- ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ
- ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ!
- Φόρουμ
- Πρόσφατα
- Υλικό
- Χάρτες
- Ασφάλεια
- Links
- FAQ
- Χρήσιμα
- Είμαι
Μαθαίνοντας τα παιδιά ποδήλατο σε ένα απόγευμα!
- Συνδεθείτε ή εγγραφείτε για να κάνετε δημοσιεύσεις
Δευτέρα, 25/07/2011 - 20:51
Μαθαίνοντας τα παιδιά ποδήλατο σε ένα απόγευμα!
Ως γονιός είχα μια έγνοια για το πώς θα μάθουν ποδήλατο τα παιδιά μου.
Θυμόμουν τον πατέρα μου να τρέχει πίσω από εμένα "παρέχοντας" την απαιτούμενη ώθηση και παρόλο που είναι όμορφες αναμνήσεις τώρα πια που ήρθα στην θέση του δεν καλοέβλεπα το "τρέξιμο".
Το forum να είναι καλά και την βρήκα την λύση. Η μέθοδος μικρή κατηφόρα με μικρή κλίση και στην συνέχεια πλάτωμα είναι εντυπωσιακά αποτελεσματική.
Απογευματάκι Σαββάτου έκανα ένα δροσερό καφεδάκι και ετοιμάστηκα για το "μάθημα". Τα παιδιά ενθουσιασμένα και ....... πάμε.
Πριν προλάβω να τελειώσω τον καφέ μου, η κόρη μου οκτώ ετών αλλά και ο γιος μου έξι τα είχαν καταφέρει. Στο επόμενο μισάωρο είχαν κάνει "πίστα" την μικρή αυλή και έκοβαν βόλτες γύρω-γύρω, ήταν απίστευτο. Η κόρη μάλιστα απαίτησε να βγουν οι βοηθητικές και από το δικό της το ποδήλατο το μεγάλο, μιας και το μάθημα έγινε με του "μικρού" και τα κατάφερε αμέσως και με το μεγάλο ......
Ως γονιός είμαι ευτυχής, νιώθω ότι "έγραψα" κάτι στις αναμνήσεις έστω και αν δεν ζορίστηκα καθόλου :)
ΥΓ. το μόνο μειονέκτημα είναι ότι δεν υπολόγισα την αποτελεσματικότητα της μεθόδου και δεν είχα έτοιμη την κάμερα για να αποθανατίσω την στιγμή ..... :(
(2 ψήφοι)
Κυριακή, 31/07/2011 - 13:28
#1
:)
πάντα τέτοια...όταν κάνω και εγώ παιδιά, θα στα φέρω 


Κυριακή, 15/01/2012 - 19:51
#3
Eγω πριν ενα μηνα εμαθα τον
Eγω πριν ενα μηνα εμαθα τον μικρο του φιλου μου. 4ων χρονων.
Μαθαμε ποδηλατο μεσα σε 20 λεπτα!! Ουτε εγω δεν το πιστευα!
Ηιστορια εχει ως εξης:
Δεδομενου οτι δεν μπορουν να κανουν κυριως λογω φοβου πηρα το ποδηλατο του χωρις βοηθητικες με το αμαξι και πηγα και τον πηρα απο τον παιδικο σταθμο.
Τον βαζω πανω και του λεω θα παμε σπιτι με το ποδηλατο! Χαρα ο μικρος!
Μπες επανω του λεω και εγω θα σε κραταω πισω απο το μπουφαν. Διστασε στην αρχη αλλα του αρεσε τοσο που θα απει σπιτι με το ποδηλατο που δεχτηκε.
Ξεκινησαμε και στην συνεχεια του μιλουσα για διαφορα για να μην εχει τον νου του στο χερι μου. Μετα απο λιγο και σιγα σιγα χαλαρωνα το χερι, χωρις να του το πω βεβαια, να δω πως παει. Στην τεταρτη προσπαθεια μου και ενω μου ελεγε τι φαγανε στο σχολειο, ειδα με εκπληξη πως πηγαινε μονος του, αλλα τον ξαναπιανα μην φοβηθει. Στην επομενη τον αφησα και παλι πηγαινε μια χαρα πιστευοντας οτι τον κραταω.
Το γελιο ηταν οταν αντιληφθηκε κατι υποπτο, με ρωταει: δεν με κρατας? Οχι του λεω και αμεσως αρχισε να κανει οχταρια χαχα. Αλλα αυτο ητανε, μολις καταλαβε οτι μπορουσε να κανει χωρις να τον κτραταω. Το απογευμα βολταρε μονος του και μαθαιναμε πως να ξεκιναει και να σταματαει μονος του.
Μετα του ελεγα: Βρε οταν σου ελεγα να βγαλουμε τις βηθητικες να μαθεις χωρις αυτες μου ελεγες οτι δε θελεις. Να με ακους αλλη φορα.
Ε μα δεν ηξερα οτι ηταν τοσο ωραια χωρις τις βοηθητικες, μου λεει!!



Ευχαρίστως ....