Χαίρομαι όταν... χαιρετιόμαστε με τα κουδουνάκια μας!

Περίεργη φάση , συνήθως κοιτάω να χαιρετίσω αλλά δε βλέπω ανταπόκριση (συνήθως , γιατί υπάρχουν και εξαιρέσεις)
εσείς χαιρετάτε δηλαδή! ?

Εντάξει, δε λέω, ο κόσμος είναι μαμούχαλος ενίοτε, όπως είναι και σε άλλες περιστάσεις.

Να τονίσω όμως ότι πρέπει να αντιληφθείς πως το ελάχιστο που συνδέει 2 ποδηλάτες είναι το ότι καβαλάνε ποδήλατο και πολλές φορές είναι και το ΜΟΝΟ.
Αυτό που μπορεί να διακρίνει εσένα, που μπορεί να είναι μια περιβαλλοντική ευαισθησία, μια εναλλακτικότητα, ένας ριζοσπαστισμός που επέλεξες κάτι που δεν το επιλέγουν όλοι κλπ κλπ κλπ, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα το συναντήσεις και στον άλλο ποδηλάτη, αν και -στατιστικά- έχεις ομολογουμένως περισσότερες πιθανότητες. Ομοίως και για το θέμα της κοινωνικότητας ή της έκφρασης αλληλεγγύης που ίσως αντιπροσωπεύει ένας χαιρετισμός.

papi έγραψε:

Πραγματικα δεν ειμαστε ολοι ιδιοι, αλλα αυτο φυσικα δεν ειναι κακο...
Στην αρχη χαιρετουσα παντα με το κουδουνακι, και χαμογελουσα κιολας.. Μερικοι ανταπεδιδαν, αλλοι με κοιτουσαν σα να μαι ουφο, κι ετσι τωρα "μετραω" τον αλλον οσο μπορω πριν... Ελεγα να το κοψω τελειως μετα τις πρωτες περιεργες ματιες, μη με πουν γραφικη η κι εγω δεν ξερω τι αλλο, αλλα επειδη χαιρομαι οταν καποιος με χαιρεταει εμενα ειτε κουδουνιζοντας ειτε με νευμα θα συνεχισω το ντιν-ντιν, και ας με κοιτουν σαν ουφο καποιοι!!

Σε αυτό συμφωνούμε. Απλώς επιμένω ότι χρειάζονται πολύ περισσότερα από το μίνιμουμ για να αρχίσει κανείς να τρέφει προσδοκίες. Και γενικά μιλώντας.

...δυστυχώς πλέον σπάνια κάποιος ανταποδίδει τον χαιρετισμό μου

god saved the bike έγραψε:

Δεν θα παντρευτουμε κιολας,ενα ΓΕΙΑΑΑΑΑΑΑ ειναι

Ααααα ωστε δε με παντρευεσαι εεεε??? Ντατσειειειειει!!! (αστειευομαι φυσικα, κοριτσακια και τα δυο αλλωστε...)

Το λεμε το γεια και το ντιν ντιν μας το κανουμε, αμ πως!!! Απλα πηγα να ξενερωσω τις πρωτες φορες που δα οτι ο αλλος παραξενευτηκε -επιεικως... Αλλα οπως ειπα δεν ξενερωσα... Οσο για το "να κοψω τον αλλο" που ειπα, μη νομιζεις οτι κανω και ολοκληρη αναλυση!!! (αλλα πχ συγκεκριμενο ποδηλατη που δυο φορες με περασε σε ανηφορα που δυσκολευομουν, τοσο ΞΥΣΤΑ, ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ με την κουρσα, που τρομαξα, ενω ειχαμε διπλα μας μετρα ολοκληρα ελευθερα για να περασει χωρις να με λαχταρησει, ε, αυτος νομιζω οτι δε θα δει καν αν χαιρεταω η οχι.... Κατι τετοιο εννοουσα, και παλι ισως ακουγομαι "καπως")....

Τώρα βέβαια αν είναι και καμία και την χαιρετίσω θα νομίζει ότι της την πέφτω (!) Ιδίως αν είμαστε στην ίδια διαδρομή και την προσπεράσω λόγω ταχύτητας.

Πέραν του αστείου, νοιώθω κάπως άσχημα όταν τύχει να με χαιρετήσουν, γιατί πολύ απλά μου έχει χαλάσει εδώ και πολύ καιρό το κουδουνάκι μου. Άρα κάποτε θα πρέπει να πάω να το αλλάξω. (όχι για τον δρόμο γενικώς, αλλά για το χαιρέτισμα).

Σκεφτείτε λοιπόν ότι μπορεί να μην υπάρχει κουδουνάκι.

Πάντα χαιρετάμε και ας μας κοιτάνε σαν ufo και όσο αφορά το καμάκι η γυναίκες έχουν τον τρόπο τους να σου δείξουν τι ζητάνε

...ηλικίας 7 μέχρι 77, συνήθως αναφωνώ "γειά σου συνάδελφε". Πλάκα έχει, ιδιαίτερα τα πιτσιρίκια φουσκώνουν από περηφάνεια :)

Ποδηλατώ εδώ και 9 μήνες ασταμάτητα, χειμώνα-καλοκαίρι, με ήλιο και βροχή (άντε ψιλόβροχο, την τα παραλέω ), έχω συναντήσει άπειρους ποδηλάτες αλλά ποτέ μα ποτέ δεν με χαιρέτησε κανείς...

Στην αρχή σκεφτόμουν να χαιρετάω, αλλά κοιτώντας τους στα μάτια, δεν μου ενέμπνεαν το παραμικρό, έστω μια ένδειξη του τύπου "επ, να ένας δικός μας"...

Δεν ξέρω τι παίζεται... Μήπως τελικά είμαστε τόσοι πολλοί που το θεωρούμε φυσιολογικό και βαριόμαστε τις πολλές χαιρετούρες;

H papi εγραψε:

[Ααααα ωστε δε με παντρευεσαι εεεε??? Ντατσειειειειει!!! (αστειευομαι φυσικα, κοριτσακια και τα δυο αλλωστε...)]

αααχχ, papi, papi, τι ειναι αυτα που γραφεις?

για ριξε μια ματιτσα εδω, παντρεμενη ειναι κι αυτη

http://en.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3hanna_Sigur%C3%B0ard%C3%B3ttir

και κουκλα, θα την παντρευομουν κι εγω...

αααχ, ολα εγω πρεπει να σας τα μαθαινω, διαβαστε και καμμια ειδησουλα, τσαμπα ειναι...

:))

Θα ήταν όμορφο και οι πεζοί που συναντιώναι στο δρόμο να λένε καλημέρα.
Για δοκιμάστε το.

τα κουδουνάκια των ποδηλάτων είναι ο πιο γλυκός ήχος της πόλης
όσο περισσότερο χαιρετιώμαστε τόσο πιο καλή γίνεται η μέρα μας
κι αν δεν μας απαντήση ο πρώτος σίγουρα σε κάποιον επόμενο θα αρέσει το κουδούνισμα και θα μας απαντήσει

ενταξει...και συγνωμη αν φανηκε οτι σε πηρα απο τα μουτρα...τα εχει αυτα ο γραπτος λογος, ευκολια στο να παρεξηγουμαστε δηλαδη...

anyway, καλα κουδουνισματα!!

Πλάκα έχει και η αντίστοιχη συζήτηση στο γνωστό μας bikely: http://www.bikely.com/forum/discussion/3338/that-mythical-wave-from-one-cyclist-to-another-whats-it-about/#Item_13

Διαβάστε την..
Πάντως εγώ καμιά φορά αισθάνομαι άσχημα όταν κουδουνίζω και καμιά φορά άσχημα όταν δεν. Πάντα όμως αισθάνομαι πάρα πολύ καλά όταν το κουδούνισμα ειναι αμοιβαίο...
Τελικά "δικός μας" δεν είναι αυτός που απλώς πάει με το ποδήλατο, αλλά αυτός που χαίρεται να βλέπει και άλλους να ποδηλατούν.
Η αλήθεια είναι όμως ότι όσο πληθαίνουμε τόσο λιγότερο χαιρετιέσαι.. Θυμάμαι το καταπληκτικό που είχα διαπιστώσει ο @exomail μια φορά όταν είχαν αρχίσει να πληθαίνουν οι ποδηλάτες "Μα τελικά δεν πας πιο γρήγορα στη δουλειά σου με το ποδήλατο γιατι σταματάς συνεχώς για να χαιρετήσεις και να μιλήσεις σε τοοσους ποδηλατες..."
Τότε δεν χαιρετιόμαστε απλώς αλλα σταματούσαμε και πιάναμε και την κουβέντα...τώρα με τοσους πολλούς γίναμε όλοι ανώνυμοι....Σκεφτήτε οτι μπορεί να έχεις πάει βόλτα με κάποιον πολλές φορές και να μην τον γνωρίζεις καν!! (πχ.freeday που λένε οτι πανε 500-600 ποδήλατα!!!)
Τέλος πάντων και οι "μουρτζούφληδες" κάποιο λόγο θα έχουν - πάλι καλά που δεν μουρτζουφλιάζουν σε κανένα αυτοκίνητο γιατι θα την πληρώναμε και εμείς και η οικογένειά - φίλοι τους....