ΜΜΜ

Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Ποδήλατο, στο περιθώριο της καθημερινής μας ζωής?

Ημερομηνία: 
28/05/2006
Εκδότης: 
Καθημερινή
Αρθρογράφος: 
Γιάννη Σουλιώτη

(Καθημερινή - 28/05/2006)

Μια σύγχρονη λύση στο συγκοινωνιακό απορρίπτεται χάριν της χρήσεως του Ι.Χ.

Του Γιάννη Σουλιώτη

Αντί για ασφυκτικό μποτιλιάρισμα, οι δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας είναι εύκολα προσπελάσιμοι. Δεν ακούγονται ενοχλητικά κορναρίσματα και φωνές εκνευρισμένων οδηγών, ενώ τα μεγάλα και καλοσυντηρημένα πεζοδρόμια του κέντρου είναι γεμάτα πεζούς. Τα χρόνια της αυξημένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης και του δακτυλίου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί καθώς το ποδήλατο έχει αναδειχθεί –μετά τη δημόσια συγκοινωνία– στο δημοφιλέστερο μέσο μεταφοράς για τις μετακινήσεις στο κέντρο.

Η εικόνα θα αποτελούσε πραγματικότητα εάν η πρωτοβουλία παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης για τη συγκρότηση «Δικτύου για τη Βιώσιμη Κινητικότητα και το ποδήλατο» δεν είχε σκοντάψει τελικά στην απροθυμία της κεντρικής διοίκησης να δαπανήσει χρήματα για την κατασκευή ποδηλατοδρόμων στην πρωτεύουσα και τις πόλεις της περιφέρειας.

Η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις υιοθετούν σήμερα το ποδήλατο ως βασικό μέσο μεταφοράς, συστατικό αυτού που οι ειδικοί ονομάζουν «βιώσιμη κινητικότητα». Αμστερνταμ, Κοπεγχάγη, Παρίσι, Στρασβούργο, Λονδίνο απομακρύνουν από το κέντρο τα αυτοκίνητα, απελευθερώνοντας χώρο για πεζούς και ποδηλάτες, που μπορούν πλέον εύκολα και γρήγορα να μετακινηθούν από το ένα σημείο της πόλης στο άλλο.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, δεν φαίνεται για την ώρα στον ορίζοντα κάτι που θα μπορούσε να ανατρέψει την κυριαρχία του αυτοκινήτου, του θορύβου και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης παρότι έχει υπολογιστεί ότι η μέση ωριαία ταχύτητα των αυτοκινήτων τις ώρες αιχμής δεν ξεπερνά τα 8 χλμ./ώρα, ενώ ένας ποδηλάτης διασχίζει τους ίδιους οδικούς άξονες με μέση ταχύτητα 18 χιλιομέτρων την ώρα!

Μία απαγορευμένη υπόγεια βόλτα

Ημερομηνία: 
04/07/2006
Εκδότης: 
Καθημερινή
Αρθρογράφος: 
Ευρυδίκης Μπερσή

(Καθημερινή - 04/07/2006)

Της Ευρυδίκης Μπερσή/ ebersi@kathimerini.gr

Το Σάββατο, η μάχη ανάμεσα στους ποδηλάτες της πρωτεύουσας και την «Αττικό Μετρό Εταιρεία Λειτουργίας» μεταφέρθηκε στα «χαρακώματα» του σταθμού στην πλατεία Συντάγματος. Eνα αίτημα ελάχιστο και ασήμαντο –η μεταφορά των ποδηλάτων στους συρμούς– έχει οδηγήσει στο προσκήνιο το ερώτημα ποιoς τελικά αποφασίζει για ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος και με τι κριτήρια.

Τα ποδήλατα μπαίνουν στα μετρό όλης της Ευρώπης, αλλά όχι στο μετρό της Αθήνας. Κανένας από τους λόγους που προβάλλει η εταιρεία για την απαγόρευση δεν φαίνεται να ευσταθεί και οι ποδηλάτες αναρωτιούνται μήπως κάποιος, κάποτε, πήρε μια απόφαση που τώρα απλώς συνεχίζει να εφαρμόζεται τυφλά, χωρίς καμία ανάγκη ουσιαστικής επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.

Τυπική επικοινωνία υπάρχει. Μετά από τρεις «ποδηλατοπορείες» διαμαρτυρίας, τον Οκτώβριο, τον Δεκέμβριο και τον Μάιο, ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της εταιρείας είπε την περασμένη εβδομάδα στους εκπροσώπους των ποδηλατών ότι κατανοεί το αίτημά τους αλλά υπάρχουν «τεχνικά προβλήματα και διοικητικά κωλύματα». «Προβλήματα και κωλύματα» που δεν αποτελούν εμπόδιο στον ΗΣΑΠ, κι ας μην διαθέτει ειδικά βαγόνια, αλλά και ούτε και στα μετρό της Ευρώπης, κι ας έχουν σύραγγες αντίστοιχου βάθους με τις δικές μας. Οσο για το επιχείρημα περί καθαριότητας, είναι να απορεί κανείς γιατί είναι πιο βρώμικα τα λάστιχα ενός ποδηλάτου από τα λάστιχα αναπηρικού ή βρεφικού καροτσιού. Η δε «ενόχληση των συνεπιβατών», αποφεύγεται όταν τα ποδήλατα δεν ανεβαίνουν στα τρένα τις ώρες αιχμής.

Taxonomy upgrade extras: 

Ερευνα επίπεδο εξυπηρέτησης των επιβατών sta MMM ...

Αγαπητά μέλη της λίστας,

H ανακάλυψη αυτού του ποδηλατοsite, μου δίνει το θάρρος να σας ζητήσω την βοήθεια πάνω σε ένα ζήτημα που ίσως βοηθήσει να αλλάξει η πραγματικά απαράδεκτη κατάσταση σχετικά με την εξυπηρέτηση των επιβατών στις Συγκοινωνιακές μεταφορές στην Ελλάδα.

Έχω αναλάβει το ελληνικό τμήμα μιας έρευνας που πραγματοποιείται από το Ινστιτούτο Νέξους το οποίο εδράζεται στο Βερολίνο. Η έρευνα διεξάγεται σε κάθε ένα από τα 25 κράτη μέλη, χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή ένωση και αφορά το επίπεδο εξυπηρέτησης των επιβατών στις Συγκοινωνιακές μεταφορές (μετρό, λεωφορείο, τρένο, πλοίο, αεροπλάνο). Το πρώτο μέρος της έρευνας, στο οποίο κατατέθηκε η άποψη των Φορέων Μεταφορών, έδειξε πως η κατάσταση στην Ελλάδα είναι αρνητική τόσο σε θεσμικό-νομοθετικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο εφαρμογής. Διανύουμε το δεύτερο μέρος της έρευνας στο οποίο το ζητούμενο είναι η κατάθεση των απόψεων των ίδιων των χρηστών (δηλαδή των επιβατών) των Συγκοινωνιακών μεταφορών, τόσο δημόσιων όσο και ιδιωτικών (εκτός ταξί) στην Ελλάδα.

wp