ξεκολλάτε ρε.... καλά έγραψαν πιο πάνω.
Κάποιος έκανε θυσίες, εργάστηκε (ή έκλεψε, φίλησε κατουρημένες ποδιές ή ότι άλλο) και ΚΑΤΑΦΕΡΕ και αγόρασε ένα καλό ακριβό μεγάλο SUV.
Μεγειά του με χαρά του, καλά έκανε, μακάρι ΟΛΟΙ μας να είχαμε την ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ να αγοράσουμε, να κυκλοφορούμε και να συντηρούμε ένα μεγάλο, ακριβό, καλό ΙΧ (θα σήμαινε ότι ζούμε σε προχωρημένη κοινωνία, με λυμένα πολλά προβλήματα.....
.......
.......
.......
και απίστευτο κυκλοφοριακό χάος....
χαχα..
χααχα )
Τώρα αν αυτό το ΙΧ κυκλοφορεί και δυσκολεύει την ζωή των συμπολιτών μας, ΝΑΙ εκεί υπάρχει ένα θέμα. Σοβαρό θέμα.
Αν απλά κυκλοφορεί στο Κολωνάκι και στα ΒΠ για λόγους επίδειξης, ΝΑΙ υπάρχει θέμα αλλά μικρό θέμα (κυρίως για να εκτονώνουμε το ότι εμείς ΔΕΝ μπορέσαμε να το αποκτήσουμε....).
Αντίστοιχα θα λέγαμε υπάρχει μικρό θέμα αν έχουμε αγοράσει πανάκριβο carbon ποδήλατο και κάνουμε βόλτες το τετράγωνο γύρω από το σπίτι μας. Δεν δημιουργούμε πρόβλημα, αλλά καλλιεργούμε ειρωνική διάθεση και σχόλια σε όσους μας βλέπουν....
Πέρας πυρών πυρομαχικών (για όσους υπηρέτησαν στο ΠΝ....)
Το SUV είναι ένα μεγάλο αμάξι με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (ιπποδύναμη, ευρύχωρο, ψηλό, πεντακίνητο κλπ)
Για να το πάρει κάποιος σημαίνει ότι καλύπτει κάποια ανάγκη του.
Αν είναι σώφρων η ανάγκη αυτή είναι πραγματική και μπορεί να περιγραφεί σαν "μένω σε μέρος κακοτράχαλο, με αρκετό χώρο για παρκάρισμα, πρέπει να φορτώνω πράγματα, και να σέρνω καράβια (ωσάν την τρίχα του μ.....).
Αν η αγορά ενός τέτοιου αυτοκινήτου δεν καλύπτει πραγματικές ανάγκες, δηλαδή αν το έχεις για να πηγαίνεις στη δουλειά σε μία πόλη που μένει ο ένας πάνω στον άλλο, έχει πρόβλημα παρκαρίσματος, μποτιλιαρίσματος οι δρόμοι δεν είναι αμερικανικού τύπου κλπ, σημαίνει ότι καλύπτει κάποια ή κάποιες ψυχολογικές ανάγκες. Είτε αυτή ονομάζεται επιδειξιομανία, είτε μικροτσουτσουνίαση, είτε ότι επιτέλους θα γίνω κι εγώ κάποιος (που είμαι ένα τίποτε και μισό) με την αγορά ενός τέτοιου αυτ/του, είτε οτιδήποτε μπορεί να βγάλει η διεστραμμένη ανθρώπινη φαντασία χωρίς να αποκλείονται και οι συνδυασμοί πραγματικών και φανταστικών αναγκών. Και για να πούμε την αλήθεια όταν αγοράζει κάποιος ένα SUV καλύπτει πραγματικές και φανταστικές ανάγκες σε διαφορετικό βαθμό την κάθε μία. Και στις δύο περιπτώσει όμως έχουμε κάλυψη αναγκών.
Ένα άλλο πραγματικό γεγονός είναι ότι την κίνηση, το καυσαέριο και το μποτιλιάρισμα στην πόλη, η δυσκολία στο παρκάρισμα δεν δημιουργήθηκαν επειδή κάποιοι αγόρασαν SUV (σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε μποτιλιάρισμα από SUV), αλλά επειδή όλοι μας (ή οι περισσότεροι από εμάς) έχουμε αμάξια και έχουμε τη νοοτροπία να τα κάνουμε προέκταση των ποδιών μας (και όχι μόνο) για ψύλλου πήδημα.
Το πραγματικό πρόβλημα λοιπόν δεν βρίσκεται στην αγορά ενός αυτοκινήτου αλλά στον τρόπο σκέψης, τη συνήθεια και τη νοοτροπία όλων μας. Μην κατηγορούμε λοιπόν τους SUV-δες για κατανάλωση καυσίμου ή για αντιοικολογική συνείδηση. Για να φτάσει το χάλι της πόλης μας σε αυτό το σημείο έχουμε βάλει όλοι το χεράκι μας είτε έχουμε SUV είτε ένα οποιοδήποτε άλλο αμάξι και το χρησιμοποιούμε σαν υποκατάστατο των ΜΜΜ.
Υ.Γ. Φίλε ladril θα σε παρακαλέσω θερμά να αντικαταστήσεις τους λατινικούς χαρακτήρες επειδή μου έχουν βγει τα μάτια.
Ευχαριστώ για την κατανόηση
Συγνώμη για το off-topic, αλλά θα πρέπει να επισημάνω ότι μόνο από τα φασιστόμουτρα και άλλα παρόμοια υποκείμενα, έχω δει να χαράζεται το πρόσωπο άλλων ανθρώπων. Η απάντησή του, αποτελεί προσβολή για όλους και θα ήθελα να γίνει κάτι πάνω σε αυτό. Επίσης με πειράζει που κανείς άλλος δεν θίχτηκε από την διεστραμμένη απάντησή του - εκτός από μια περίπτωση ίσως.
Το θέμα είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντικό με το πρόβλημα των suv και επίσης δεν θυμάμαι στο forum εδώ να έχει ξαναϋπάρξει τέτοιου είδους προσωπική επίθεση και προσβολή.
.............αν αυτή τη στιγμή κοιτάξεις από το παράθυρο, θα δεις δίπλα στα πεζοδρόμια μία ατελείωτη ουρά από παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Αυτά τα αυτοκίνητα δεν είναι των άλλων, δικά μας είναι. Εμείς όλοι δώσαμε χρήματα και τα αγοράσαμε και δημιουργήσαμε το πρόβλημα της κίνησης στην πόλη. Και λέω εμείς επειδή η οικογένεια που δεν έχει αμάξι σήμερα είναι μάλλον ένα σπάνιο φαινόμενο (αν γνωρίζεις κάποια πες μου) ενώ μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες ήταν ο κανόνας. Το αμάξι σήμερα δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο πλουσίων όπως παλιά. Αποτελεί κανόνα στη μετακίνηση.
Δεν γνωρίζω την ηλικία σου αλλά πριν από μερικές δεκαετίες εγώ έπαιζα στο δρόμο με τους φίλους μου με ασφάλεια. Στους δρόμους δεν υπήρχε παρκαρισμένο αμάξι και η παρουσία του ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο. θυμάμαι μάλιστα όταν ο ξάδερφός μου (που ήταν τότε αρκετά μεγαλύτερος από εμένα) ήρθε με το αμάξι για να μας το δείξει, εμείς -πιτσιρικάδες- δεν ξέραμε τι να το κάνουμε αυτό το θηρίο και το εντάξαμε στο παιχνίδι μας με αποτέλεσμα να πάει στο συνεργείο για του βγάλουν το χώμα από το ρεζερβουάρ επειδή δεν κινούνταν αλλιώς. Σήμερα το παιδί μου δεν μπορεί να το κάνει αυτό (όχι το χώμα στο ρεζερβουάρ, αλλά το παιχνίδι στο δρόμο) και εδώ θα συμφωνήσω και θα επαυξήσω το δεύτερο σκέλος του μηνύματός σου. Μακάρι όχι μόνο να κλείσει το κέντρο από αμάξια, αλλά και όλοι οι δήμοι να το κάνουν αυτό με πεζόδρομους δρόμους ήπιας κυκλοφορίας ποδηλατόδρομους κλπ.
Εδώ όμως υπάρχει ένα λεπτό σημείο. Όσο όλοι εμείς θεωρούμε το αμάξι σαν αναπόσπαστο τμήμα της καθημερινής μας μετακίνησης κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα, που να χτυπάμε τον κώλο μας κάτω. Αν δεν πεισθεί ο φίλος, ο γνωστός, ο συγγενής ότι υπάρχει ζωή και μετά το αμάξι, αν δηλαδή εμείς δεν αλλάξουμε τρόπο σκέψης ο κόσμος μας δεν αλλάζει.
εμπειρικα δεδομενα εχουν δειξει πως οταν αλλαζει η στάση της κυβέρνησης και δημιουργούνται υποδομές τότε αλλάζει και το lifestyle. Από εκεί και πέρα δεν νομίζω πως όλοι έχουν SUV.
..........θα σου πω ότι η κυβέρνηση είμαστε εμείς. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε αυτό τόσο καλύτερο για όλους.
Αλήθεια, περιμένεις η κυβέρνηση (εννοώ το σύνολο αυτών που παίζουν την κυβέρνηση) να κάνει κάτι που αντιστρατεύεται τις ταμειακές τους εισπράξεις (νόμιμες ή παράνομες);
η κυβερνηση δεν είμαστε εμεις. Οπως και το 'εμεις' στην κοινωνία δεν υπάρχει πέρα από τάξεις. Υπάρχουν τάξεις που διαπερνάνε το εμεις. Δεν υπάρχει 'εμεις' μεταξύ ενός εργοδότη που έρχεται στη δουλεια του με το Πορσε SUV και το παρκάρει ακριβώς απεξω επειδικτικά και των 500 υπαλλήλων με βασικό μισθό 700 ευρώ. Δεν τα φαγαμε μαζι.
......έρχεται προκλητικά στη δουλειά με το SUV ρυπαίνει για περίπου ένα αυτοκίνητο (ίσως και λίγο περισσότερο σύμφωνα με τη μαρτυρία ειδικών). Οι υπόλοιποι 500 που έρχονται στη δουλειά με τα αυτοκίνητά τους ρυπαίνουν για 500 αυτοκίνητα.
Που βλέπεις τη διαφορά, εκτός του ότι ο διευθυντής ρυπαίνει σε ατομική βάση λίγο παραπάνω από τους άλλους;
Δεν είπα ποτέ ότι τα φάγαμε μαζί. Είπα ότι ρυπάναμε μαζί. Έχει διαφορά, και το δεύτερο είναι αλήθεια ενώ το πρώτο όχι.
Αν βγεις λίγο έξω από την στενή ατομική οπτική (εγώ με το μικρό αμάξι ρυπαίνω λιγότερο ενώ αυτός με το SUV ρυπαίνει περισσότερο) και κοιτάξεις την πόλη από ψηλά θα δεις ότι είναι γεμάτη αμάξια που ρυπαίνουν. Άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο.
Και τα περί τάξεων ισχύουν σε θέματα όπως το εισόδημα. Στη ρύπανση που προέρχεται από την κίνηση του αυτ/του υπάρχει μια σχετική ισότητα.
Υ.Γ. Επαναλαμβάνω (και ας γίνομαι κουραστικός) η κυβέρνηση είμαστε εμείς. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε (και αρχίσουμε και δρούμε κατ' αυτό τον τρόπο) τόσο το καλύτερο για όλους μας. Έχουμε τεράστια δύναμη εμείς οι απλοί πολίτες. Δύναμη για να δημιουργήσουμε αλλά και δύναμη για να καταστρέψουμε.Απλά δεν το έχουμε ακόμα καταλάβει.
η κυβερνηση δεν είμαστε εμείς είναι κάποιες δεκάδες επαγγελματίες πολιτικοί που έχουν βολέψει τις οικογένειες τους έχουν τραπεζικές καταθέσεις 10πλασιες από το μέσο μισθό ενός εργαζομενου , εχουν μετοχές και οικοπεδα που δεν τα έχει ενας μεσος εργαζόμενος.
Μη λεμε οτι να'ναι.
Στην επιχειρηση που σου λεω δεν έρχονταν οι 500 με αυτοκινητο,ούτε εγω.
Προσοχή γενική καθαριότητα μετά τινάγματος σεντονιών. Όταν τελειώσω με τα σεντόνια θα τινάξω και το πάπλωμα, οπότε όποιος δεν είναι συνηθισμένος στα βαριά ναρκωτικά μπορεί να διαβάσει κατευθείαν το επόμενο μήνυμα.
Σίγουρα η σκέψη ότι εμείς είμαστε η κυβέρνηση μπορεί να ακούγεται λίγο περίεργη και εξωπραγματική.
Ας φέρω όμως ένα παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός.
Είμαστε εμείς οι δύο και μερικοί φίλοι και εκεί που καθόμαστε έρχεται η συζήτηση στη μουσική και έπειτα από ανταλλαγές απόψεων αποφασίζουμε να αγοράσουμε μερικούς δίσκους από το δισκοπωλείο.
Επειδή όμως εγώ έχω οικογένεια, εσύ έχεις μια φιλεναδίτσα που σου τρώει όλο το χρόνο και οι υπόλοιποι όλο και κάτι δουλίτσες έχουν να κάνουν, αποφασίζουμε όλοι από κοινού (ψηφοφορία) να πάει ο Κωστάκης (αιρετός εκπρόσωπος) που είναι και μικρότερος και γουστάρει τρελά να ακούει μουσική στα δισκοπωλεία.
Δίνουμε λοιπόν στον Κωστάκη τα χρήματα και του λέμε: Κωστάκη θα πας στο δισκοπωλείο και θα μας φέρεις Nest, Dead Can Dance, Estampie, Ultimate Spinach και πιάσε και δύο από Χαίνηδες να έχουμε να γουστάρουμε (λαϊκή εντολή). Πάει λοιπόν ο Κωστάκης και θες το ότι ήτανε ξενυχτισμένος, θες ότι τα έχει μπλέξει με την Αλεξάνδρα που τον τραβάει σε κάτι τελευταία μαγαζιά της εθνικής οδού (πιέσεις τρίτων που κάνουν την κυβέρνηση μαριονέτα), μας φέρνει μια σακούλα γεμάτη με σκυλάδικα της κακιάς ώρας. Μεταξύ αυτών και κάτι Τέρη Χρυσό, Άπαντα Τσίχλα και Κουνέλη και ένα δίσκο με τα Ζουζούνια.
Όταν βλέπουμε τους δίσκους μας έρχεται κάτι μεταξύ απορίας, αηδίας, και γυάλισματος οφθαλμού ειδικά όταν διαπιστώνουμε ότι η αξία των δίσκων δεν φτάνει με την καμία τα χρήματα που του δώσαμε (λαμογιά). Ρε να σου γ....... λες εσύ και σηκώνεσαι να πλακώσεις τον Κωστάκη στις γρήγορες (οργή λαού). Εγώ σε κρατάω και η φάση εξελίσσεται σε συμπλοκή και αποφασίζουμε ότι ο Κωστάκης δεν θα ξαναπάει να φέρει δίσκους (προκηρύσσονται νέες εκλογές) Όταν καταλαγιάζουν τα πράγματα ο Μπάμπης παίρνει τηλέφωνο το δισκοπωλείο να τους πει ότι ο Κωστάκης δεν είναι καλά τελευταία (αδυναμία ΠτΔ λόγω γεροντικής άνοιας) και ότι θα φέρουμε τους δίσκους πίσω για αλλαγή και ότι ο δεν θα ξαναδούν τον Κωστάκη (άρση της λαϊκής εντολής) και ότι από δω και εμπρός θα πηγαίνει ο Δημήτρης (αλλαγή κυβέρνησης) που είναι φίνο παιδί ή θα ερχόμαστε δύο τρεις μαζί για να είμαστε σίγουροι (συγκυβέρνηση).
Τί βλέπουμε λοιπόν σε αυτό το παράδειγμα; Ότι εμείς, για λόγους κατανομής της εργασίας στην ομάδα ώστε να γίνεται η δουλειά μας πιο γρήγορα, πιο σωστά και πιο ξεκούραστα, επιλέξαμε κάποιον να κάνει κάτι που θα έκανε ο καθένας μόνος του. Εμείς δεν του δώσαμε την εξουσία να πάει στο δισκοπωλείο; Εμείς δεν είμαστε πίσω από την απόφαση για αγορά δίσκων; Άρα εμείς δεν είμαστε και αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις; Ο Κωστάκης δεν είναι τίποτε περισσότερο από απλός διαχειριστής της κατάστασης και μάλιστα προσωρινός. Έτσι δεν είναι; Από που πηγάζει η παρουσία του Κωστάκη στο δισκοπωλείο, δεν πηγάζει από τη δική μας θέληση να αγοράσουμε δίσκους; Δεν ξύπνησε μια μέρα ο Κωστάκης και είπε "Ας πάω να αγοράσω δίσκους".
Στο παράδειγμα αυτό μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε ότι εμείς είμαστε αυτοί που κάνουμε κουμάντο. Γι αυτό άλλωστε και απαλλάξαμε τον Κωστάκη από το να πηγαίνει στο δισκοπωλείο. Εμείς στο παράδειγμα αυτό έχουμε επίγνωση ότι ο Κωστάκης δεν είναι τίποτε άλλο από απλός διεκπεραιωτής της δικής μας εντολής.
Ακριβώς έτσι είναι και σε μια Δημοκρατία. Δίνουμε εντολή με την ψήφο μας και λέμε: Φίλε, πάρε μερικούς δικούς σου και θα διαχειριστείς τον πλούτο που παράγουμε για να κάνεις νοσοκομεία όταν αρρωσταίνουμε, ένα ταμείο που θα φυλάς χρήματα για αυτούς που θα γεράσουν και δεν θα μπορέσουν να παράγουν, σχολεία για να μορφώνονται τα παιδιά μας και πάει λέγοντας. Εμείς δεν είμαστε που πληρώνουμε για να φτιαχτούν δρόμοι, σχολεία, ΜΜΜ, και ότι υπάρχει σε αυτό τον τόπο; Άρα εμμέσως πλην σαφώς εμείς δεν είμαστε αυτοί που κυβερνάμε σε αυτό τον τόπο;
Εδώ όμως υπάρχει ένα λεπτό σημείο που είναι πολύ σημαντικό. Επειδή ο τρόπος διακυβέρνησης υπήρχε πολύ πριν γεννηθούμε και πολύ πριν αρχίσουμε να συμμετέχουμε κι εμείς στην ανάδειξη ανθρώπων που θα διαχειρίζονται αυτό που παράγουμε, μας δημιουργείται η εσφαλμένη εντύπωση ότι αυτοί που κυβερνούν μπορούν να διαχειρίζονται με όποιο τρόπο θέλουν τα χρήματά μας και ότι εμείς λίγη σχέση έχουμε με όλο αυτό το οικοδόμημα. Μας δημιουργείται η εντύπωση ότι άρχουν κι όχι ότι υπηρετούν εμάς που τους έχουμε δώσει εντολή να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα. Η επίγνωση που είχαμε και που ήταν αυτονόητη σε επίπεδο παρέας, χάνεται όταν περνάμε σε επίπεδο χώρας. Σε αυτό βέβαια συμβάλει και το γεγονός ότι καλλιεργείται μια τέτοια εντύπωση από τους ίδιους τους κυβερνώντες για λόγους που είναι προφανείς.
Στο σημείο αυτό να θυμίσω ότι την άποψη που έχω ότι εμείς είμαστε η κυβέρνηση δεν την εκφράζω μόνο εγώ αλλά και το ίδιο το Σύνταγμα στο πρώτο του μάλιστα άρθρο (διαβάζουμε σιγά σιγά και προσεκτικά όλα τα παρακάτω, όχι μόνο τα bold):
Aρθρο 1
1. Το πολίτευμα της Eλλάδας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Το πως θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα διακυβέρνησης και το τί μπορούμε να κάνουμε για αυτά δεν είναι του παρόντος. Έχουν γραφτεί άλλωστε χιλιάδες σελίδες επί τούτου.
Το ότι είμαστε αυτοί που κυβερνάμε δεν γίνεται φανερό μόνο μέσω της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας αλλά και άμεσα διαμέσου της στάσης μας. Τι εννοώ με αυτό; (Ωχ διάολε! τι θα αραδιάσει πάλι;)
Ας πάρουμε για παράδειγμα την γνωστή κατάσταση που επικρατεί σήμερα στους ελληνικούς δρόμους. Κίνηση, μποτιλιάρισμα, νεύρα κλπ.
Η κατάσταση αυτή δεν δημιουργήθηκε από μόνη της. Για να γίνει χρειάστηκαν όλοι αυτοί που σήμερα πήγαν στη δουλειά με το αυτοκίνητο. Χρειάστηκαν χιλιάδες κομπάρσοι που δέχτηκαν να καθίσουν στη θέση του οδηγού και να κάνουν τη διαδρομή σπίτι δουλειά με το αυτοκίνητό τους και το απόγευμα θα κάνουν το ίδιο στην αντίθετη φορά. Αυτοί όμως δεν είναι κάτι έξω από εμάς. Δεν είναι οι άλλοι. Δεν είναι οι πλούσιοι με τα SUV. Αν ήταν μόνο αυτοί, οι δρόμοι θα ήταν παιδική χαρά. Δυστυχώς είμαστε όλοι μας. Είναι ο πατέρας μας, ο αδελφός μας, ο ξάδελφος, ο θείος, είμαστε ακόμα και εμείς οι ίδιοι πολλές φορές. Αν εμείς δεν είχαμε δεχτεί το ρόλο του οδηγού, δεν θα είχαμε αυτό το αποτέλεσμα, θα είχαμε κάποιο άλλο. Αν για παράδειγμα αποδεχόμασταν μόνο το ρόλο του ποδηλάτη και του επιβάτη θα είχαμε μια άλλη πόλη, διαφορετική από αυτή που ζούμε σήμερα.
Σήμερα και με τη βοήθεια της αύξησης της τιμής της βενζίνης οι ποδηλάτες και οι επιβάτες έχουν αυξηθεί κατά πολύ σε σχέση με προηγούμενες χρονιές που φτάνει σε βαθμό να εκπλήσσονται οι συγκοινωνιολόγοι που έρχονται να δηλώσουν ότι η κίνηση σε ώρες αιχμής και το μποτιλιάρισμα σε αντίθεση με ότι περιμένανε, έχει μειωθεί.
Ας φανταστούμε τώρα ότι σε κάποιο σημείο της πόλης υπάρχει ένας άνθρωπος όπως όλοι εμείς. Το πρωί ξυπνάει, πάει στη δουλειά με το αμάξι του βρίζοντας, εργάζεται για 8 ώρες και το απόγευμα ξανά παίρνει το αμάξι και πάει σπίτι του βρίζοντας ξανά. Ένας κλασσικός συμπολίτης μας δηλαδή.
Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος κάποια στιγμή αποφασίζει ότι δεν πάει άλλο και θα πάει την επόμενη με το ποδήλατο ή τα ΜΜΜ όχι επειδή αυξήθηκε η βενζίνη αλλά επειδή συνειδητοποίησε ότι με αυτό τον τρόπο θα κάνει καλό στον εαυτό του αφού θα του προσφέρει τζάμπα άθληση αλλά θα κάνει και ένα δώρο στους συμπολίτες του με το να εξαφανίσει ένα αμάξι από την ατελείωτη καθημερινή ουρά.
Σε κάποιο άλλο σημείο της πόλης υπάρχει ακόμη ένας συμπολίτης μας που αποφασίζει να κάνει τα ίδια πράγματα με τον προηγούμενο ακριβώς για τους ίδιους (ή παραπλήσιους) λόγους.
Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτοί οι συμπολίτες αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό που από μεμονωμένα άτομα γίνονται ένα κύμα από ανθρώπους που αποφασίζουν να αλλάξουν τρόπο ζωής ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
Το αποτέλεσμα φαντάζεστε ποιο θα είναι; Είμαι σίγουρος πως ναι. Θα έχουμε μια άλλη, μία εντελώς διαφορετική πόλη από αυτή που είναι σήμερα επειδή όπως πολύ σωστά επισήμανε και ο μακαρίτης ο Μαρξ η ποσοτική συσσώρευση φέρνει πάντα ποιοτική αλλαγή.
Όσο πιο συνειδητή είναι αυτή η αλλαγή τόσο περισσότερο γίνεται εργαλείο στα χέρια των ανθρώπων που μπορούν και συνειδητοποιούν τη δύναμη που προσφέρει η κοινή δράση.
Και για να μην περιοριστούμε στο ΜΜΜ και τα ποδήλατα ας φανταστούμε τι επίδραση θα είχε για παράδειγμα αν αποφασίζαμε ένα πρωί να μην αγοράσει κανένας από μας γάλα ή γιαούρτι ή οποιοδήποτε άλλο προϊόν από την εταιρία που λέγεται Νεογαλ και πριν λίγο καιρό αποφάσισε να προσλάβει εργαζομένους και να τους αμείβει με μισθό κατώτερο από τη συλλογική σύμβαση εργασίας (λες και τα 700 ευρώ είναι υπέρογκα) να θυμίσω εδώ ότι η συγκεκριμένη εταιρία είναι κερδοφόρα και δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα,είναι μάλιστα κερδοφόρα. Μπορείτε να φανταστείτε ότι θα γινότανε;
Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα της φράσης "είμαστε η κυβέρνηση" και επαναλαμβάνω όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο καλύτερα για όλους μας. Όσο παραμένουμε στον τρόπο ζωής εγώ να μαι καλά και οι άλλοι να πάνε να κουρεύονται, ο καθένας μόνος του, τόσο περισσότερο θα γινόμαστε πρόβατα επί σφαγή ή προς άρμεγμα, ετεροκατευθυνόμενοι, μεμονωμένοι, ελλιπείς, απαθείς. Δυστυχώς ή ευτυχώς η ανάπτυξη και η πρόοδος η δική μου περνάει μέσα από τη συλλογικότητα (μην τολμήσει κανείς να ρωτήσει τι σημαίνει αυτό γιατί θα του απαντήσω).
Σταματάω εδώ επειδή καθώς γράφω μου έρχονται στο μυαλό μερικές ιδέες ακόμη.
Μα καλέ ρε φίλε, κάθισες και έγραψες αυτό το βιβλίο για να εξηγήσεις αυτή τη φράση; Γιατί δεν μας έλεγες κατ' ευθείαν "είμαστε η κυβέρνηση ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ!" να τελειώνουμε;
Δεν είμαστε εμείς κυβέρνηση, δεν στείλαμε κανένα κωστακη και κανενα γιωργάκη να μας φερει σκυλάδικα, μας τα επιβάλανε από μόνοι τους.
Επιπλέον δεν αγοράσαμε ποτέ γάλα από τη ΝΕΟΓΑΛ , κι αν δεν αγοράσουμε γιαουρτακι ΦΑΓΕ και ΔΕΛΤΑ και ΕΒΟΛ (Προσωπικά προτιμώ την ΕΒΟΛ γιατι εναι από το συνεταιρισμο του βόλου κι εχω κοψει ΔΕΛΤΑ και ΦΑΓΕ - μην μου την πειτε ότι κανω διαφημιση) κλπ κλπ δεν εχουμε πολλες επιλογες εκτός απο το να μην τρώμε γιαουρτακι και να μην πινουμε γαλα, εκτός κι αν βαλουμε μια κατσικα στο μπαλκονι μας και την ταιζουμε με τα αποφαγια μας που ομως μπορει να εχουν φυτοφαρμακα γιατί το βαλαντιό μας δεν θα αντεχει τα βιολογικά, κλπ κλπ, και την κοπρια την ρίχνουμε στα παρτερια της γειτονιας μας, κλπ κλπ, αυτη η συζήτηση δεν βγαζει καπου με αυτον τον τρόπο
Σε αυτό να συμφωνήσω με τον Jeanmarrat δεν κυβερναμε εμεις.
Όσο για το SUV, nomizw einai xeirotero as poyme από ένα παπί, τελος παντων
Είναι από σκανδιναβία και τα μέλη τους έχουν σχέση με black metal, οπότε παίζουν πολύ ποιοτικό ambient.
Σχετικά με το αν η κυβέρνηση είμαστε εμέις διαφωνώ, πιστεύω πως υπάρχει μια κοινή παγκόσμια πολιτική.Σχετικά με τις κυβερνήσεις που υποτίθεται πως τις ανεβάζουμε με την ψήφο μας η γνώμη μου είναι πως είμαστε βαθιά νυχτωμένοι.
Η κάθε κυβέρνηση υποτίθεται πως αλλάζει, στην ουσία αυτό γίνεται όταν βλέπουν πως ο κόσμος έχει απηβδήσει, οπότε φέρνουν μια "νέα" κυβέρνηση για να αρχίσει η μάζα να νομίζει πως έρχεται κάτι καλύτερο, γίνεται ένα reset δηλαδή, δημιουργείται το αίσθημα της ελπίδας για να ησυχάσουν τα πνεύματα.
Απλός και εύκολος τρόπος διαχείρισης της μάζας.
Υ.Γ @tkant Εstampie καλύτερα να παραγγείλετε κατ'ευθείαν από το site.
Μα φυσικα, αμα δω καποιον στο δρομο να το κανει θα του βαλω το γονατο στο στηθος και θα χαραξω "μαλακας" στο κουτελο του σαν να ειμαι ο μπραντ πιτ απο τους glorious basterds...
Το χαραγμα ειναι ανανδρη ενεργεια. Δε δεχομαι οτι το κανεις λογω ιδεολογιας, αμα εισαι αναρχικος, πηγαινε καψε το, και γω μαζι σου. Δεν περναει κανενα μηνυμα, απολυτως τιποτα, ειναι μια ποταπη πραξη ζηλιας και τιποτε αλλο.
Αν θιχτηκες τοσο πολυ ζητω συγγνωμη, χαλαρωσε, ξαναδιαβασε τι εγραψα και υστερα τραβα στους mod.
Δεν θα σχολιασω το επιθετο φασιστομουτρο.
Μα φυσικα, αμα δω καποιον στο δρομο να το κανει θα του βαλω το γονατο στο στηθος και θα χαραξω "μαλακας" στο κουτελο του σαν να ειμαι ο μπραντ πιτ απο τους glorious basterds...
Το χαραγμα ειναι ανανδρη ενεργεια. Δε δεχομαι οτι το κανεις λογω ιδεολογιας, αμα εισαι αναρχικος, πηγαινε καψε το, και γω μαζι σου. Δεν περναει κανενα μηνυμα, απολυτως τιποτα, ειναι μια ποταπη πραξη ζηλιας και τιποτε αλλο.
Αν θιχτηκες τοσο πολυ ζητω συγγνωμη, χαλαρωσε, ξαναδιαβασε τι εγραψα και υστερα τραβα στους mod.
Δεν θα σχολιασω το επιθετο φασιστομουτρο.
Το λέει κι ο Τραβόλτα στο Pulp Fiction.
Όντως το χάραγμα είναι άνανδρο κι εγώ μαζί σου.
Είναι προτιμώτερο να τον περιμένεις και να τον φτύσεις άν θές εις ένδειξη διαμαρτυρίας.
Μα φυσικα, αμα δω καποιον στο δρομο να το κανει θα του βαλω το γονατο στο στηθος και θα χαραξω "μαλακας" στο κουτελο του σαν να ειμαι ο μπραντ πιτ απο τους glorious basterds...
Το χαραγμα ειναι ανανδρη ενεργεια. Δε δεχομαι οτι το κανεις λογω ιδεολογιας, αμα εισαι αναρχικος, πηγαινε καψε το, και γω μαζι σου. Δεν περναει κανενα μηνυμα, απολυτως τιποτα, ειναι μια ποταπη πραξη ζηλιας και τιποτε αλλο.
Αν θιχτηκες τοσο πολυ ζητω συγγνωμη, χαλαρωσε, ξαναδιαβασε τι εγραψα και υστερα τραβα στους mod.
Δεν θα σχολιασω το επιθετο φασιστομουτρο.
@murmur, δεν είπα ποτέ ότι κάνω κάτι μην με πιάνεις τουλάχιστον εμένα στο στόμα σου - που θα τολμήσεις και να βάλεις στο στόμα μου λόγια. και το χέρι σου κοντά για τις διεστραμένες ενέργειες σου, δειλό μπατσάκι.
@rest, Απορώ που ακόμα συζητάτε για suv όταν ένας γελοίος επιμένει στις παραπάνω πράξεις βίας.
Μα φυσικα, αμα δω καποιον στο δρομο να το κανει θα του βαλω το γονατο στο στηθος και θα χαραξω "μαλακας" στο κουτελο του σαν να ειμαι ο μπραντ πιτ απο τους glorious basterds...
Το χαραγμα ειναι ανανδρη ενεργεια. Δε δεχομαι οτι το κανεις λογω ιδεολογιας, αμα εισαι αναρχικος, πηγαινε καψε το, και γω μαζι σου. Δεν περναει κανενα μηνυμα, απολυτως τιποτα, ειναι μια ποταπη πραξη ζηλιας και τιποτε αλλο.
Αν θιχτηκες τοσο πολυ ζητω συγγνωμη, χαλαρωσε, ξαναδιαβασε τι εγραψα και υστερα τραβα στους mod.
Δεν θα σχολιασω το επιθετο φασιστομουτρο.
Τρεις ανθρώπους γνωρίζω που έχουν ασχοληθεί με το θέμα που πραγματεύεσαι.
Ο Βάρναλης (με το ποίημα που έχει σαν τίτλο "Οι μοιραίοι")
Mες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ' η παρέα πίναμ' εψές..................
Ο Ουγκώ (με το μυθιστόρημα του "Οι άθλιοι")
Και η μάνα μου η οποία είχε κεντήσει ένα πίνακα που αντί να γράφει πάνω "καλημέρα" όπως έγραφαν όλοι οι πίνακες που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή, έγραφε "Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον".
Θυμάμαι ό,τι είχα αρχίσει να διαβάζω (ήμουνα γύρω στα 6-7) και κάθε φορά που το έβλεπα δεν έκρυβα την αντίθεσή μου για το μήνυμα που θέλει να περάσει. Δεν μπορούσα να πιστέψω με τίποτε ότι ισχύει κάτι τέτοιο (μου γύριζαν τα άντερα κάθε φορά που τον έβλεπα αυτό τον πίνακα για να πω την αλήθεια. Ευτυχώς που τον είχε στο σαλόνι που δεν ήταν συχνά επισκέψιμο εκείνη την εποχή. Το φυλάγαμε για τις γιορτές). Μάλιστα της είχα κάνει ορισμένες ερωτήσεις για τη φύση της ζωής που την είχαν φέρει σε αρκετά δύσκολη θέση.
Δεν σου κρύβω ότι με εκπλήσεις δυσάρεστα με τις απόψεις σου αυτές.
Δεν είμαστε εμείς κυβέρνηση, δεν στείλαμε κανένα κωστακη και κανενα γιωργάκη να μας φερει σκυλάδικα, μας τα επιβάλανε από μόνοι τους.
Επιπλέον δεν αγοράσαμε ποτέ γάλα από τη ΝΕΟΓΑΛ , κι αν δεν αγοράσουμε γιαουρτακι ΦΑΓΕ και ΔΕΛΤΑ και ΕΒΟΛ (Προσωπικά προτιμώ την ΕΒΟΛ γιατι εναι από το συνεταιρισμο του βόλου κι εχω κοψει ΔΕΛΤΑ και ΦΑΓΕ - μην μου την πειτε ότι κανω διαφημιση) κλπ κλπ δεν εχουμε πολλες επιλογες εκτός απο το να μην τρώμε γιαουρτακι και να μην πινουμε γαλα, εκτός κι αν βαλουμε μια κατσικα στο μπαλκονι μας και την ταιζουμε με τα αποφαγια μας που ομως μπορει να εχουν φυτοφαρμακα γιατί το βαλαντιό μας δεν θα αντεχει τα βιολογικά, κλπ κλπ, και την κοπρια την ρίχνουμε στα παρτερια της γειτονιας μας, κλπ κλπ, αυτη η συζήτηση δεν βγαζει καπου με αυτον τον τρόπο
Σε αυτό να συμφωνήσω με τον Jeanmarrat δεν κυβερναμε εμεις.
Όσο για το SUV, nomizw einai xeirotero as poyme από ένα παπί, τελος παντων
ή καλύτερα, έχουμε ξεχάσει ότι μπορούμε να κυβερνάμε, δες τι έγινε στην Τυνησία για πρόσφατη ιστορία. Ακόμη και παρόμοιους να βγουν με τα κίνηση του λαού, θα είναι φοβισμένοι και πιο προσεχτικοί. Οι αγώνες δεν πρέπει να σταματάνε ποτέ!
Today, however, is a day, sadly, no longer remembered. So, I thought we could mark this November the 5th by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. Of course, there are those who do not want us to speak. I suspect, even now, orders are being shouted into telephones and men with guns are racing to this station. But regardless of what weapons they try to use to effect silence, words will always retain their power. Words are the means to meaning, and for some, the annunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country.
ξεκολλάτε ρε.... καλά έγραψαν πιο πάνω.
)
Κάποιος έκανε θυσίες, εργάστηκε (ή έκλεψε, φίλησε κατουρημένες ποδιές ή ότι άλλο) και ΚΑΤΑΦΕΡΕ και αγόρασε ένα καλό ακριβό μεγάλο SUV.
Μεγειά του με χαρά του, καλά έκανε, μακάρι ΟΛΟΙ μας να είχαμε την ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ να αγοράσουμε, να κυκλοφορούμε και να συντηρούμε ένα μεγάλο, ακριβό, καλό ΙΧ (θα σήμαινε ότι ζούμε σε προχωρημένη κοινωνία, με λυμένα πολλά προβλήματα.....
.......
.......
.......
και απίστευτο κυκλοφοριακό χάος....
χαχα..
χααχα
Τώρα αν αυτό το ΙΧ κυκλοφορεί και δυσκολεύει την ζωή των συμπολιτών μας, ΝΑΙ εκεί υπάρχει ένα θέμα. Σοβαρό θέμα.
Αν απλά κυκλοφορεί στο Κολωνάκι και στα ΒΠ για λόγους επίδειξης, ΝΑΙ υπάρχει θέμα αλλά μικρό θέμα (κυρίως για να εκτονώνουμε το ότι εμείς ΔΕΝ μπορέσαμε να το αποκτήσουμε....).
Αντίστοιχα θα λέγαμε υπάρχει μικρό θέμα αν έχουμε αγοράσει πανάκριβο carbon ποδήλατο και κάνουμε βόλτες το τετράγωνο γύρω από το σπίτι μας. Δεν δημιουργούμε πρόβλημα, αλλά καλλιεργούμε ειρωνική διάθεση και σχόλια σε όσους μας βλέπουν....
Πέρας πυρών πυρομαχικών (για όσους υπηρέτησαν στο ΠΝ....)
Ολοκληρωτικός δακτύλιος και πρώτα πρώτα με τα σκατο SUV.
Το ρωτάς αν υπάρχει θέμα ; Ναι υπάρχει θέμα .
"(για όσους υπηρέτησαν στο ΠΝ....)"
α ησουν και βυσματίας ;
Το SUV είναι ένα μεγάλο αμάξι με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (ιπποδύναμη, ευρύχωρο, ψηλό, πεντακίνητο κλπ)
Για να το πάρει κάποιος σημαίνει ότι καλύπτει κάποια ανάγκη του.
Αν είναι σώφρων η ανάγκη αυτή είναι πραγματική και μπορεί να περιγραφεί σαν "μένω σε μέρος κακοτράχαλο, με αρκετό χώρο για παρκάρισμα, πρέπει να φορτώνω πράγματα, και να σέρνω καράβια (ωσάν την τρίχα του μ.....).
Αν η αγορά ενός τέτοιου αυτοκινήτου δεν καλύπτει πραγματικές ανάγκες, δηλαδή αν το έχεις για να πηγαίνεις στη δουλειά σε μία πόλη που μένει ο ένας πάνω στον άλλο, έχει πρόβλημα παρκαρίσματος, μποτιλιαρίσματος οι δρόμοι δεν είναι αμερικανικού τύπου κλπ, σημαίνει ότι καλύπτει κάποια ή κάποιες ψυχολογικές ανάγκες. Είτε αυτή ονομάζεται επιδειξιομανία, είτε μικροτσουτσουνίαση, είτε ότι επιτέλους θα γίνω κι εγώ κάποιος (που είμαι ένα τίποτε και μισό) με την αγορά ενός τέτοιου αυτ/του, είτε οτιδήποτε μπορεί να βγάλει η διεστραμμένη ανθρώπινη φαντασία χωρίς να αποκλείονται και οι συνδυασμοί πραγματικών και φανταστικών αναγκών. Και για να πούμε την αλήθεια όταν αγοράζει κάποιος ένα SUV καλύπτει πραγματικές και φανταστικές ανάγκες σε διαφορετικό βαθμό την κάθε μία. Και στις δύο περιπτώσει όμως έχουμε κάλυψη αναγκών.
Ένα άλλο πραγματικό γεγονός είναι ότι την κίνηση, το καυσαέριο και το μποτιλιάρισμα στην πόλη, η δυσκολία στο παρκάρισμα δεν δημιουργήθηκαν επειδή κάποιοι αγόρασαν SUV (σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε μποτιλιάρισμα από SUV), αλλά επειδή όλοι μας (ή οι περισσότεροι από εμάς) έχουμε αμάξια και έχουμε τη νοοτροπία να τα κάνουμε προέκταση των ποδιών μας (και όχι μόνο) για ψύλλου πήδημα.
Το πραγματικό πρόβλημα λοιπόν δεν βρίσκεται στην αγορά ενός αυτοκινήτου αλλά στον τρόπο σκέψης, τη συνήθεια και τη νοοτροπία όλων μας. Μην κατηγορούμε λοιπόν τους SUV-δες για κατανάλωση καυσίμου ή για αντιοικολογική συνείδηση. Για να φτάσει το χάλι της πόλης μας σε αυτό το σημείο έχουμε βάλει όλοι το χεράκι μας είτε έχουμε SUV είτε ένα οποιοδήποτε άλλο αμάξι και το χρησιμοποιούμε σαν υποκατάστατο των ΜΜΜ.
Υ.Γ. Φίλε ladril θα σε παρακαλέσω θερμά να αντικαταστήσεις τους λατινικούς χαρακτήρες επειδή μου έχουν βγει τα μάτια.
Ευχαριστώ για την κατανόηση
ρε tkant με το συμπάθιο αλλά γιατι η απάντηση σου μου θυμίζει το 'μαζι τα φάγαμε;'
Κίνηση από σχεδόν όλα τα προαστια προς και από το κέντρο της Αθήνας δεν δικαιολογείται όχι για SUV αλλά ούτε καν για Ι.Χ. Φθάνει πια.
Συγνώμη για το off-topic, αλλά θα πρέπει να επισημάνω ότι μόνο από τα φασιστόμουτρα και άλλα παρόμοια υποκείμενα, έχω δει να χαράζεται το πρόσωπο άλλων ανθρώπων. Η απάντησή του, αποτελεί προσβολή για όλους και θα ήθελα να γίνει κάτι πάνω σε αυτό. Επίσης με πειράζει που κανείς άλλος δεν θίχτηκε από την διεστραμμένη απάντησή του - εκτός από μια περίπτωση ίσως.
Το θέμα είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντικό με το πρόβλημα των suv και επίσης δεν θυμάμαι στο forum εδώ να έχει ξαναϋπάρξει τέτοιου είδους προσωπική επίθεση και προσβολή.
Πάντα υπάρχει η πρώτη φορά, σιγα-σιγά συνηθίζεις.
Υ.Γ. Τώρα που το σκέφτομαι κάποιοι είχαν δώσει ραντεβού για να πλακωθούνε!
Μεγάλες στιγμές.
με την απαγορευση τι εγινε ; ξερει κανεις ;
http://www.guardian.co.uk/news/2004/jun/10/france.motoring
αιντε στα ΤΣΑΚΙΔΙΑ
.............αν αυτή τη στιγμή κοιτάξεις από το παράθυρο, θα δεις δίπλα στα πεζοδρόμια μία ατελείωτη ουρά από παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Αυτά τα αυτοκίνητα δεν είναι των άλλων, δικά μας είναι. Εμείς όλοι δώσαμε χρήματα και τα αγοράσαμε και δημιουργήσαμε το πρόβλημα της κίνησης στην πόλη. Και λέω εμείς επειδή η οικογένεια που δεν έχει αμάξι σήμερα είναι μάλλον ένα σπάνιο φαινόμενο (αν γνωρίζεις κάποια πες μου) ενώ μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες ήταν ο κανόνας. Το αμάξι σήμερα δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο πλουσίων όπως παλιά. Αποτελεί κανόνα στη μετακίνηση.
Δεν γνωρίζω την ηλικία σου αλλά πριν από μερικές δεκαετίες εγώ έπαιζα στο δρόμο με τους φίλους μου με ασφάλεια. Στους δρόμους δεν υπήρχε παρκαρισμένο αμάξι και η παρουσία του ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο. θυμάμαι μάλιστα όταν ο ξάδερφός μου (που ήταν τότε αρκετά μεγαλύτερος από εμένα) ήρθε με το αμάξι για να μας το δείξει, εμείς -πιτσιρικάδες- δεν ξέραμε τι να το κάνουμε αυτό το θηρίο και το εντάξαμε στο παιχνίδι μας με αποτέλεσμα να πάει στο συνεργείο για του βγάλουν το χώμα από το ρεζερβουάρ επειδή δεν κινούνταν αλλιώς. Σήμερα το παιδί μου δεν μπορεί να το κάνει αυτό (όχι το χώμα στο ρεζερβουάρ, αλλά το παιχνίδι στο δρόμο) και εδώ θα συμφωνήσω και θα επαυξήσω το δεύτερο σκέλος του μηνύματός σου. Μακάρι όχι μόνο να κλείσει το κέντρο από αμάξια, αλλά και όλοι οι δήμοι να το κάνουν αυτό με πεζόδρομους δρόμους ήπιας κυκλοφορίας ποδηλατόδρομους κλπ.
Εδώ όμως υπάρχει ένα λεπτό σημείο. Όσο όλοι εμείς θεωρούμε το αμάξι σαν αναπόσπαστο τμήμα της καθημερινής μας μετακίνησης κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα, που να χτυπάμε τον κώλο μας κάτω. Αν δεν πεισθεί ο φίλος, ο γνωστός, ο συγγενής ότι υπάρχει ζωή και μετά το αμάξι, αν δηλαδή εμείς δεν αλλάξουμε τρόπο σκέψης ο κόσμος μας δεν αλλάζει.
εμπειρικα δεδομενα εχουν δειξει πως οταν αλλαζει η στάση της κυβέρνησης και δημιουργούνται υποδομές τότε αλλάζει και το lifestyle. Από εκεί και πέρα δεν νομίζω πως όλοι έχουν SUV.
..........θα σου πω ότι η κυβέρνηση είμαστε εμείς. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε αυτό τόσο καλύτερο για όλους.
Αλήθεια, περιμένεις η κυβέρνηση (εννοώ το σύνολο αυτών που παίζουν την κυβέρνηση) να κάνει κάτι που αντιστρατεύεται τις ταμειακές τους εισπράξεις (νόμιμες ή παράνομες);
η κυβερνηση δεν είμαστε εμεις. Οπως και το 'εμεις' στην κοινωνία δεν υπάρχει πέρα από τάξεις. Υπάρχουν τάξεις που διαπερνάνε το εμεις. Δεν υπάρχει 'εμεις' μεταξύ ενός εργοδότη που έρχεται στη δουλεια του με το Πορσε SUV και το παρκάρει ακριβώς απεξω επειδικτικά και των 500 υπαλλήλων με βασικό μισθό 700 ευρώ. Δεν τα φαγαμε μαζι.
......έρχεται προκλητικά στη δουλειά με το SUV ρυπαίνει για περίπου ένα αυτοκίνητο (ίσως και λίγο περισσότερο σύμφωνα με τη μαρτυρία ειδικών). Οι υπόλοιποι 500 που έρχονται στη δουλειά με τα αυτοκίνητά τους ρυπαίνουν για 500 αυτοκίνητα.
Που βλέπεις τη διαφορά, εκτός του ότι ο διευθυντής ρυπαίνει σε ατομική βάση λίγο παραπάνω από τους άλλους;
Δεν είπα ποτέ ότι τα φάγαμε μαζί. Είπα ότι ρυπάναμε μαζί. Έχει διαφορά, και το δεύτερο είναι αλήθεια ενώ το πρώτο όχι.
Αν βγεις λίγο έξω από την στενή ατομική οπτική (εγώ με το μικρό αμάξι ρυπαίνω λιγότερο ενώ αυτός με το SUV ρυπαίνει περισσότερο) και κοιτάξεις την πόλη από ψηλά θα δεις ότι είναι γεμάτη αμάξια που ρυπαίνουν. Άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο.
Και τα περί τάξεων ισχύουν σε θέματα όπως το εισόδημα. Στη ρύπανση που προέρχεται από την κίνηση του αυτ/του υπάρχει μια σχετική ισότητα.
Υ.Γ. Επαναλαμβάνω (και ας γίνομαι κουραστικός) η κυβέρνηση είμαστε εμείς. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε (και αρχίσουμε και δρούμε κατ' αυτό τον τρόπο) τόσο το καλύτερο για όλους μας. Έχουμε τεράστια δύναμη εμείς οι απλοί πολίτες. Δύναμη για να δημιουργήσουμε αλλά και δύναμη για να καταστρέψουμε.Απλά δεν το έχουμε ακόμα καταλάβει.
η κυβερνηση δεν είμαστε εμείς είναι κάποιες δεκάδες επαγγελματίες πολιτικοί που έχουν βολέψει τις οικογένειες τους έχουν τραπεζικές καταθέσεις 10πλασιες από το μέσο μισθό ενός εργαζομενου , εχουν μετοχές και οικοπεδα που δεν τα έχει ενας μεσος εργαζόμενος.
Μη λεμε οτι να'ναι.
Στην επιχειρηση που σου λεω δεν έρχονταν οι 500 με αυτοκινητο,ούτε εγω.
Λες ότι η κυβέρνηση είμαστε εμείς, το πιστεύεις πραγματικά ή το λες για να ελπίζεις σε κάτι?
Μπορείς να το αναλύσεις?
Προσοχή γενική καθαριότητα μετά τινάγματος σεντονιών. Όταν τελειώσω με τα σεντόνια θα τινάξω και το πάπλωμα, οπότε όποιος δεν είναι συνηθισμένος στα βαριά ναρκωτικά μπορεί να διαβάσει κατευθείαν το επόμενο μήνυμα.
Σίγουρα η σκέψη ότι εμείς είμαστε η κυβέρνηση μπορεί να ακούγεται λίγο περίεργη και εξωπραγματική.
Ας φέρω όμως ένα παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός.
Είμαστε εμείς οι δύο και μερικοί φίλοι και εκεί που καθόμαστε έρχεται η συζήτηση στη μουσική και έπειτα από ανταλλαγές απόψεων αποφασίζουμε να αγοράσουμε μερικούς δίσκους από το δισκοπωλείο.
Επειδή όμως εγώ έχω οικογένεια, εσύ έχεις μια φιλεναδίτσα που σου τρώει όλο το χρόνο και οι υπόλοιποι όλο και κάτι δουλίτσες έχουν να κάνουν, αποφασίζουμε όλοι από κοινού (ψηφοφορία) να πάει ο Κωστάκης (αιρετός εκπρόσωπος) που είναι και μικρότερος και γουστάρει τρελά να ακούει μουσική στα δισκοπωλεία.
Δίνουμε λοιπόν στον Κωστάκη τα χρήματα και του λέμε: Κωστάκη θα πας στο δισκοπωλείο και θα μας φέρεις Nest, Dead Can Dance, Estampie, Ultimate Spinach και πιάσε και δύο από Χαίνηδες να έχουμε να γουστάρουμε (λαϊκή εντολή). Πάει λοιπόν ο Κωστάκης και θες το ότι ήτανε ξενυχτισμένος, θες ότι τα έχει μπλέξει με την Αλεξάνδρα που τον τραβάει σε κάτι τελευταία μαγαζιά της εθνικής οδού (πιέσεις τρίτων που κάνουν την κυβέρνηση μαριονέτα), μας φέρνει μια σακούλα γεμάτη με σκυλάδικα της κακιάς ώρας. Μεταξύ αυτών και κάτι Τέρη Χρυσό, Άπαντα Τσίχλα και Κουνέλη και ένα δίσκο με τα Ζουζούνια.
Όταν βλέπουμε τους δίσκους μας έρχεται κάτι μεταξύ απορίας, αηδίας, και γυάλισματος οφθαλμού ειδικά όταν διαπιστώνουμε ότι η αξία των δίσκων δεν φτάνει με την καμία τα χρήματα που του δώσαμε (λαμογιά). Ρε να σου γ....... λες εσύ και σηκώνεσαι να πλακώσεις τον Κωστάκη στις γρήγορες (οργή λαού). Εγώ σε κρατάω και η φάση εξελίσσεται σε συμπλοκή και αποφασίζουμε ότι ο Κωστάκης δεν θα ξαναπάει να φέρει δίσκους (προκηρύσσονται νέες εκλογές) Όταν καταλαγιάζουν τα πράγματα ο Μπάμπης παίρνει τηλέφωνο το δισκοπωλείο να τους πει ότι ο Κωστάκης δεν είναι καλά τελευταία (αδυναμία ΠτΔ λόγω γεροντικής άνοιας) και ότι θα φέρουμε τους δίσκους πίσω για αλλαγή και ότι ο δεν θα ξαναδούν τον Κωστάκη (άρση της λαϊκής εντολής) και ότι από δω και εμπρός θα πηγαίνει ο Δημήτρης (αλλαγή κυβέρνησης) που είναι φίνο παιδί ή θα ερχόμαστε δύο τρεις μαζί για να είμαστε σίγουροι (συγκυβέρνηση).
Τί βλέπουμε λοιπόν σε αυτό το παράδειγμα; Ότι εμείς, για λόγους κατανομής της εργασίας στην ομάδα ώστε να γίνεται η δουλειά μας πιο γρήγορα, πιο σωστά και πιο ξεκούραστα, επιλέξαμε κάποιον να κάνει κάτι που θα έκανε ο καθένας μόνος του. Εμείς δεν του δώσαμε την εξουσία να πάει στο δισκοπωλείο; Εμείς δεν είμαστε πίσω από την απόφαση για αγορά δίσκων; Άρα εμείς δεν είμαστε και αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις; Ο Κωστάκης δεν είναι τίποτε περισσότερο από απλός διαχειριστής της κατάστασης και μάλιστα προσωρινός. Έτσι δεν είναι; Από που πηγάζει η παρουσία του Κωστάκη στο δισκοπωλείο, δεν πηγάζει από τη δική μας θέληση να αγοράσουμε δίσκους; Δεν ξύπνησε μια μέρα ο Κωστάκης και είπε "Ας πάω να αγοράσω δίσκους".
Στο παράδειγμα αυτό μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε ότι εμείς είμαστε αυτοί που κάνουμε κουμάντο. Γι αυτό άλλωστε και απαλλάξαμε τον Κωστάκη από το να πηγαίνει στο δισκοπωλείο. Εμείς στο παράδειγμα αυτό έχουμε επίγνωση ότι ο Κωστάκης δεν είναι τίποτε άλλο από απλός διεκπεραιωτής της δικής μας εντολής.
Ακριβώς έτσι είναι και σε μια Δημοκρατία. Δίνουμε εντολή με την ψήφο μας και λέμε: Φίλε, πάρε μερικούς δικούς σου και θα διαχειριστείς τον πλούτο που παράγουμε για να κάνεις νοσοκομεία όταν αρρωσταίνουμε, ένα ταμείο που θα φυλάς χρήματα για αυτούς που θα γεράσουν και δεν θα μπορέσουν να παράγουν, σχολεία για να μορφώνονται τα παιδιά μας και πάει λέγοντας. Εμείς δεν είμαστε που πληρώνουμε για να φτιαχτούν δρόμοι, σχολεία, ΜΜΜ, και ότι υπάρχει σε αυτό τον τόπο; Άρα εμμέσως πλην σαφώς εμείς δεν είμαστε αυτοί που κυβερνάμε σε αυτό τον τόπο;
Εδώ όμως υπάρχει ένα λεπτό σημείο που είναι πολύ σημαντικό. Επειδή ο τρόπος διακυβέρνησης υπήρχε πολύ πριν γεννηθούμε και πολύ πριν αρχίσουμε να συμμετέχουμε κι εμείς στην ανάδειξη ανθρώπων που θα διαχειρίζονται αυτό που παράγουμε, μας δημιουργείται η εσφαλμένη εντύπωση ότι αυτοί που κυβερνούν μπορούν να διαχειρίζονται με όποιο τρόπο θέλουν τα χρήματά μας και ότι εμείς λίγη σχέση έχουμε με όλο αυτό το οικοδόμημα. Μας δημιουργείται η εντύπωση ότι άρχουν κι όχι ότι υπηρετούν εμάς που τους έχουμε δώσει εντολή να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα. Η επίγνωση που είχαμε και που ήταν αυτονόητη σε επίπεδο παρέας, χάνεται όταν περνάμε σε επίπεδο χώρας. Σε αυτό βέβαια συμβάλει και το γεγονός ότι καλλιεργείται μια τέτοια εντύπωση από τους ίδιους τους κυβερνώντες για λόγους που είναι προφανείς.
Στο σημείο αυτό να θυμίσω ότι την άποψη που έχω ότι εμείς είμαστε η κυβέρνηση δεν την εκφράζω μόνο εγώ αλλά και το ίδιο το Σύνταγμα στο πρώτο του μάλιστα άρθρο (διαβάζουμε σιγά σιγά και προσεκτικά όλα τα παρακάτω, όχι μόνο τα bold):
Aρθρο 1
1. Το πολίτευμα της Eλλάδας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Το πως θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα διακυβέρνησης και το τί μπορούμε να κάνουμε για αυτά δεν είναι του παρόντος. Έχουν γραφτεί άλλωστε χιλιάδες σελίδες επί τούτου.
Το ότι είμαστε αυτοί που κυβερνάμε δεν γίνεται φανερό μόνο μέσω της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας αλλά και άμεσα διαμέσου της στάσης μας. Τι εννοώ με αυτό; (Ωχ διάολε! τι θα αραδιάσει πάλι;)
Ας πάρουμε για παράδειγμα την γνωστή κατάσταση που επικρατεί σήμερα στους ελληνικούς δρόμους. Κίνηση, μποτιλιάρισμα, νεύρα κλπ.
Η κατάσταση αυτή δεν δημιουργήθηκε από μόνη της. Για να γίνει χρειάστηκαν όλοι αυτοί που σήμερα πήγαν στη δουλειά με το αυτοκίνητο. Χρειάστηκαν χιλιάδες κομπάρσοι που δέχτηκαν να καθίσουν στη θέση του οδηγού και να κάνουν τη διαδρομή σπίτι δουλειά με το αυτοκίνητό τους και το απόγευμα θα κάνουν το ίδιο στην αντίθετη φορά. Αυτοί όμως δεν είναι κάτι έξω από εμάς. Δεν είναι οι άλλοι. Δεν είναι οι πλούσιοι με τα SUV. Αν ήταν μόνο αυτοί, οι δρόμοι θα ήταν παιδική χαρά. Δυστυχώς είμαστε όλοι μας. Είναι ο πατέρας μας, ο αδελφός μας, ο ξάδελφος, ο θείος, είμαστε ακόμα και εμείς οι ίδιοι πολλές φορές. Αν εμείς δεν είχαμε δεχτεί το ρόλο του οδηγού, δεν θα είχαμε αυτό το αποτέλεσμα, θα είχαμε κάποιο άλλο. Αν για παράδειγμα αποδεχόμασταν μόνο το ρόλο του ποδηλάτη και του επιβάτη θα είχαμε μια άλλη πόλη, διαφορετική από αυτή που ζούμε σήμερα.
Σήμερα και με τη βοήθεια της αύξησης της τιμής της βενζίνης οι ποδηλάτες και οι επιβάτες έχουν αυξηθεί κατά πολύ σε σχέση με προηγούμενες χρονιές που φτάνει σε βαθμό να εκπλήσσονται οι συγκοινωνιολόγοι που έρχονται να δηλώσουν ότι η κίνηση σε ώρες αιχμής και το μποτιλιάρισμα σε αντίθεση με ότι περιμένανε, έχει μειωθεί.
Ας φανταστούμε τώρα ότι σε κάποιο σημείο της πόλης υπάρχει ένας άνθρωπος όπως όλοι εμείς. Το πρωί ξυπνάει, πάει στη δουλειά με το αμάξι του βρίζοντας, εργάζεται για 8 ώρες και το απόγευμα ξανά παίρνει το αμάξι και πάει σπίτι του βρίζοντας ξανά. Ένας κλασσικός συμπολίτης μας δηλαδή.
Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος κάποια στιγμή αποφασίζει ότι δεν πάει άλλο και θα πάει την επόμενη με το ποδήλατο ή τα ΜΜΜ όχι επειδή αυξήθηκε η βενζίνη αλλά επειδή συνειδητοποίησε ότι με αυτό τον τρόπο θα κάνει καλό στον εαυτό του αφού θα του προσφέρει τζάμπα άθληση αλλά θα κάνει και ένα δώρο στους συμπολίτες του με το να εξαφανίσει ένα αμάξι από την ατελείωτη καθημερινή ουρά.
Σε κάποιο άλλο σημείο της πόλης υπάρχει ακόμη ένας συμπολίτης μας που αποφασίζει να κάνει τα ίδια πράγματα με τον προηγούμενο ακριβώς για τους ίδιους (ή παραπλήσιους) λόγους.
Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτοί οι συμπολίτες αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό που από μεμονωμένα άτομα γίνονται ένα κύμα από ανθρώπους που αποφασίζουν να αλλάξουν τρόπο ζωής ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
Το αποτέλεσμα φαντάζεστε ποιο θα είναι; Είμαι σίγουρος πως ναι. Θα έχουμε μια άλλη, μία εντελώς διαφορετική πόλη από αυτή που είναι σήμερα επειδή όπως πολύ σωστά επισήμανε και ο μακαρίτης ο Μαρξ η ποσοτική συσσώρευση φέρνει πάντα ποιοτική αλλαγή.
Όσο πιο συνειδητή είναι αυτή η αλλαγή τόσο περισσότερο γίνεται εργαλείο στα χέρια των ανθρώπων που μπορούν και συνειδητοποιούν τη δύναμη που προσφέρει η κοινή δράση.
Και για να μην περιοριστούμε στο ΜΜΜ και τα ποδήλατα ας φανταστούμε τι επίδραση θα είχε για παράδειγμα αν αποφασίζαμε ένα πρωί να μην αγοράσει κανένας από μας γάλα ή γιαούρτι ή οποιοδήποτε άλλο προϊόν από την εταιρία που λέγεται Νεογαλ και πριν λίγο καιρό αποφάσισε να προσλάβει εργαζομένους και να τους αμείβει με μισθό κατώτερο από τη συλλογική σύμβαση εργασίας (λες και τα 700 ευρώ είναι υπέρογκα) να θυμίσω εδώ ότι η συγκεκριμένη εταιρία είναι κερδοφόρα και δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα,είναι μάλιστα κερδοφόρα. Μπορείτε να φανταστείτε ότι θα γινότανε;
Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα της φράσης "είμαστε η κυβέρνηση" και επαναλαμβάνω όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο καλύτερα για όλους μας. Όσο παραμένουμε στον τρόπο ζωής εγώ να μαι καλά και οι άλλοι να πάνε να κουρεύονται, ο καθένας μόνος του, τόσο περισσότερο θα γινόμαστε πρόβατα επί σφαγή ή προς άρμεγμα, ετεροκατευθυνόμενοι, μεμονωμένοι, ελλιπείς, απαθείς. Δυστυχώς ή ευτυχώς η ανάπτυξη και η πρόοδος η δική μου περνάει μέσα από τη συλλογικότητα (μην τολμήσει κανείς να ρωτήσει τι σημαίνει αυτό γιατί θα του απαντήσω).
Σταματάω εδώ επειδή καθώς γράφω μου έρχονται στο μυαλό μερικές ιδέες ακόμη.
Μα καλέ ρε φίλε, κάθισες και έγραψες αυτό το βιβλίο για να εξηγήσεις αυτή τη φράση; Γιατί δεν μας έλεγες κατ' ευθείαν "είμαστε η κυβέρνηση ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ!" να τελειώνουμε;
Ποιοί Nest; Αυτοί;
http://avaxhome.ws/music/electronica/nest07.html
Ήταν παραγγελιά του horsey αυτή, οπότε φαντάζεσαι το σοκ που έπαθε.
ευχαριστουμε παρα πολυ φιλε
Δεν είμαστε εμείς κυβέρνηση, δεν στείλαμε κανένα κωστακη και κανενα γιωργάκη να μας φερει σκυλάδικα, μας τα επιβάλανε από μόνοι τους.
Επιπλέον δεν αγοράσαμε ποτέ γάλα από τη ΝΕΟΓΑΛ , κι αν δεν αγοράσουμε γιαουρτακι ΦΑΓΕ και ΔΕΛΤΑ και ΕΒΟΛ (Προσωπικά προτιμώ την ΕΒΟΛ γιατι εναι από το συνεταιρισμο του βόλου κι εχω κοψει ΔΕΛΤΑ και ΦΑΓΕ - μην μου την πειτε ότι κανω διαφημιση) κλπ κλπ δεν εχουμε πολλες επιλογες εκτός απο το να μην τρώμε γιαουρτακι και να μην πινουμε γαλα, εκτός κι αν βαλουμε μια κατσικα στο μπαλκονι μας και την ταιζουμε με τα αποφαγια μας που ομως μπορει να εχουν φυτοφαρμακα γιατί το βαλαντιό μας δεν θα αντεχει τα βιολογικά, κλπ κλπ, και την κοπρια την ρίχνουμε στα παρτερια της γειτονιας μας, κλπ κλπ, αυτη η συζήτηση δεν βγαζει καπου με αυτον τον τρόπο
Σε αυτό να συμφωνήσω με τον Jeanmarrat δεν κυβερναμε εμεις.
Όσο για το SUV, nomizw einai xeirotero as poyme από ένα παπί, τελος παντων
Σε ευχαριστώ για την περίληψη
...που ζήτησα.
Αυτούς θέλω,dark ambient απο τα καλύτερα, απο τη σχολή της πρώτης εποχής του Mortiis
Nest - Harbringer of a great Winter
Είναι από σκανδιναβία και τα μέλη τους έχουν σχέση με black metal, οπότε παίζουν πολύ ποιοτικό ambient.
Σχετικά με το αν η κυβέρνηση είμαστε εμέις διαφωνώ, πιστεύω πως υπάρχει μια κοινή παγκόσμια πολιτική.Σχετικά με τις κυβερνήσεις που υποτίθεται πως τις ανεβάζουμε με την ψήφο μας η γνώμη μου είναι πως είμαστε βαθιά νυχτωμένοι.
Η κάθε κυβέρνηση υποτίθεται πως αλλάζει, στην ουσία αυτό γίνεται όταν βλέπουν πως ο κόσμος έχει απηβδήσει, οπότε φέρνουν μια "νέα" κυβέρνηση για να αρχίσει η μάζα να νομίζει πως έρχεται κάτι καλύτερο, γίνεται ένα reset δηλαδή, δημιουργείται το αίσθημα της ελπίδας για να ησυχάσουν τα πνεύματα.
Απλός και εύκολος τρόπος διαχείρισης της μάζας.
Υ.Γ @tkant Εstampie καλύτερα να παραγγείλετε κατ'ευθείαν από το site.
Μα φυσικα, αμα δω καποιον στο δρομο να το κανει θα του βαλω το γονατο στο στηθος και θα χαραξω "μαλακας" στο κουτελο του σαν να ειμαι ο μπραντ πιτ απο τους glorious basterds...
Το χαραγμα ειναι ανανδρη ενεργεια. Δε δεχομαι οτι το κανεις λογω ιδεολογιας, αμα εισαι αναρχικος, πηγαινε καψε το, και γω μαζι σου. Δεν περναει κανενα μηνυμα, απολυτως τιποτα, ειναι μια ποταπη πραξη ζηλιας και τιποτε αλλο.
Αν θιχτηκες τοσο πολυ ζητω συγγνωμη, χαλαρωσε, ξαναδιαβασε τι εγραψα και υστερα τραβα στους mod.
Δεν θα σχολιασω το επιθετο φασιστομουτρο.
Το λέει κι ο Τραβόλτα στο Pulp Fiction.
Όντως το χάραγμα είναι άνανδρο κι εγώ μαζί σου.
Είναι προτιμώτερο να τον περιμένεις και να τον φτύσεις άν θές εις ένδειξη διαμαρτυρίας.
@murmur, δεν είπα ποτέ ότι κάνω κάτι μην με πιάνεις τουλάχιστον εμένα στο στόμα σου - που θα τολμήσεις και να βάλεις στο στόμα μου λόγια. και το χέρι σου κοντά για τις διεστραμένες ενέργειες σου, δειλό μπατσάκι.
@rest, Απορώ που ακόμα συζητάτε για suv όταν ένας γελοίος επιμένει στις παραπάνω πράξεις βίας.
.
..., πήγαινε πέστα στις φιλενάδες σου αυτά.
Παπαπα πάναγια μου...Myrmyr7, μάζεψε την πολύ τεστοστερόνη! Φοβάμαι μην μου πετάξεις κανά πέταλο οκ?
Τρεις ανθρώπους γνωρίζω που έχουν ασχοληθεί με το θέμα που πραγματεύεσαι.
Ο Βάρναλης (με το ποίημα που έχει σαν τίτλο "Οι μοιραίοι")
Mες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ' η παρέα πίναμ' εψές..................
Ο Ουγκώ (με το μυθιστόρημα του "Οι άθλιοι")
Και η μάνα μου η οποία είχε κεντήσει ένα πίνακα που αντί να γράφει πάνω "καλημέρα" όπως έγραφαν όλοι οι πίνακες που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή, έγραφε "Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον".
Θυμάμαι ό,τι είχα αρχίσει να διαβάζω (ήμουνα γύρω στα 6-7) και κάθε φορά που το έβλεπα δεν έκρυβα την αντίθεσή μου για το μήνυμα που θέλει να περάσει. Δεν μπορούσα να πιστέψω με τίποτε ότι ισχύει κάτι τέτοιο (μου γύριζαν τα άντερα κάθε φορά που τον έβλεπα αυτό τον πίνακα για να πω την αλήθεια. Ευτυχώς που τον είχε στο σαλόνι που δεν ήταν συχνά επισκέψιμο εκείνη την εποχή. Το φυλάγαμε για τις γιορτές). Μάλιστα της είχα κάνει ορισμένες ερωτήσεις για τη φύση της ζωής που την είχαν φέρει σε αρκετά δύσκολη θέση.
Δεν σου κρύβω ότι με εκπλήσεις δυσάρεστα με τις απόψεις σου αυτές.
Υ.Γ. Συγνώμη για τους Nest
ή καλύτερα, έχουμε ξεχάσει ότι μπορούμε να κυβερνάμε, δες τι έγινε στην Τυνησία για πρόσφατη ιστορία. Ακόμη και παρόμοιους να βγουν με τα κίνηση του λαού, θα είναι φοβισμένοι και πιο προσεχτικοί. Οι αγώνες δεν πρέπει να σταματάνε ποτέ!
Today, however, is a day, sadly, no longer remembered. So, I thought we could mark this November the 5th by taking some time out of our daily lives to sit down and have a little chat. Of course, there are those who do not want us to speak. I suspect, even now, orders are being shouted into telephones and men with guns are racing to this station. But regardless of what weapons they try to use to effect silence, words will always retain their power. Words are the means to meaning, and for some, the annunciation of truth. And the truth is, there is something terribly wrong with this country.