Όσων αφορά την πιστοποίηση ιδιοκτησίας... Έχω έναν ηλεκτρικό χαράκτη, ένα εργαλείο που μπορεί να χαράξει ανεξίτηλα μέταλλο, πλαστικό, ξύλο κτλ. Με αυτό μπορείς επίσης να χαράξεις ανεξίτηλα τα στοιχεία σου πάνω στο σκελετό στο ποδήλατο. (και θέλει ρεύμα οπότε δε μπορεί να πει κάποιος ότι το έκανες επιτόπου). Αν ενδιαφέρεται κάποιος μιλάμε.
Χθες είχα την άσχημη εμπειρία να βρω κομμένη την (πανάκριβη) κλειδαριά μου και πουθενά το ακριβό ποδηλατάκι μου...
Πριν από 1 μήνα περίπου είχα κι ένα άσχημο τρακάρισμα με το αυτοκίνητό μου, το οποίο διαλύθηκε, οπότε το ποδήλατό μου ήταν το μόνο μου μέσο μετακίνησης.
Χωρίς να θέλω να αναλωθώ σε άσκοπα σχόλια και επιθέσεις, να πω μόνο δυό-τρείς σκέψεις μου...
Κατ'αρχήν καλά να πάθω! Ναι, το είχα κλειδωμένο σε πινακίδα σχεδόν κάτω από το σπίτι μου. Ήταν μέρα και το άφησα συνολικά 1 ώρα. Κλάπηκε 5 λεπτά πριν κατέβω να το πάρω για να πάω στην δουλειά μου. Σε απόσταση 10 μέτρων ήταν 3 από την γειτονική μου πολυκατοικία και...απλά κοιτούσαν τους κλέφτες να το παίρνουν!!!! Είπαν ότι νόμισαν πως είναι δικό τους, παρ'ότι μ'έχουν δεί αρκετές φορές να το αφήνω εκεί. Έτρεξα μήπως τους προλάβω κάπου, μιας και ο ένας εκ των δύο μελαμψών κλεφτών το καβάλησε κι ο άλλος περπατούσε δίπλα του (σα να μη συμβαίνει τίποτα!), αλλά τζίφος...Το "καλά να πάθω" σχετίζεται με το ότι θα μπορούσα απλά να το έχω ανεβάσει στο μπαλκόνι μου και να μην στηρίζομαι ούτε στο φως της μέρας, ούτε στους γείτονες...
Ο θυμός μου, παρ'όλ'αυτά, δεν κατευθύνεται στους κλέφτες (φαντάζομαι η ανέχεια κι ο κοινωνικός αποκλεισμός, που εδώ στο Ελλάντα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής κι έντονη, εύκολα σε οδηγεί στην κλοπή), αλλά στους γείτονες και σε όλους όσους πιθανότατα περάσαν σήμερα από την Μενάνδρου ή την Σοφοκλέους ή δεν ξέρω κι εγώ πού για ν'αγοράσουν ακόμα ένα ποδήλατο. Είναι κάπως σαν το θέμα με τα παιδάκια στα φανάρια: αν κανείς δεν τους έδινε λεφτά, ίσως και να μην υπήρχαν παιδιά εκεί... Αντίστοιχα, αν κανείς δεν αγόραζε τόσο εύκολα κλεμμένο ποδήλατο, ίσως και να μην υπήρχε τέτοια πιάτσα. Τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό.
Εύχομαι να βρεθεί το ποδήλατό μου, αφενός γιατί ήταν δώρο κι αφετέρου γιατί είμαι πολύ φρέσκος ποδηλάτης και δεν πρόλαβα να το χαρώ όσο θα ήθελα, οπότε κάθε πληροφορία ευπρόσδεκτη, με το αζημίωτο φυσικά. Είναι τα κερατιάτικα που θα μου γίνουν μάθημα... Αν δεν βρεθεί, πάλι, θα αγοράσω καινούργιο και θα προσέχω περισσότερο την επόμενη φορά...
Χαίρομαι, όταν κάποιος ξαναπέρνει πίσω το χαμένο του ποδήλατο.
Ξαναδιαβάζω όμως, όσα γράφει ο nidibou και φυσικά όσα γράψαμε όλοι όσοι χάσαμε τα ποδήλατά μας, εν θερμώ. Προσωπικά εγκαινίασα τη σχέση μου με το site ξεκινώντας απ' το χαμένο μου ποδήλατο. Ο άντρας μου συγκεκριμένα με παρότρυνε να καταφύγω στο site και τον ευγνωμονώ για την ζωντανή παρέα που ανακάλυψα, εξ αιτίας του κλεμμένου μου ποδήλατου.
Αλλά σκέφτομαι. Ψύχραιμα τώρα πιά.
Πως η απελπισία και η κρυφή ελπίδα, να ξαναβρούμε κάτι που ουσιαστικά ήταν μια κάποια προέκταση του εαυτού μας στη χαρά, μας εξωθεί να γινόμαστε εκτός από θύματα, έμμεσα, και κρίκοι στην αλυσίδα της αγοραστικής ζήτησης.
Η πρακτική είναι γνωστή και για άλλες απώλειες, όπως αυτοκινήτων, σκύλων κοκ.
Μήπως εν ολίγοις, με το να δηλώνουμε τη διάθεσή μας, είτε ν' ανταμοίψουμε κατά κάποιο τρόπο τον άγνωστο Χ που θα 'βρεί' το ποδήλατό μας, είτε εκείνον που σε τελευταία ανάλυση το πουλάει, αυτόματα κάνουμε την οικονομική μας κατάθεση στο χρηματιστήριο των κλεμμένων ποδηλάτων;
Φυσικά και πρόκειται για μικρά ποσά σε σχέση με τα ποσά για την αγορά καινούργιου ποδηλάτου, αλλά δεν παύουμε να πέρνουμε μερίδιο στην ικανοποίηση του φαύλου κύκλου και πέρα από την συμμετοχή μας σαν θύματα, να γινόμαστε έμμεσα κι αγοραστές. Αυτό δηλαδή που όλοι κατακρίνουμε...
φυσικά και έχεις δίκιο! Αν το βρω στην Μενάνδρου και πληρώσω 50€-100€, τότε σαφώς και θα παρατείνω λίγο ακόμα τον φαύλο κύκλο. Η μόνη αιτολογία που δίνω στον εαυτό μου (κι αυτό όχι για να τον δικαιολογήσω) είναι ότι απλά το ποδήλατό μου ήταν δώρο (και ακριβό μάλιστα), οπότε είναι σημαντικό για'μένα να το βρω και κυρίως ότι ποτέ δεν θα πατούσα το πόδι μου στην Μενάνδρου για ν'αγοράσω εξ'αρχής κλεμμένο. Ακόμη κι αν δεν το βρω και δεδομένου των στενών οικονομικών μου αυτή την περίοδο, θα προτιμήσω ν'αγοράσω ένα μεταχειρισμένο από μικρή αγγελία, παρά από εκεί. Έχω αποτρέψει και γνωστούς μου από το να αγοράσουν από εκεί, όμως, να που η ανάγκη με φέρνει να περάσω κι από 'κει και να δημοσιοποιήσω την κλοπή του ποδηλάτου μου όπου μπορώ, κυρίως μήπως το βρεί κάποιος απ'όσους διαβάζουν εδώ ή όπου αλλού έχω κάνει post, μην τυχόν και φιλοτιμηθεί ο αγοραστής και μου το επιστρέψει (αν τυχόν...ας μου τηλεφωνήσει στο 6944148390). Φυσικά, το βρίσκω δύσκολο εώς απίθανο, δεδομένου ακριβώς ότι αν κάποιος είναι της νοοτροπίας ν'αγοράσει ένα ποδήλατο αξίας 350€ στην τιμή των 50€, τότε ποιός ο λόγος να μου το επιστρέψει (ακόμη κι αν έχω γράψει ότι δίνεται αμοιβή...)?
Εύχομαι από καρδιάς να το βρείς παρά τα όσα σκέφτομαι και μοιράζομαι μαζί σας... Εξ άλλου, όπως έχω ξαναπεί κι αλλού κι εγώ προσπάθησα να βρω το δικό μου στη Μενάνδρου, ανεπιτυχώς... Κι εγώ άφησα σαφώς να εννοηθεί ότι θα πλήρωνα για να το πάρω πίσω σε συγκεκριμένο στέκι με ανταλλακτικά, όπου κατά καιρούς εμφανίζονται κλεμμένα. Κι όταν έβαλα την αγγελία μου στο site αυτό είχα κατά νου. Σίγουρα ο συλλογισμός μου δεν είχε να κάνει μόνο με τη δική σου στάση, αλλά με τη στάση όλων όσων έχουν χάσει τα ποδήλατά τους...
Εγώ δεν άντεξα την απώλεια και ήδη χαίρομαι το καινούργιο μου ποδήλατο, που πλήρωσα με χρήματα που υπολόγιζα να αξιοποιήσω αλλοιώς... Πάντα από κάπου κόβει κανείς για να ικανοποιήσει την προτεραιότητα που επιλέγει...
καλό σου βράδυ...με τη θερμότερη δυνατή συμπαράσταση...
Είναι η πρώτη φορά που μου κλέβουν ποδήλατο στην Αθήνα (έμενα στο Άμστερνταμ που μου είχαν κλέψει 3), που νόμιζα ότι ήταν σχετικά ασφαλής πόλη (είχα ένα μέτριο λουκέτο που το βρήκα κομμένο) και το ποδήλατο μου ήταν και της πλάκας. Έχοντας διαβάσει εδώ σχετικά με τη Μενάνδρου, πέρασα να ρίξω μια ματιά με το αυτοκίνητο περαστικός δηλαδή, να δω αν όντως ισχύει ότι πουλάνε ποδήλατα εκεί. Τρελάθηκα με αυτό που είδα εκεί. Δηλαδή μιλάμε για πιάτσα κλεμένων ποδηλάτων, όπου οι τύποι περιμένουν τους πελάτες. Καλά είναι δυνατό οι κλέφτες να έχουν ολόκληρο παζάρι; σε γνωστή σε όλους διεύθυνση; Δηλαδή έχει πάρει κάποιος την αστυνομία και έχει καταγγείλει το συγκεκριμένο σημείο και δεν έχουν ενδιαφερθεί;
Στο Αμστερνταμ που ανθούσε το εμπόριο κλεμένων ποδηλάτων, οι κλέφτες γυρνούσαν την πόλη με το ποδήλατο και ρωτούσαν τους τύπους που φαίνονταν υποψήφιοι αγοραστές. Ούτε που περνούσε από το μυαλό τους να είναι ακίνητοι και να διαλαλούν την πραγμάτεια τους θα τους μάγκωναν αμέσως...επίσης τα ποδήλατα καταγράφονταν κατά την αγορά με τον αριθμό πλαισίου (κάτι που αφού εδώ δεν το κάνουν τα μαγαζιά πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας) και η αστυνομία σου τηλεφωνούσε στην περίπτωση που βρισκόταν (όχι σπάνιο).
Τώρα μου έρχεται να πω που είναι το κράτος; που είναι η αστυνομία κλπ.; Τελικά μόνο η αυτοδικία μας μένει;
Αυτοδικία; Μπα, δεν χτυπάμε φτωχούς κλέφτες. Πρώτα πρέπει να τα βάλεις με το μεγαλολαμόγια και μετά μπορεί να πάρεις άδεια να κοιτάξεις του μικρούς :P
Αν δεις καποιον με το ποδήλατό σου και τον έχεις τότε κάνε ότι νομίζεις. Σε αντίθετη περίπτωση παίρνεις είτε το αγοράζεις πίσω είτε προσπαθείς να πείσεις τους δημόσιους υπαλλήλους που άλλα τους έταζαν και άλλα τους βάζουν να κάνουν.
Ο φτωχός κλέφτης που κλέβει το ποδήλατο του φτωχού μάλλον είναι λακές του μεγαλοκαρχαρία και θα το πουλήσει για να πάρει τη δόση του και να ταίσει το κύκλωμα. Αν ο φτωχός έχει *** να πάει να κλέψει καμιά τράπεζα κι όχι το ποδήλατο μου, κακομοίρη. Στα λέω αυτά για να πάψεις να ζεις στο φαντασιακό, ψευτο-επαναστατικό σου κοσμάκη που τον έμαθες στις ταίνιες του θερινού σινεμά
Όσων αφορά την πιστοποίηση ιδιοκτησίας... Έχω έναν ηλεκτρικό χαράκτη, ένα εργαλείο που μπορεί να χαράξει ανεξίτηλα μέταλλο, πλαστικό, ξύλο κτλ. Με αυτό μπορείς επίσης να χαράξεις ανεξίτηλα τα στοιχεία σου πάνω στο σκελετό στο ποδήλατο. (και θέλει ρεύμα οπότε δε μπορεί να πει κάποιος ότι το έκανες επιτόπου). Αν ενδιαφέρεται κάποιος μιλάμε.
Χθες είχα την άσχημη εμπειρία να βρω κομμένη την (πανάκριβη) κλειδαριά μου και πουθενά το ακριβό ποδηλατάκι μου...
Πριν από 1 μήνα περίπου είχα κι ένα άσχημο τρακάρισμα με το αυτοκίνητό μου, το οποίο διαλύθηκε, οπότε το ποδήλατό μου ήταν το μόνο μου μέσο μετακίνησης.
Χωρίς να θέλω να αναλωθώ σε άσκοπα σχόλια και επιθέσεις, να πω μόνο δυό-τρείς σκέψεις μου...
Κατ'αρχήν καλά να πάθω! Ναι, το είχα κλειδωμένο σε πινακίδα σχεδόν κάτω από το σπίτι μου. Ήταν μέρα και το άφησα συνολικά 1 ώρα. Κλάπηκε 5 λεπτά πριν κατέβω να το πάρω για να πάω στην δουλειά μου. Σε απόσταση 10 μέτρων ήταν 3 από την γειτονική μου πολυκατοικία και...απλά κοιτούσαν τους κλέφτες να το παίρνουν!!!! Είπαν ότι νόμισαν πως είναι δικό τους, παρ'ότι μ'έχουν δεί αρκετές φορές να το αφήνω εκεί. Έτρεξα μήπως τους προλάβω κάπου, μιας και ο ένας εκ των δύο μελαμψών κλεφτών το καβάλησε κι ο άλλος περπατούσε δίπλα του (σα να μη συμβαίνει τίποτα!), αλλά τζίφος...Το "καλά να πάθω" σχετίζεται με το ότι θα μπορούσα απλά να το έχω ανεβάσει στο μπαλκόνι μου και να μην στηρίζομαι ούτε στο φως της μέρας, ούτε στους γείτονες...
Ο θυμός μου, παρ'όλ'αυτά, δεν κατευθύνεται στους κλέφτες (φαντάζομαι η ανέχεια κι ο κοινωνικός αποκλεισμός, που εδώ στο Ελλάντα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής κι έντονη, εύκολα σε οδηγεί στην κλοπή), αλλά στους γείτονες και σε όλους όσους πιθανότατα περάσαν σήμερα από την Μενάνδρου ή την Σοφοκλέους ή δεν ξέρω κι εγώ πού για ν'αγοράσουν ακόμα ένα ποδήλατο. Είναι κάπως σαν το θέμα με τα παιδάκια στα φανάρια: αν κανείς δεν τους έδινε λεφτά, ίσως και να μην υπήρχαν παιδιά εκεί... Αντίστοιχα, αν κανείς δεν αγόραζε τόσο εύκολα κλεμμένο ποδήλατο, ίσως και να μην υπήρχε τέτοια πιάτσα. Τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό.
Εύχομαι να βρεθεί το ποδήλατό μου, αφενός γιατί ήταν δώρο κι αφετέρου γιατί είμαι πολύ φρέσκος ποδηλάτης και δεν πρόλαβα να το χαρώ όσο θα ήθελα, οπότε κάθε πληροφορία ευπρόσδεκτη, με το αζημίωτο φυσικά. Είναι τα κερατιάτικα που θα μου γίνουν μάθημα... Αν δεν βρεθεί, πάλι, θα αγοράσω καινούργιο και θα προσέχω περισσότερο την επόμενη φορά...
Χαίρομαι, όταν κάποιος ξαναπέρνει πίσω το χαμένο του ποδήλατο.
Ξαναδιαβάζω όμως, όσα γράφει ο nidibou και φυσικά όσα γράψαμε όλοι όσοι χάσαμε τα ποδήλατά μας, εν θερμώ. Προσωπικά εγκαινίασα τη σχέση μου με το site ξεκινώντας απ' το χαμένο μου ποδήλατο. Ο άντρας μου συγκεκριμένα με παρότρυνε να καταφύγω στο site και τον ευγνωμονώ για την ζωντανή παρέα που ανακάλυψα, εξ αιτίας του κλεμμένου μου ποδήλατου.
Αλλά σκέφτομαι. Ψύχραιμα τώρα πιά.
Πως η απελπισία και η κρυφή ελπίδα, να ξαναβρούμε κάτι που ουσιαστικά ήταν μια κάποια προέκταση του εαυτού μας στη χαρά, μας εξωθεί να γινόμαστε εκτός από θύματα, έμμεσα, και κρίκοι στην αλυσίδα της αγοραστικής ζήτησης.
Η πρακτική είναι γνωστή και για άλλες απώλειες, όπως αυτοκινήτων, σκύλων κοκ.
Μήπως εν ολίγοις, με το να δηλώνουμε τη διάθεσή μας, είτε ν' ανταμοίψουμε κατά κάποιο τρόπο τον άγνωστο Χ που θα 'βρεί' το ποδήλατό μας, είτε εκείνον που σε τελευταία ανάλυση το πουλάει, αυτόματα κάνουμε την οικονομική μας κατάθεση στο χρηματιστήριο των κλεμμένων ποδηλάτων;
Φυσικά και πρόκειται για μικρά ποσά σε σχέση με τα ποσά για την αγορά καινούργιου ποδηλάτου, αλλά δεν παύουμε να πέρνουμε μερίδιο στην ικανοποίηση του φαύλου κύκλου και πέρα από την συμμετοχή μας σαν θύματα, να γινόμαστε έμμεσα κι αγοραστές. Αυτό δηλαδή που όλοι κατακρίνουμε...
Αγαπητή Royaloak,
φυσικά και έχεις δίκιο! Αν το βρω στην Μενάνδρου και πληρώσω 50€-100€, τότε σαφώς και θα παρατείνω λίγο ακόμα τον φαύλο κύκλο. Η μόνη αιτολογία που δίνω στον εαυτό μου (κι αυτό όχι για να τον δικαιολογήσω) είναι ότι απλά το ποδήλατό μου ήταν δώρο (και ακριβό μάλιστα), οπότε είναι σημαντικό για'μένα να το βρω και κυρίως ότι ποτέ δεν θα πατούσα το πόδι μου στην Μενάνδρου για ν'αγοράσω εξ'αρχής κλεμμένο. Ακόμη κι αν δεν το βρω και δεδομένου των στενών οικονομικών μου αυτή την περίοδο, θα προτιμήσω ν'αγοράσω ένα μεταχειρισμένο από μικρή αγγελία, παρά από εκεί. Έχω αποτρέψει και γνωστούς μου από το να αγοράσουν από εκεί, όμως, να που η ανάγκη με φέρνει να περάσω κι από 'κει και να δημοσιοποιήσω την κλοπή του ποδηλάτου μου όπου μπορώ, κυρίως μήπως το βρεί κάποιος απ'όσους διαβάζουν εδώ ή όπου αλλού έχω κάνει post, μην τυχόν και φιλοτιμηθεί ο αγοραστής και μου το επιστρέψει (αν τυχόν...ας μου τηλεφωνήσει στο 6944148390). Φυσικά, το βρίσκω δύσκολο εώς απίθανο, δεδομένου ακριβώς ότι αν κάποιος είναι της νοοτροπίας ν'αγοράσει ένα ποδήλατο αξίας 350€ στην τιμή των 50€, τότε ποιός ο λόγος να μου το επιστρέψει (ακόμη κι αν έχω γράψει ότι δίνεται αμοιβή...)?
Εύχομαι από καρδιάς να το βρείς παρά τα όσα σκέφτομαι και μοιράζομαι μαζί σας... Εξ άλλου, όπως έχω ξαναπεί κι αλλού κι εγώ προσπάθησα να βρω το δικό μου στη Μενάνδρου, ανεπιτυχώς... Κι εγώ άφησα σαφώς να εννοηθεί ότι θα πλήρωνα για να το πάρω πίσω σε συγκεκριμένο στέκι με ανταλλακτικά, όπου κατά καιρούς εμφανίζονται κλεμμένα. Κι όταν έβαλα την αγγελία μου στο site αυτό είχα κατά νου. Σίγουρα ο συλλογισμός μου δεν είχε να κάνει μόνο με τη δική σου στάση, αλλά με τη στάση όλων όσων έχουν χάσει τα ποδήλατά τους...
Εγώ δεν άντεξα την απώλεια και ήδη χαίρομαι το καινούργιο μου ποδήλατο, που πλήρωσα με χρήματα που υπολόγιζα να αξιοποιήσω αλλοιώς... Πάντα από κάπου κόβει κανείς για να ικανοποιήσει την προτεραιότητα που επιλέγει...
καλό σου βράδυ...με τη θερμότερη δυνατή συμπαράσταση...
Ρε παιδιά,
Είναι η πρώτη φορά που μου κλέβουν ποδήλατο στην Αθήνα (έμενα στο Άμστερνταμ που μου είχαν κλέψει 3), που νόμιζα ότι ήταν σχετικά ασφαλής πόλη (είχα ένα μέτριο λουκέτο που το βρήκα κομμένο) και το ποδήλατο μου ήταν και της πλάκας. Έχοντας διαβάσει εδώ σχετικά με τη Μενάνδρου, πέρασα να ρίξω μια ματιά με το αυτοκίνητο περαστικός δηλαδή, να δω αν όντως ισχύει ότι πουλάνε ποδήλατα εκεί. Τρελάθηκα με αυτό που είδα εκεί. Δηλαδή μιλάμε για πιάτσα κλεμένων ποδηλάτων, όπου οι τύποι περιμένουν τους πελάτες. Καλά είναι δυνατό οι κλέφτες να έχουν ολόκληρο παζάρι; σε γνωστή σε όλους διεύθυνση; Δηλαδή έχει πάρει κάποιος την αστυνομία και έχει καταγγείλει το συγκεκριμένο σημείο και δεν έχουν ενδιαφερθεί;
Στο Αμστερνταμ που ανθούσε το εμπόριο κλεμένων ποδηλάτων, οι κλέφτες γυρνούσαν την πόλη με το ποδήλατο και ρωτούσαν τους τύπους που φαίνονταν υποψήφιοι αγοραστές. Ούτε που περνούσε από το μυαλό τους να είναι ακίνητοι και να διαλαλούν την πραγμάτεια τους θα τους μάγκωναν αμέσως...επίσης τα ποδήλατα καταγράφονταν κατά την αγορά με τον αριθμό πλαισίου (κάτι που αφού εδώ δεν το κάνουν τα μαγαζιά πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας) και η αστυνομία σου τηλεφωνούσε στην περίπτωση που βρισκόταν (όχι σπάνιο).
Τώρα μου έρχεται να πω που είναι το κράτος; που είναι η αστυνομία κλπ.; Τελικά μόνο η αυτοδικία μας μένει;
Αυτοδικία; Μπα, δεν χτυπάμε φτωχούς κλέφτες. Πρώτα πρέπει να τα βάλεις με το μεγαλολαμόγια και μετά μπορεί να πάρεις άδεια να κοιτάξεις του μικρούς :P
Αν δεις καποιον με το ποδήλατό σου και τον έχεις τότε κάνε ότι νομίζεις. Σε αντίθετη περίπτωση παίρνεις είτε το αγοράζεις πίσω είτε προσπαθείς να πείσεις τους δημόσιους υπαλλήλους που άλλα τους έταζαν και άλλα τους βάζουν να κάνουν.
Ο φτωχός κλέφτης που κλέβει το ποδήλατο του φτωχού μάλλον είναι λακές του μεγαλοκαρχαρία και θα το πουλήσει για να πάρει τη δόση του και να ταίσει το κύκλωμα. Αν ο φτωχός έχει *** να πάει να κλέψει καμιά τράπεζα κι όχι το ποδήλατο μου, κακομοίρη. Στα λέω αυτά για να πάψεις να ζεις στο φαντασιακό, ψευτο-επαναστατικό σου κοσμάκη που τον έμαθες στις ταίνιες του θερινού σινεμά
Σε εμένα πηγαίνουν αυτά που έγραψες; Αν ναι τότε δεν έπιασες την ειρωνεία σε όσα έγραψα.