Χθες το βράδυ με έναν φίλο που ζει εκτός Ελλάδας κάναμε έναν πολύ ωραίο περίπατο στο κέντρο περνώντας από το Σύνταγμα, την Πλάκα,, το Μοναστηράκι, το Θησείο, το Μουσείο της Ακρόπολης, το Κουκάκι και καθώς περπατούσαμε με λέει "Είνσι πολύ ωραία που έχουν γίνει όλοι αυτοί οι πεζόδρομοι αλλά δεν έχει ποδήλατα στην Αθήνα. Γιατί;"
Μετά από τόσα χρόνια δεν ήξερα πια να του απαντήσω κάτι πειστικό.
Οκ με τους λόφους και τους οδηγούς που δεν σέβονται τους άλλους αλλά γιατί δεν έχει ποδήλατα ούτε και σ'αυτήν τη διαδρομή;
Εσείς τι λέτε;
Αξιολόγηση:
(1 ψήφος)
Μήπως γιατί για να φτάσεις εκεί πρέπει να περάσεις από το χάος; Εγώ περνάω πήγαινε-έλα στη δουλειά από Μοναστηράκι και Θησείο σχεδόν κάθε μέρα πάντως... :-)
Δεν έχει ποδήλατα στην Ελλάδα ή μάλλον στη Αθήνα, γιατί είναι δύσκολη η ποδηλασία σε αυτήν την πόλη. Αυτό που λέω είναι ότι για να γίνει το ποδήλατο σε μία πόλη πραγματική εναλλακτική έναντι του αυτοκινήτου ή άλλων μέσων, θα πρέπει οι υποδομές και η ασφάλεια στους δρόμους να επιτρέπουν σε έναν μη έμπειρο οδηγό π.χ. σε ένα παιδάκι 12 χρονών, να ξεκινάει από το σπίτι του και να πηγαίνει με ασφάλεια με το ποδήλατο στο σχολείο του. Ή θα πρέπει η δομή της πόλης να επιτρέπει σε μία οικογένεια να κάνει μία εκδρομή από τον Κορυδαλλό π.χ. που μένω εγώ έως το κέντρο της Αθήνας ή εως τον Άλιμο για μπάνιο. Δυστυχώς στην Αθήνα το ποδήλατο δεν προσφέρεται ως μεταφορικό μέσο παρα μόνο ως παιχνίδι ή μέσο ψυχαγωγίας. Δηλαδή μια οικογένεια για να «κάνει» ποδήλατο θα φορτώσει τα ποδήλατα στο αυτοκίνητο θα πάει π.χ. στο Νιάρχο για να κάνουν ποδήλατο γύρω-γύρω. Και τελικά όσοι ποδηλατούν πραγματικά σε αυτήν την πόλη και χρησιμοποιούν το ποδήλατο ως μεταφορικό μέσο και όχι ως παιχνίδι, είναι ήδη έμπειροι οδηγοί μοτοσυκλέτας ή αυτοκινήτου ή κάνουν αθλητική ποδηλασία (βλέπε παραλιακή κ.τ.λ.) Και αυτά τα γράφω πάντα σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου το ποδήλατο επικρατεί και όπου μπορεί να ποδηλατήσει οποιοσδήποτε, παιδί, ηλικιωμένος, οικογένεια, αθλητής πραγματικά οποιοσδ'ηποτε και χωρίς κίνδυνο .
Υ.Γ. Τον Μάρτη πήγαμε με την οικογένεια στο Βερολίνο, νοικιάσαμε ποδήλατα και γυρίσαμε όλη την πόλη και τα αξιοθέατα. Να σημειώσω ότι μπροστά πήγαινε η μικρή μου κόρη 16χρονών, ακολουθούσαμε οι υπόλοιποι και η γυναίκα μου που τελευταία φορά έκανε ποδήλατο πριν από 20 χρόνια κυκλοφορούσε κανονικά. Άντε πιάσε αυτή τη σύνθεση τώρα και μετέφερε την στους δρόμους της Αθήνας .
...γιατί εμείς είμαστε Αμερικάνοι και για την ακρίβεια Τεξανοί!
Πρέπει να έχουμε τεράστια αυτοκίνητα σε νέους αυτοκινητόδρομους για να μπορούμε να διασχίσουμε γρήγορα τις τεράστιες αποστάσεις αυτής της χώρας και των τεράστιων πόλεων μας. Τι δεν έχετε καταλάβει βρε παιδιά!
Ναι τα καταλαβαίνω όλα αυτά και άλλωστε τόσα χρόνια έχει μάλλιασε η γλώσσα μας να τα λέμε και να τα ακούμε και να έχουμε βαρεθεί τη ζωή μας με όλα αυτά που ακούμε κάθε φορά από αυτούς που κάθε φορά βρίσκονται στην διαχείριση χρημάτων, πρότζεκτ, πλάνων, σχεδίων πολεοδομικών και κυκλοφορισκών στην πόλη αυτή.
Αλλά δεν μιλάω για όλη την πόλη. Μιλάω γι αυτό το μικρό μισοπεζοδρομημένο τουριστικό κέντρο. Εκεί νοικιάζουν και ποδήλατα στην Πλάκα και στο Κουκάκι και ίσως και αλλού. Αλλά ούτε κι αυτά φαίνονται πουθενά γιατί κι εκεί ακόμη υπάρχουν τύποι με ιχ με ταξί με μοτο που μπαίνουν κορνάρουν αγανακτούν κλπ.
Αναρωτιέμαι δηλαδή μήπως αντί να περιμένουμε να φτιαχτούν πρώτα π/δρόμοι που θα τροφοδοτούν το κέντρο με αστικούς ποδηλάτες (πράγμα λογικότατο αλλά που δεν το βλέπω ότι θα περπατήσει ποτέ) μήπως θα ήταν καλύτερο να πεζοδρομηθεί ακόμη περισσότερο αυτό το τουριστικό τρίγωνο και μήπως έτσι νιώσει πια κάποιος κόσμος να κυκλοφορεί πιο άνετα με ποδήλατα.
Μήπως δηλαδή η λύση δεν έρθει από την περιφέρεια που θα τροφοδοτεί το κέντρο αλλά αντίθετα από ένα κέντρο που θα εμπνέει και θα λειτουργεί σαν παράδειγμα για την περιφέρεια.
Ο σύγχρονος νέος βαριέται. Και θέλει να πουλήσει μούρη. Το ποδήλατο δεν συνάδει με αυτά τα δύο.
Επίσης, χωρίς να θέλω να ευλογήσω γένια και να γλείψω..... δυστυχώς ο κόσμος που ίδρωσε και πάσχισε και παθιάστηκε και μετέφερε το πάθος αυτό και σε άλλους (μαι φορά και έναν καιρό) ΕΧΕΙ ΣΒΗΣΕΙ. Μεγάλωσε (ηλικιακά) και δεν πρόλαβε να περάσει το μεράκι και το πάθος του σε άλλους, στην νέα γνειά που θα συνέχιζαν όλο "αυτό".
Είχα την ΕΥΤΥΧΙΑ να "μεγαλώσω" ποδηλατικώς, σε μια εποχή που υπήρχε ο Πλεύρης και ο Μουμτζής και ο Ξουρής, και ο Φράνκι ο δικός μας, και η Λυδία με την παρέα της, και το Critical Mass, και το Freeday και ένα σωρό άλλες ποδηλατοπαρέες και άτομα που ΙΔΡΩΝΑΝ την φανέλα και διέδιδαν την ποδηλατοκουλτούρα ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ.
Δυστυχώς αυτές οι εποχές πέρασαν. Παλαιότερα ζήσαμε εποχές που ήταν πολύ κουλ να κυκλοφορείς με ποδήλατο, που έβλεπες ποδήλατα σε καθημερινή βάση στον αστικό ιστό, και σε βόλτες και σε μεγάλες εξορμήσεις και μεγάλα "ποδηλατο-τραίνα" στην παραλιακή, και από Σύνταγμα μέχρι Σούνιο κάθε ώρα και στιγμή θα έβλεπες δυάδες να βαράνε πετάλι.... Εποχές που μαζευόμασταν δεκάδες ποδηλάτες έξω από Δημαρχεία για να διεκδικήσουμε ποδηλατοδρόμους και υποδομές και ΣΕΒΑΣΜΟ από άλλους χρήστες των δρόμων. Εποχές που διοργανώνονταν μαθήματα ποδηλάτου, μαθήματα για επισκευές, μεγάλες - μακρυνές βόλτες μέχρι την Πάχη, μέχρι και ποδηλατο-αιμοδοσίες και ποδηλατο-φαγοποσίες.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΕΔΕΝΑΝ. Και παράλληλα έδιναν έναν ποδηλατικό παλμό στην πόλη. ΟΚ, δεν μιλάμε για επίπεδα Δανίας και Γερμανίας και Ιταλίας, προφανώς δεν ακουμπήσαμε ποτέ σε τέτοιες κλίμακες/ σε τέτοια μεγέθη, αλλά ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ φτιάξαμε πολύ δυναμική παρουσία. Ας μην ξεχνάμε ότι κάποια χρονιά είχαμε ανέβει στην 1η πεντάδα (ίσως και ψηλότερα) από συμμετοχές σε brevets σε πανευρωπαϊκό πλαίσιο.
Τι έχει μείνει από όλα αυτά?
Άρα πως περιμένετε να δείτε ποδήλατα εκεί έξω?
Ίσως να οφείλεται στο ότι τα κτήρια στην περιοχή ,έχουν αρκετές σκάλες για να ανεβάσεις το ποδήλατο στο διαμέρισμα και στενά ασανσέρ για να το βάλεις μεσα
Πιστεύω το ότι δεν υπάρχουν ποδήλατα στο τουριστικό κέντρο οφείλεται στο ότι αυτό είναι πολύ μικρό και περπατείται πιο εύκολα από ότι «ποδηλατείται». Και αυτό πάλι λόγω υποδομών. Η μορφολογία του εδάφους στην Αθήνα δεν είναι εύκολη. Έχεις ανηφόρες δύσκολες. Ένα group τουριστών π.χ. για να διανύσει μια δύσκολη ανηφορική διαδρομή θα χρειαζόταν έναν καλό φαρδύ ποδηλατόδρομο και όχι να μπλέκεται με τους πεζούς, τα παρκαρισμένα και να αναγκάζεται να ανεβοκατεβαίνει πεζοδρόμια. Πάντως έχουν αποτύχει και τα δύο. Και το να προωθηθεί το ποδήλατο ως μέσο αστικής μετακίνησης αλλά και ως μέσο για εξερεύνηση του έστω τουριστικού κέντρου. Και δεν θα αλλάξει κάτι. Πλέων δεν έχω ελπίδες και δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Πλέων έχουν περάσει πια όλα τα κόμματα ως κυβερνήσεις και τελικά τίποτα δεν έγινε με κανέναν από αυτους. Με κανέναν όμως και όλο χειρότερες υποδομές έχουμε και όλο και πιο δύσκολη γίνεται η ζωη μας, σε μια χώρα που οι καιρικές συνθήκες βοηθούν αρκετά στο να είχαμε εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης.
Σε μια οποιαδληποτε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, δρόμοι σαν την Ερμού, την Αθηνάς την Κολοκοτρώνη τη Βουλής αλλά και αυτήν την απίστευτη Τριπόδων η την Μητροπόλεως θα ήταν μη προσβάσιμες σε αυτοκίνητα.
Αυτό θα άλλαζε τα πάντα στο τουριστικό κέντρο.
Εδώ είναι παραδομένες σε ένα ασχεδίαστο τσαπατσούλικο σπρώξιμο, χώσιμο, κορναρισμα, τσαμπουκά, από ιχ, ταξί, λεωφορεία και παπιά.
Γιατί άραγε να μην γίνεται;
Το λέω γιατί το τουριστικό κέντρο δεν έχει ανηφόρες που λέι ο diopan ούτε θέλει ιδρώτα που λέει ο RR ούτε είναι μεγάλες οι αποστάσεις που λέει η Wicca.
Σε μια οποιαδληποτε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, δρόμοι σαν την Ερμού, την Αθηνάς την Κολοκοτρώνη τη Βουλής αλλά και αυτήν την απίστευτη Τριπόδων η την Μητροπόλεως θα ήταν μη προσβάσιμες σε αυτοκίνητα.
Αυτό θα άλλαζε τα πάντα στο τουριστικό κέντρο.
Εδώ είναι παραδομένες σε ένα ασχεδίαστο τσαπατσούλικο σπρώξιμο, χώσιμο, κορναρισμα, τσαμπουκά, από ιχ, ταξί, λεωφορεία και παπιά.
Γιατί άραγε να μην γίνεται;
Το λέω γιατί το τουριστικό κέντρο δεν έχει ανηφόρες που λέι ο diopan ούτε θέλει ιδρώτα που λέει ο RR ούτε είναι μεγάλες οι αποστάσεις που λέει η Wicca.
Ειναι στη νοοτροπία μας: Μου έκανες τη ζωή ποδήλατο αντί να σημαίνει μου την έκανες όμορφη, εύκολη, αποτελεσματική, υγιεινή, σημαίνει ότι μου την έκανες δύσκολη και πονεμένη.
Στην Αθήνα όποιος κάνει ποδήλατο συστηματικά για μένα είναι ήρωας. Πολύ χαοτική κατάσταση δυστυχώς.
Τα είπε όλα ο Rock, έτσι είναι. Το βαρέθηκαν το ποδήλατο, είναι πιά ντεμοντέ.
Ακόμα και τώρα που στα πάντα βάζουμε μιά μπαταρία, τα ηλεκτρικά ποδήλατα είναι ελάχιστη μειοψηφία μπροστά στο ποτάμι των πατινιών.
Κύκλος είναι, θα ξανάρθει το ποδήλατο όταν ισορροπήσει κάπου η ηλεκτρική μικροκινητικότητα.
Συμφωνώ απόλυτα.
Προσωπικά έχω φύγει από την Ελλάδα 11 χρόνια και έχω χάσει επαφή με την καθημερινότητα στην Αθήνα. Έφαγα φλασιά και έψαξα τα παλιά διαδικτυακά λημέρια σήμερα μετά από πολλά χρόνια, μόνο για να βρω το cyclist friends κλεισμένο και το podilates ερημωμένο. Οι καθιερωμένες ποδηλατοπορείες σταμάτησαν, πάνε τα Freeday και τα Critical Mass, δεν υπάρχουν πια προαcτιακός, δεν βλέπω ποδηλάτες στον δρόμο (αυτοί οι λίγοι που υπήρχαν κάποτε).
Τι να πω, ίσως η φάση με το ποδήλατο ξεφούσκωσε πια; Τα πρώτα χρόνια της κρίσης έδωσαν ένα boost σε ένα οικονομικό μέσο μετακίνησης, υποβοηθούμενο από την πολύ μειωμένη κίνηση στους δρόμους εκείνα τα χρόνια. Έγιναν δράσεις, σάιτ, άνοιξαν ποδηλατάδικα, κόσμος έκανε ποδήλατο. Όντας φοιτητής τότε, έζησα την μικρή ακμή αυτή της ποδηλασίας πολύ έντονα. Τώρα όποτε γυρίζω στην Αθήνα είναι κάθε πέρσι και καλύτερα. Η πόλη υποβαθμίζεται συνέχεια σε όλους τους τομείς. Κίνηση έχει πλέον ακόμα και στα στενά, ώρες αιχμής είναι πλέον όλη η μέρα, τρελαμένος κόσμος, φασαρία, ανυπόφωρο κλίμα, και όλα τα νέα γνωστά προβλήματα της καθημερινής ζωής που την έχουν κάνει χειρότερη από την υποτιθέμενη αποκορύφωση της κρίσης. Η Αθήνα (για να μην πω η Ελλάδα) είναι πλέον χαμένη υπόθεση. Ποιος ακριβώς θα ποδηλατήσει σε αυτό το χάος πέρα από πέντε δέκα βαρεμένους σαν κι εμάς;
Το έγραψα ειρωνικά για να δώσω έμφαση στο πως παίρνουμε αφιλτράριστη κάθε Αμερικανιά και την εφαρμόζουμε στο τόπο μας, παρόλο που ο τρόπος που ζούνε οι Αμερικάνοι και αυτά που κάνουν στη χώρα τους δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με αυτά που κάνουμε και με το που ζούμε εμείς.
Δεν έχει να κάνει με τις μόδες. Είναι επικίνδυνο και για τα ποδήλατα και για τα πατίνια. Η πλειοψηφία των οδηγών αυτοκινήτων οδηγούν κοιτάζοντας τα κινητά τους. Και δεν είναι ότι μπορεί να σε χτυπήσουν, ( εδώ δεν βλέπουν ούτε τις κολώνες και τα κράσπεδα και πάνε και πέφτουν πάνω τους) είναι ότι δεν υπάρχουν ούτε αξιοπρεπή νοσοκομεία πλέον. Και καμία ασφαλιστική δεν σε καλύπτει εξ ολοκλήρου αν περάσει κανείς από πάνω σου και δεν έχεις κανέναν λόγο να ρισκάρεις τόσο πολύ αν έχεις και άλλα άτομα που εξαρτώνται από εσένα.
Αν σε αφήσει κανάς βλάκας ανάπηρο, θα παρηγορηθείς γιατί σε πλήρωσε η ασφαλιστική του με ψιχουλάκια; Και αν έχεις οικογένεια αυτοί πως θα την παλέψουν;
Ωραίο ήταν η ποδηλατική μας ζέση όσο κράτησε, γιατί είμασταν και περισσότεροι στους δρόμους και οι οδηγοί ήταν πιο χαμπαριασμένοι, αλλά η νέα φουρνιά οδηγών είναι τόσο μέσα στη σοσιαλομιντιακή κοσμάρα τους που δεν μπορούν να προστατεύσουν ούτε τους ίδιους τους εαυτούς τους. Διαλέγουν τον τοίχο, την κολώνα, την άσφαλτο της αρεσκείας τους και πάνε και τσακίζονται μόνοι τους.
... αυτό το σάιτ που σέρνεται.
Εγώ γιατί έχω σάιτ που δεν σέρνεται με απεριόριστο bandwidth για 35 δολάρια το χρόνο και αυτό το σάιτ δεν μπορεί να πάρει τα πάνω του με τίποτα; Γεμάτο προσφορές είναι το ίντερνετ. Και τι ψυχή έχουν τα 35 δολάρια... 30 ευρώ είναι! Δηλαδή πραγματικά τώρα....Έλεος!!
Πάντως εγώ βλέπω που και που ποδήλατα στην Αθήνα, και ακόμα περισσότερα ηλεκτρικά πατίνια! Τα οποία συγκαταλέγω πιο κοντά στην κατηγορία ποδηλάτου παρά αυτοκίνητο/μοτοσυκλέτα. Και με την κίνηση στους δρόμους να ανεβαίνει και το κόστος αυτοκινήτων/καυσίμων να αυξάνεται, ίσως πληθύνουν περισσότερο.
Θα ήταν ωραίο να είχαμε παιδεία που για προσωπική μετακίνηση να χρησιμοποιούσαμε ποδήλατο/ΜΜΕ και το αυτοκίνητο να το είχαμε πιο πολύ αν θέλαμε να μεταφέρουμε είτε περισσότερα από 1 άτομο, είτε άτομα που δε μπορούν να χρησιμοποιήσουν ποδήλατο είτε βαριά/ογκώδη αντικείμενα. Και από άποψη ενέργειας είναι αρκετά σπάταλο να πρέπει να επιταχύνεις 1,5 τόνο υλικό για να μεταφέρεις ~80kg.
Δεν ξέρω πόσοι το γνωρίζετε, αλλά TSIRIKOS και CYCLIST έκλεισαν, δύο απ'τα μεγαλύτερα ποδηλατικά καταστήματα της Αθήνας, το Σάββατο το έμαθα, εγώ μένω Ρέθυμνο. Σοκαριστικό θα έλεγα, γιατί αυτό δείχνει ότι τουλάχιστον στην Ελλάδα υπάρχει κρίση στο ποδήλατο.
Και στο Ρέθυμνο βγήκε στην σύνταξη ο Γαλάνης, με χρόνια εμπειρίας και πλέον οι επιλογές είναι λίγες, επίσης ενώ είμαστε flat πόλη και βολεύει για ποδηλασία παίζει πολύ ηλεκτρικό πατίνι, εγώ αυτό βλέπω καθημερινά
'Αλλοι παράγοντες: κρίση επί πάντων; Κόβιντ; και άλλα απρόβλεπτα εκτός ηλικιακών δεδομένων που αυτή είναι η ανθρώπινη μοίρα! Ας πούμε η κ. Σοφία δεν φαίνεται εδώ και πολύ καιρό. Δεν περιμένει κανείς τους ίδιους και τους ίδιους στους δρόμους! Ποδήλατα υπάρχουν τουλάχιστον εκεί που μπορώ και εγώ ακόμα να τα βλέπω και είναι αρκετά! τα είδη που ταιριάζουν στην τάξη που εξυπηρετούν και όχι για βόλτες απαραίτητα! αυτά που ξέραμε όχι δεν υπάρχουν. Υπάρχουν κατά την ταπεινή μου γνώμη καλύτερα! Ποδήλατα με χρηστική σημασία. Όπως η μετακίνηση για δουλειά ή άλλη αιτία, με κάθε τρόπο. Στα πίσω βαγόνια για παράδειγμα, ώρες αιχμής, πολύ πάνω από δύο. Με τα. πατίνια παρέα, αλλά ναι υπάρχουν πάνω από το νόμιμο όριο μέσα στα τραίνα και το μετρό.
Και ο Φρειδερίκος δεν είναι στην Αλεξάνδρας στο σούπερ ντούπερ μαγαζί, αλλά είναι στην Πανόρμου μια χαρά και σούπερ δραστήριος.
Σκεφτείτε διαλεκτικά. Λαμβανομένων υπ' όψιν των αναλογιών.
Είχα καιρό να σας διαβάσω αλλά ναι ειδικά σ' αυτό τον νήμα δεν άντεξα να μην πω όσα είπα. Ωστόσο Καλή Χρονιά!
Καλή χρονιά σε όλους, καλή χρονιά Βαγγελιώ, πάντα χαρά να σε διαβάζω.
Ουσιαστικό αυτό που λες για τα ποδήλατα μετακίνησης που γεμίζουν τα πίσω βαγόνια πάνω από το νόμιμο όριο.
Ωαραία και η φράση "με τα πατίνια παρέα". Μας μένει στο μυαλό.
...
Ίσως ήταν πολύ περιορισμένη η περιοχή που έθεσα σαν θέμα ερώτησης στο νήμα αυτό.
Αλλού, έξω από αυτό το περίφημο τουριστικό κέντρο, γύρω από την Αχαρνών, την Πατησίων, την Κυψέλη, τη Βικτόρια, τα Εξάρχεια, την πλατεία Βάθη, βλέπει κανείς πολύ κόσμο σε ποδήλατα ή πατίνια.
Έκλεισε το Cyclist, o Tsirikos, σήμερα είδα έκλεισε και ο Γατσούλης στην Γ Σεπτεμβρίου.
Και από το καλοκαίρι έχει κλείσει και το αγαπητό μου "34" στην παραλιακή στην Αγία Μαρίνα.
Καλημέρες σε παλιούς γνωστούς και μη.
Απλά να αναφέρω ότι έχουν περάσει 20+ χρόνια από τις φάσεις που περιγράφει ο RockaRolla παραπάνω :).
1. Τα άτομα που τότε γέμιζαμε δρόμους και fora, σήμερα είμαστε στην 25η νιότη μας, υποθέτω πολύ late 30s με 70+ χρονών. Κάποιοι έχουν χαιρετήσει τα εγκόσμια...
Σε πολλούς από εμάς, τα ποδήλατα είναι πλέον πολύ χαμηλά στη λίστα και περιμένουν υπομονετικά να ξαναβγούν κάποια στιγμή στους δρόμους... κάποτε.
2. Τα μαγαζία έκλεισαν όπως και πολλές επιχειρήσεις καθώς η φάση πήγε από Ευρώ -> Athens 2004 -> Λεφτά υπάρχουν -> ΔΝΤ -> Τάρταρα -> Covid -> Πόλεμος and so on...
3. Το "internet" έχει μετατοπιστεί στις πλατφόρμες των social media και σε mobile συσκευές. Η έννοια του Forum/site/διαβάζω/γράφω κατεβατά ήταν ήδη ξεπερασμένη από τότε και σίγουρα εντελώς ασύμβατη με το σήμερα. Φαντάζομαι υπάρχουν κοινότητες σε FB, insta κλπ οι οποίες θα διοργανώνουν ποδηλατικές δράσεις.
4. Το ποδηλατικό boom αρχές/μέση 2000s μέχρι όσο, έγινε, πέρασε και φαίνεται ότι δεν ακούμπησε την κουλτούρα στα "μεγάλα αστικά κέντρα". Τουλάχιστον όσον αφορά την ποδηλασία δρόμου καθώς στα βουνά κυκλοφορεί αρκετός κόσμος και μπορεί να ειναι περισσότερος. Από την άλλη φαίνεται ότι και η κοινότητα των "fixed" έχει επιβιώσει οπότε δεν ειναι όλα μαύρα.
Από εκεί μετά, δεν υπήρξε και ούτε πρόκεται να υπάρξει διάδοση του ποδηλάτου όπως ενδεχομένως βλέπουμε σε Ολλάνδίες κλπ και αυτό δεν έχει να κάνει με το "δεν έχουμε ποδηλατόδρομους" αλλά είναι κάτι γενικότερο και έχει να κάνει με παιδεία, αθλητική κουλτούρα, νοοτροπία τόσο σε ατομικό όσο και σε κρατικό επίπεδο. Όσο το ποδήλατο αντιμετωπίζεται ως "παιχνίδι" τότε το best case σενάριο θα ειναι προκαθορισμένες/αποστειρώμενες διαδρομές με e-bikes.
Επίσης, η νέα μόδα είναι το τρέξιμο (δρομίσιο ή ορεινό) το οποίο είναι απείρως ευκολότερο/απλούστερο/φθηνότερο (το δρομίσιο κυρίως) για τον οποιοδήποτε ασκούμενο, χομπίστα ή ποζερά του instagram.
Χαιρετισμούς σε όλους και καλή μας χρονιά :)
Να πώ ότι μίλησα με τον Λουκά bikes επειδή θέλω ένα παντελόνι ENDURA HUMMVEE ii και μου είπε πως η Αθήνα είναι τελείως αφιλόξενη για ποδηλασία, λείπω από παιδί και δεν πολυθυμάμαι την πόλη, πάντως και το Ρέθυμνο που είναι flat ο κόσμος το χεί ρίξει στα ηλεκτρικά πατίνια, δεν βλέπω τα ποδήλατα που υπήρχαν προ 10ετίας, όλοι θέλουν το εύκολο, να μην κουράζονται κτλ, δυστυχώς για μένα λόγω του προβλήματος στη μέση δεν μπορώ να καβαλήσω αλλιώς θα αγόραζα και ηλεκτρικό fitness και κούρσα για προπόνηση, αλλά οκ αυτό πέρασε, τουλάχιστον εγώ δικαιολογούμαι με το πρόβλημα υγείας μου, οι άλλοι όμως, βρε Ρεθεμνιώτες ΠΑΡΤΕ ΠΟΔΗΛΑΤΑ, ΚΑΝΤΕ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ, ΜΗΝ ΒΑΡΙΈΣΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ. Με εκτίμηση
Αναμενόμενο ήταν ότι θα έκλειναν γιατί πούλαγαν την ποδηλασία ως ελίτ life style. (Ο Τσιρίκος σε τιμές Νέου Ψυχικού και ο Cyclist σε τιμές pro mamil).
Αυτό το κάνεις όμως μόνον όταν έχεις ήδη μεγάλο κοινό και πας να πουλήσεις το κάτι παραπάνω, όχι όταν προσπαθείς να δημιουργήσεις εσύ αυτό το κοινό σε μία περιορισμένη ομάδα ανθρώπων, συνήθως μέσης ηλικίας, που έχουν λόγο ηλικίας την οικονομική άνεση να επενδύσουν χ χιλιάδες ευρώ για να πάρουν κούρσα για να πηγαίνουν στο Σούνιο ή να αγοράσουν τα ν+1 ποδήλατα. Η νεολαία που δεν έχει την οικονομική επιφάνεια να το κάνει αυτό δεν θα το κάνει καθόλου. Και η κουλτούρα μετακινήσου με ποδήλατο γιατί είναι πιο οικονομικό, οικολογικό και βιώσιμο δεν καλλιεργήθηκε ποτέ στη χώρα μας, ούτε από τα καταστήματα του κλάδου.
Αν δεν έχεις κοινό, ή απευθύνεσαι σε πολύ περιοορισμένο κοινό, όσα χρήματα και να επενδύσεις και να ρίξεις για να κρατήσεις στον αφρό μία επιχείρηση, θα εξανεμιστούν. Αφενός μεν γιατί το κοινό στο οποίο απευθύνεσαι κάποια στιγμή μοιραία θα μεγαλώσει, ( γιατί έχεις πιάσει τους μεσήλικες για αρχή) και αφετέρου δε γιατί δεν έχεις πιάσει τον παλμό του νεανικού κοινού που θα μπορούσες να τραβήξεις στο μαγαζί σου.
Όπως και να έχει οι συνθήκες στο δρόμο δεν ευνοούν την ποδηλασία ως μέσο μετακίνησης, και οι συνθήκες αυτές δεν πρόκειται να αλλάξουν αν δεν τις διεκδικήσουν κάποιοι, αλλά επί του παρόντος και κατά την ταπεινή μου γνώμη αυτοί οι κάποιοι είναι μειοψηφία.
Τώρα σε ότι αφορά τα πατίνια, αυτά δεν είναι τόσο ακριβά, ούτε και προυποθέτουν κάποια συγκεκριμένη φυσική κατάσταση. Παίρνεις ένα και πας και από το πεζοδρόμιο σιγά σιγά και από κανένα στενάκι. Δεν είναι όμως και για πολύ μεγάλες αποστάσεις, είναι για να διασχίσεις λίγο πιο γρήγορα αποστάσεις που θα μπορούσες έτσι και αλλιώς να κάνεις και με τα πόδια, αλλά θα σου έπαιρναν περισσότερο χρόνο. Εγώ τα θεωρώ υποβοήθηση περπατήματος. Όχι μέσο μετακίνησης. Δεν μπορείς να φορτώσεις ψώνια στο πατίνι, ούτε να πας μακριά. Αλλά μη νομίζετε ότι και αυτά είναι ασφαλή.
Όταν ο άλλος την ώρα που οδηγεί κοιτάει το κινητό του, ή την οθόνη στο ταμπλό του αυτοκίνητου ( έχουμε και αυτό τώρα ) δεν πρόκειται να σε δει ότι και να καβαλάς.
να κάνω μιά παρένθεση! επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού... Ο πιτσιρίκος παραμένει ως ηλεκτρονικό κατάστημα. Τουλάχιστον έτσι αναφέρει η ιστοσελίδα του. Απ' ότι είδα έχει ξεκαθάρισμα, δε βλέπουμε ποδήλατα. Μπορεί να ανοίξει κάπου αλλού ο άνθρωπας. Αλλα δεν έβλεπα απο αυτόν ούτε απο τον Γκατσούλη ή Γατούλη μεράκι, κέφι, τσαγανό. Τες πα, καλές Απόκριες