Mιά -κατά την γνώμη μου- αρκετά ρεαλίστική προσέγγιση του τρόπου με τον οποίο φτάσαμε εδώ που είμαστε.
Απολαύστε το!
| Συνημμένο | Μέγεθος |
|---|---|
 gorz.car_.social.ideology.pdf | 390.77 KB |
Αξιολόγηση:
0 ψήφοι
H κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου-andré gorz
αλλά καλά έκανες και το ανέβασες, γιατί δυστυχώς αρκετός κόσμος δεν ψάχνει πολύ εκτός του φόρουμ, Υλικό->Κείμενα->Ενάντια στην κουλτούρα του αυτοκινήτου θα βρείτε κι άλλα παρόμοια... μερικά είναι πολύ αξιόλογα.
Το ρητορικό ερώτημα εδώ είναι το τι θα σκεφτόταν ο συγγραφέας εάν αντί για το Παρίσι του 1973 συναντούσε την Αθήνα του 2010...
Το ρεαλιστικό ερώτημα είναι το εάν εμείς ως Αθηναίοι θα φτάσουμε στο απαραίτητο πολιτισμικό-νοητικό επίπεδο ώστε να καταλάβουμε την σχέση οριακού οφέλους - οριακού κόστους του αυτοκινήτου μας..
Τελικά τώρα που το ξανασκέφτομαι και τα 2 ερωτήματα είναι ρητορικά.
Σχετικά με το δεύτερο, ρητορικό ερώτημα οπωσδήποτε, θα 'λεγα ότι όχι μόνο οι Αθηναίοι αλλά οι ανθρωποι σ' όλο τον πλανήτη εκβαρβαρίζονται άρδην, οπότε τέτοια ρεαλιστικά ερωτήματα, αλλά που χρειάζονται πολιτιστικό-νοητικό επίπεδο, είναι μακράν του παραμικρού ενδιαφέροντος.
Οταν ο Gorz, απαντούσε σε τέτοια ζητήματα, τα έθετε συνολικά η διανόηση της εποχής. Τώρα δυστυχώς είμαστε στο ζοφερό μετά. Είμαστε στην εποχή του ξεσπάσματος χωρίς ερωτηματικά, δίχως αναζητήσεις.
Οι άνθρωποι τώρα αναθέτουν, τις λύσεις των προβλημάτων, των όποιων προβλημάτων στους ειδικούς. Αυτοί σκέφτονται, αυτοί αποφασίζουν και αυτοί πράτουν "στου κασίδη το κεφάλι". Είμαστε στην μεταμοντέρνα εποχή, όπου όλα είναι αποδεκτά. Ας γίνονται και πόλεμοι και λιμοί αρκεί να περνάμε εμείς καλά κι ας πεθαίνουν οι πάντες γύρω μας, κι ας πεθαίνει κι ο πλανήτης όλος... αρκεί το δικό μας να γίνεται. Καλογυαλισμένο το δικό μας αυτοκίνητο και σύ κάνε όσο θέλεις πετάλι, κανένας δεν σε εμποδίζει αρκεί μην βρεθείς κακομοίρη στο δρόμο μου.
θα έλεγα πως ο Α.Γ. είναι η απαρχή του 'μετα-'.
Η προσπάθεια του να μας πείσει πως έχουμε περάσει σε μια 'μετα-καπιταλιστική' κοινωνία και πρέπει να αποχαιρετίσουμε το προλεταριάτου 'Αντιο προλεταριάτο' είναι εκτός επιστημονικής και κοινωνιολογικής πραγματικότητας.
Είναι πανεύκολη η κατάρριψη των επιχειρημάτων του ως προς αυτό το σκέλος. Κατάρριψη που γίνεται με την ταυτόχρονη επίρρωση της εως σήμερα εγκυρότητας της διακρισης της κοινωνίας σε τάξεις και κατά συνέπεια της ύπαρξης των μισθωτών εργατοϋπαλλήλων (προλεταριάτο). Ο Α.Γ. μάλιστα έχει δεχθεί και πύρα από άλλους που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως μαρξιστες. Ο ελευθεριακός Μ.Μπουκτσιν έχει γράψει το 'Ο Αντρε Γκορτζ ξαναχτυπα ή η πολιτική σαν περιβαλλοντολογία' περιλαμβάνεται στην έκδοση ' ο μαρξισμός σαν σαστική κοινωνιολογία' εκδ.Ελεύθερος τύπος.
Κλασικό πάντως θεωρείται και το :
Δικαίωμα στην πόλη
Χώρος και πολιτική
Συγγραφέας: Lefebvre Henri
αν και δεν το έχω διαβάσει.
http://www.perizitito.gr/product.php?productid=16406&page=1
Για την πολεοδομία και την πολη έχει γράψει και η Καταστασιακή Διεθνής και ο Ντεμπόρ που και αυτοί κατά την άποψη μου θα πρέπει να διαβάζονται με κάποια επιφύλαξη.
Νομίζω πως έχεις μια αντίφαση ή μάλλον δεν έχεις κατανοήσει καλά τον όρο postmodernism που είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που περιγράφεις, τουλάχιστον όσν αφορά την κριτική θεώρηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε. Το "μεταμοντέρνο" -μιλώντας πολύ γενικά- θεωρεί πως δεν υπάρχει αντικειμενικός λόγος, καταρρίπτει δηλαδή τον μύθο του "ειδικού", της επιστήμης ως απόλυτης αλήθειας, δηλαδή αυτό ακριβώς που είχε καθιερωθεί μετά τον διαφωτισμό και που θα ονομάζαμε "μοντέρνο" (modernism). Με λίγα λόγια δεν αφήνει τον λόγο στους ειδικούς (ή τουλάχιστον όχι μόνον σε αυτούς) και θα πρότεινα να μην είμαστε αφοριστικοί σ' έναν λόγο που έχει σαν αρχή το να τεθούν στο τραπέζι και μη κυρίαρχες ιδεολογίες, όποιες και εάν είναι αυτές. Το αν αυτό αποβεί σε "καλό" ή σε "κακό", το αν είναι δηλαδή "ηθικό" έχει να κάνει με την κυρίαρχη ιδεολογία η οποία συνήθως δημιουργεί την ηθική μιας κοινωνίας.
Εν ολίγοις δεν θεωρώ πως φταίει ο μεταμοντερνισμός εάν ο πλανήτης καταστρέφεται ή γίνονται πόλεμοι, αντίθετα θεωρώ πως είναι μια ελπίδα ώστε να αναδειχθεί κάποιος άλλος λόγος, κάποιες άλλες θεωρήσεις, πέραν αυτών που η ίδια η εξουσία δημιουργεί και διαχειρίζεται για να επιτύχει τους σκοπούς της.