Χαιρετώ σας
Προ ημερών έκανα με το σπαστό μου (τροχοί 20'') τη διαδρομή Διονυσίου Αεροπαγίτου-Θησείο-Πλάκα-Αρχαία αγορά-περιφερειακός Ακρόπολης και πίσω. Επέλεξα Κυριακή πρωί κατά τις 7, για να αποφύγω τον πολύ κόσμο. Η διαδρομή είχε και χωμάτινο κομμάτι με χαλίκια και νεροφαγιές (σε κάποιο σημείο μπαίνεις μέσα στο χώρο της Αγοράς). Παρ' όλο που έβγαλα το σύνολο της βόλτας εκτός σέλας, με χέρια και πόδια λυγισμένα για απόσβεση των κραδασμών, ομολογώ πως φοβήθηκα περισσότερο για την ακεραιότητα του ποδηλάτου, παρά για τη δική μου.
Αναρωτιέμαι αν μιά διαδρομή με κάλντερίμι που εξέχει και αφήνει κενά, με χώμα, χαλίκια και λακούβες θεωρείται τυπική "κίνηση εντός πόλης"; Η Αθήνα είναι γεμάτη από αντίστοιχες διαδρομές, που θεωρούνται γραφικές, άρα ιδιαίτερα ελκυστικές για κάποιους που βλέπουν το ποδήλατο ΚΑΙ ως μέσο αναψυχής. Για να μη μιλήσουμε για κακοτεχνίες και "παγίδες".
Από τότε μου μπήκε η ιδέα να αγοράσω ένα μεταχειρισμένο mtb. Ο λόγος είναι πως θέλω να μπορώ να πηγαίνω παντού, με μόνη σκέψη αν θα αντέξω εγώ να βγάλω τη διαδρομή και όχι αν θα σπάσει το ποδήλατο. Όταν λέω παντού, δεν εννοώ κακοτράχαλα βουνά. Υπάρχουν π.χ. δασικές διαδρομές στο περιαστικό τοπίο –ή και λίγο πιο μακριά- που θέλω να μπορώ να διασχίσω άφοβα.
Με αυτά τα δεδομένα, έχω να απαντήσω σε ερωτήματα του τύπου:
- Mountain, cross country ή trekking
- Με ή χωρίς ανάρτηση
- Δισκόφρενα ή v-brakes
Προς τα πού μου προτείνετε να κινηθώ;
Ποιές θεωρείτε αξιοπρεπείς μάρκες ή/και μοντέλα για entry level;
Το μόνο που έχω αποφασίσει είναι να κινηθώ προς 26άρηδες τροχούς σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, γιατί αφ’ ενός θεωρώ εαυτόν αρχάριο και αφ’ ετέρου η προσφορά σε μεταχειρισμένα 26’’ είναι μεγάλη, άρα και οι επιλογές περισσότερες.
Προτίθεμαι να "ακουμπήσω" περί τα 300€.
Ευχαριστώ
Σκέψου και cyclocross, χωρίς ανάρτηση με δισκόφρενα... Και με στόχο τα 500 ευρώ καινούργιο σε εκπτώσεις.
Έχεις ένα μάχιμο ποδήλατο δρόμου που δε μασάει να πάει και σε χωματόδρομο γρήγορα.
Βέβαια πρέπει να σου αρέσουν οι γρήγορες βόλτες (και να έχεις δοκιμάσει κούρσα) αλλιώς πάρε κάτι πιο χαλαρό.
Άλλη επιλογή είναι ένα mountain XC (Cross country).
Σε γενικές γραμμές δε βλέπω λόγο να πας σε v-brakes αλλα και να βάλεις ανάρτηση για τη χρήση που θες. Γι'αυτό μίλησα και για cyclocross.
please delete me
please delete me
ενα σαν trekking μαλλον ειναι το πιο ιδανικο. ριξε μια γυρα στα μαγαζια μηπως βρεις κατι σε προσφορα. κοιτα και στα μεταχειρισμενα καθως υπαρχουν πολλα trekking. επισης κοιτα και τα παρακατω.
https://www.podilates.gr/forum/agora-podilatoy-klp/s...
https://www.podilates.gr/forum/aggelies-gia-podilata...
Δεν χαλάνε, μην φοβάσαι...
Οι αναρτήσεις είναι για να μην πάθουν πάρκινσον τα χέρια σου, όχι για να μην χαλάσει το ποδήλατο. Αλλιώς θα χρειάζονταν και στον πίσω τροχό. Προσφέρουν μεν μια κάποια άνεση στο χώμα, αλλά γίνονται ενοχλητικές στην άσφαλτο.
Δισκόφρενα σε αυτά τα χρήματα απλά όχι.
Εγώ δεν θα άλλαζα καν ποδήλατο. Άλλοι με σπαστό κάνουν το γύρο του κόσμου.
Τι σε προβληματίζει το ήδη υπάρχον;
zoslen, δε σκοπεύω να δώσω το dahon-άκι. Απλά το πήρα για το χαμηλό του βάρος και όπως το βλέπω με τις πανάλαφρες ζάντες του, μοιάζει εύθραυστο. Μου φαίνεται πως έπαθα το ίδιο με το χωριάτη που αγόρασε ακριβά παπούτσια και τριγυρνά ξυπόλυτος για να μην τα χαλάσει...χαχαχα. Πάντως τη διαδρομή που αναφέρω παραπάνω την έβγαλε χωρίς απώλειες. Έχω αρχίσει να το μαθαίνω και είναι απίστευτα ευέλικτο και υπάκουο.
Μωρέ, εσύ καλά τα λες, αλλά είναι εύκολο να βρεις mountain χωρίς ανάρτηση τη σήμερον;
... γιατί δεν κοιτάς σε κάτι παλιότερο, χωρίς ανάρτηση. π.χ. https://www.podilates.gr/forum/aggelies-gia-podilata... ή κάτι αντίστοιχο σε παλιό atb με καλής ποιότητας απορροφητικό σκελετό, όπως αυτό.
Κοίτα να δεις, το έχουμε ξαναγράψει και είναι η απόλυτη αλήθεια: ΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ τα παρακάτω ποδήλατα σε κάθε άνθρωπο που ποδηλατεί έστω και 5 λεπτά κάθε τρίμηνο:
μια κούρσα ΚΑΙ ένα ΜΤΒ ΚΑΙ ένα τρεκκιν ΚΑΙ ένα σπαστό ΚΑΙ ένα τάντεμ..... Όπως καταλαβαίνει ο καθένας από εμας, αν είχες όλα αυτά, δεν θα έκανες το ερώτημα, θα ευχαριστιόσουν την διαδρομή σου και θα μας έγραφες για κάτι άλλο (πχ, αν θεωρείται ΕΞΙΣΟΥ "ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ" και ένα ποδήλατο χρονομέτρου και ένα ποδήλατο downhill.... πάμε σε πιο εξειδικευμένες βόλτες των 5 λεπτών ανά τρίμηνο ....... Χχχχαχχααχαα).
Αν νομίζεις ότι σε ειρωνεύομαι, κάνεις λάθος, απλά αστειεύομαι, για να σοβαρευτώ πιο κάτω και να σου πω ότι:
... κανονικά, δεν χρειάζεσαι ΜΤΒ για τη χρήση που αναφέρεις. Το ΜΤΒ ΚΑΝΟΝΙΚΑ είναι ένα εξειδικευμένο ποδήλατο (ή μάλλον "θα έπρεπε να θεωρείται ως... "), προορίζεται για χρήση σε βουνά, γκρεμίλες, κατσάβραχα, μονοπάτια με έντoνο βομβαρδισμό, με νεροφαγώμaτα και με λακούβες που χωρούν μια μπάλα του μπάσκετ τουλάχιστον.... Αν συναντάς κάτι από αυτά στο διάβα σου, ΟΚ, σκέψου το ενδεχόμενο για ΜΤΒ. Αν από την άλλη, απλά σε ζορίζει (όπως ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ) αυτό το ηλίθιο πετρο-πλακόστρωτο και οι μικρές ατέλεις και κακοτεχνίες των Αθηναϊκών δρόμων και πεζοδρόμων και χωματοδρόμων, απλά κάνε διορθωτικές κινήσεις:
1. φαρδύτερα ελαστικά, σε χαμηλότερες (από ότι βάζεις τώρα) πιέσεις
2. γαντάκι στα χέρια, κολάν / σορτσάκι με ποδηλατικό μαξιλαράκι / pad
3. σέλα λιγότερο σκληρή
4. χαλαρός πάνω στο ποδήλατο, μην σφίγγεσαι, ιδιίως σε χέρια / ομοπλάτες / αγκώνες
Η καλύτερη λύση είναι αυτή που ήδη εφάρμοσες, δηλαδή κάνε τα πόδια να γίνουν τα αμορτισέρ που σου λείπουν.....
Καλές πεταλιές και άσε τα ΜΤΒ για τα βουνά.....
Αγαπητέ RockaRolla, μην ανησυχείς. Ξέρω να διακρίνω το χιούμορ από την ειρωνεία (και όσες φορές είμαι σε δίλημμα, απλά ρωτάω;) ). Κι επειδή διακρίνω πως διαθέτεις από το πρώτο, θα σου πω μιά ιστορία (έχε πρόχειρα τα χαρτομάντηλα...).
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένα παιδί που αγαπούσε τα ποδήλατα. Απολάμβανε ατέλειωτες βόλτες στην αθάνατη ελληνική ύπαιθρο με τους ανοιχτούς ορίζοντες, τον αέρα να του χαιδεύει τα μαλλιά και τις ροδομάγουλες χωριατοπούλες να τον χαιρετούν από μακριά χουφτώνοντας τα πλούσια μαστάρια (σ.σ. των αγελάδων). Δεν το αποχωριζόταν ποτέ. Πήγαινε ακόμα και στο σχολείο με αυτό. Ώσπου μια αποφράδα μέρα, το ποδήλατό του έκανε φτερά. Ο μπαμπάς του αρνήθηκε να του πάρει καινούργιο. Έτσι έθαψε βαθιά τον πόνο του και συνέχισε να ζει. Έπιασε αισίως τα πενήντα. Επειδή όμως οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται, ξεφυλλίζοντας μιά τρελή βραδιά καρναβαλιού το ίντερνετ (δεν είναι αυτό που νομίζεις!), έπεσε πάνω σε ένα σπαστό dahon-άκι με σέξι γραμμές και προκλητικές καμπύλες. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Τι κι αν ανήκε σε άλλον. Τον πλέρωσε και το απόκτησε, άμα λάχει να' ουμ.
Έτσι ο πενηντάρης ξανάγινε παιδί. Τι γίνεται το λοιπόν όταν αφήνεις ένα παιδί σε ένα κατάστημα με παιχνίδια; Τα θέλει όλα! Καλό το dahon-άκι, δε λέω, μα θαμπώθηκε από τα λυγερόκορμα κουρσάκια, τα ατίθασα mtb-άκια, τα δοτικά ουρμπανάκια. Ανάψανε πάλι τα αίματα.... Μα ο εχέφρων ενήλιξ γνωρίξει πώς να σκοτώνει αναίμακτα τα παιδικά όνειρα. Έτσι εφάρμοσε τη μέθοδο Βαρουφάκη: Ξεκίνησε διαπραγματεύσεις: "Βεβαίως, θα σου πάρω το mtb, αρκεί να μου αποδείξεις οτι το χρειάζεσαι. Και για να μη με πεις προκατειλημμένο, αρκεί να πείσεις αυτούς που μοιράζονται την αγάπη σου για το ποδήλατο. Τους δικούς σου ανθρώπους". Και εγένετο θρεντ.
Όπως βλέπεις, ο πενηντάρης δε χρειάστηκε να περιμένει πολύ. Βρήκε συμμάχους πρόθυμους, επεξηγηματικούς και με ακλόνητα επιχειρήματα. Τώρα που μιλάμε, το παιδί κατέβασε το κεφάλι του και πήγε να λουφάξει. Ο πενηντάρης θα ησυχάσει για λίγο...:)
Αυτή ήταν η ιστορία, φίλε RockaRolla. Ξέρω πως έχεις δίκιο. Και το παιδί το ξέρει.. Προς το παρόν θα συνεχίσει να ερωτοτροπεί με το dahon-άκι του... ;)
.... διότι πέραν της πλάκας και των σοβαρών και των ονείρων, όταν η χρήση γίνεται πιο έντονη, όταν τελικά περνάς πολλές ώρες με το χόμπυ, όταν αυξάνουν οι επιδόσεις, οι αποστάσεις, οι απαιτήσεις, ΟΝΤΩΣ και ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ έρχεται η απαίτηση (πλέον) για νέο δίτροχο άτι....
Έτσι λοιπόν, ο 43άρης πλέον RockaRolla, όταν ξανα-πρωτο-ξεκίνησε ως ενήλικας το ποδήλατο, κάπου το 2002, πήρε ένα φτηνιάρικο ΜΤΒοειδές από σούπερ μάρκετ... (43 νούμερα μικρότερο από αυτό που έπρεπε να καβαλάει....!!!!), μετά πήρε ένα ΑΤΒ, μετά ένα τρέκκιν για να πηγαινοέρχετια κάθε μέρα,... μετά... όταν ξεκίνησαν οι μεγάλες μακρυνές υπερπάποστάσεις πήρε κούρσα, και όταν θέλησε να έχει και παρέα την κα RockaRolla πήρε και tandem..... κλπ κλπ κλπ....
Άλλες εποχές βεβαια "τότε", τώρα ο Γιάνης με ένα "ν" και οι υπόλοιποι 300 με ένα "@" (αρΧ1δ1), έχουν αποφασίσει για μας "διαφορετικά".....
..
..
..
..
ΥΓ. ελπίζω εκτός από τις ερωτοτροπίες με το σπαστό, να επισκεύτηκες και την έκθεση στο Γκάζι, και να προμθεύτηκες "έντυπο υλικό", ικανό να σε ζεσταίνει τις κρύες νύχτες και τις βροχερές μέρες του χειμώνα .... γιατί όπως όλοι ξέρουμε "το μάτι δεν πειράζει" και "φάτε μάτια ψάρια....".....
Καλές πεταλιές λοιπόν και "είθε ο αέρας να είναι πάντα στην πλάτη μας και μέσα στις σαμπρέλες μας".... (κλεμμένο είναι... αλλά ποδηλατικώς κάργα-εύστοχο)
Αγαπητέ RockaRolla, φαίνεται πως στην περίπτωσή σου ο ενήλικος και το παιδί συναντήθηκαν και ομονόησαν. Αφού μάλιστα προστέθηκε και η σύντροφος στην παρέα, το αποτέλεσμα θα είναι μαγικό...
Για πολλούς από εμάς το ποδήλατο είναι απόδραση από την πραγματικότητα που μας έχουν επιβάλλει οι αυτόκλητοι σωτήρες αυτού του τόπου. Για ορισμένους είναι επανάσταση, η μόνη ίσως που θα μπορέσουμε ποτέ να κάνουμε. Ενάντια σε έναν τρόπο ζωής που το μόνο που παράγει πλέον είναι ζόμπι....
Ανταποδίδω την ευχή, λοιπόν. Καλές πεταλιές, με σύμμαχο τον αέρα και τη διάθεση ελευθερίας.
Υ.Γ. Ευχαριστώ όσους συμμετείχαν. Τις τελευταίες μέρες διαβάζω κάποια από τα θρεντ που με ενδιαφέρουν και χαμογελώ με τις παρεκτροπές και τις προσωπικές αντεγκλήσεις. Κάθε είδους ανθρώπινη συνεύρεση, με όποιον τρόπο και σε όποιο χώρο συμβαίνει και παρά τα όποια παρατράγουδα, δε μπορεί παρά να είναι εποικοδομηική. Όσο για τον κομπλεξικό τύπο με τα γυαλάκια και το τουπέ, που είπε "η κόλασή μας είναι οι άλλοι" του απαντώ: Αν είναι να πάμε στην κόλαση, ας διαλέξουμε την πιό απολαυστική διαδρομή...
(υπόλειμμα του μπόν ζουρ!)
Θα συμφωνήσω με τον Vasscot, αυτό που σου προτείνει είναι το ιδανικό, έτσι όπως προκύπτει απο αυτά που περιγράφεις με όμορφο τρόπο. Βάλε και ένα ζευγάρι
http://www.wiggle.co.uk/shimano-m324-combination-ped... (απο την μιά μεριά απλά, απο την αλλη κουμπωτά, σε περίπτωση που θέλεις να χωθείς δυναμικά και κουμπωτά) και είσαι καλυμενόπουλος!
(Ο φίλος που το πουλάει είναι φερέγγυος, παλιότερα έδινε ένα ποιοτικό Guerciotti Record)
Πιθανό η αμορτισεροειδής αντίδρασή σου, να ήταν επειδή και το νταχόν είναι αλουμινένιο? σωστά έπραξες γιατι τα κοπανήματα βλάπτουν αναβάτη και ποδήλατο μαζί.
Το 4130 που δίνει ο φίλος, εκτός απο φοβερή τιμή, ( πολύ καλή αναλογία ποιότητας προς τιμή, για να βρεις τέτοιους σκελετούς, πρέπει να διαθέσεις 600 ευρώ περίπου και παραπάνω).Τα ΑΤΒ (all terain bikes) τότε έβγαιναν για έναν μέσου ύψους αναβάτη, σηκώνεις την σέλλα και είσαι σχεδόν έτοιμος.
Απορώ το παλληκαρι με το Ideal γιατί το δίνει, είναι ένα θέμα που δεν μας απασχολεί, όσο το να είναι κοντά στο μέγεθός σου. Αγόρασέ το χτες! Θα σου περισσέψουν χρήματα να έχεις και ένα ζευγάρι τροχών φαρδύτερο. Νομίζω πως το στενότερο που μπορεί να μπει, ανάλογα το στεφάνι, είναι λάστιχα 26Χ1.00
Με ένα τέτοιο ποδήλατο θα δεις στην πορεία αν χρειάζεσαι να το μετατρέψεις σε "κούρσα πόλης" με καραφλά που να πετάει, ή "cyclocross" για να χώνεται εκεί που με άλλο ποδήλατο δεν θα έμπαινες(για διάφορους λόγους).
O πωλητής είχε Ν+1 ποδήλατα, ( εγγύηση οτι θα πάρεις καλοσυντηρημένο εργαλείο). Άσε που τέτοιοι σκελετοί δεν καταλαβαίνουν σχεδόν τίποτα.΄Οτι και να διαλέξεις, καλές πεταλιές εύχομαι!
Πεταλιαρόπουλος Δημοσθένης
Οχι ευκολα αλλα εχει.
Αυτο σαν MTB κανει και στην ασφαλτο καλη φιγουρα.
KOGA X29-Runner
Για πιο καταλληλο παντος τυπο εδαφους βγηκαν τα Crossover.
KOGA X-Over
Και για ασφαλτο/με καπου-καπου χωμα/χαλικακι.
KOGA Colmaro Allroad
Αντε διαλεξετε...
-------
Μη με κολάζεις, κι είμαι και επιρρεπής στη σπατάλη. Πολύ στυλατα ποδήλατα, η τιμές όμως είναι απαγορευτικές...
Ένα Mtb είναι απαραίτητο σε κάθε ποδηλατικό γκαράζ, πολλές φορές με ψιλόβροχο ή βράδυ μετά την δουλειά που δεν έχω όρεξη να ανέβω στο προπονητήριο, θα πάρω το πιστό μου Mtb και θα μπω στο άλσος της γειτονιάς βάζοντας AC/DC στα ακουστικά, άλλες φορές όταν βαριέμαι να καβαλήσω το κουρσάκι και έχω όρεξη να χαθώ μέσα στις γειτονιές της Αθήνας και να χαζολογήσω πάλι αυτό θα πάρω και από μόνο του λες και έχει μια μαγική ικανότητα, θα με βγάλει σε δρόμους δασικούς... Πρόσφατα φίλος 55 χρονών σε κοινή μας ποδηλατική εξόρμηση, μου εξιστορούσε πώς ήταν τα 200 χιλιόμετρα του χωμάτινου Brevet της Χαλκίδας με 26’ mtb δεκαετίας του 80’’ με ξερό πιρούνι.
Για μένα, η αίσθηση ελευθερίας που μου δίνει το ποδήλατο στην επαφή με τη φύση δεν έχει να κάνει τόσο με την ταχύτητα, την οποία μου παρέχει πιό απλόχερα ένα μηχανάκι, αλλά με αυτό που αναφέρει ο johnny_alex. : τη δυνατότητα κίνησης σε διαδρομές που οδηγός μου είναι η φαντασία, καύσιμο η επιθυμία και σκοπός η αναμέτρηση με τη φύση και τους περιορισμούς που μου θέτει το σώμα μου, ή απλά μια χαλαρή βόλτα, ένα άφημα. Σε όλα αυτά θέλω για τον εαυτό μου ρόλο αυτουργού (πετάλι) και όχι συνεργού (μηχανάκι). Το μόνο ποδήλατο που συγκεντρώνει τα παραπάνω είναι το mtb.
Ερώτηση: Μπορεί ένα καλό σπαστό με 20ρηδες τροχούς να αποκτήσει βουνίσιες ιδιότητες, τουλάχιστον σε βαθμό που να μπορεί να χωθεί απροβλημάτιστα σε ένα χωματόδρομο ή μια δασική διαδρομή;
Κοίτα να δεις, παλιά, όλος ο κόσμος είχε ένα ποδήλατο και με αυτό πήγαινε ΠΑΝΤΟΥ. Και όταν λέω παντού, εννοώ ΠΑΝΤΟΥ. Και για πολλά-πολλά-πολλά χρόνια....
Με βάση αυτο, θεωρώ ότι και το 20αρι σπαστό, μπορεί να μπει σε χωματόδρομο. Απλά, θα κρατήσεις στην άκρη του μυαλού σου ότι είσαι με 20αρι και θα ποδηλατείς ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ. Έτσι όταν δεις να περνούν δίπλα σου ΜΤΒ 29αρια, με αναρτήσεις πιο ψηλές από 3όροφη πολυκατοικία, μην τολμήσει να περάσει από το μυαλό σου η ιδέα "α, ας κολλήσω πίσω τους"..... ούτε για αστείο. Το ίδιο ισχύει ακόμα και αν περάσει δίπλα σου ΜΤΒ κατηγορίας σούπερ μάρκετ......
Εσύ θα βολτάρεις ΧΑΛΑΡΑ και θα χαζεύεις κατά 1ο λόγο λακούβες, νεροφαγώματα, ρίζες, ανωμαλίες στο χωματόδρομο και κατά 2ο λόγο τις πεταλούδες που θα πετούν δίπλα σου.... και θα κάνεις το κέφι σου μια χαρά. Και αν συναντήσεις κάτι "έντονο" μην διστάσεις να κατέβεις και να πάρεις το ποδήλατο στα χέρια.
Έχω παραδείγματα που εμείς μπήκαμε στο Ποικίλο όρος με τρέκκιν (μικρές αναρτήσεις και ελαστικά 700χ40 με ολίγον τακουνάκι) και ο φίλος δίπλα μας ήταν με κούρσα αλουμινίου και ελαστικό 700χ23. Κάναμε ΧΑΛΑΡΗ βολτίτσα. Και όπου συναντούσαμε εμπόδιο, κάποιοι περνούσαν ψιλοάνετα - κάποιοι άλλοι + ο κουρσάς το έπαιρναν στα χέρια. Όλοι με χαμόγελο είμασταν, όλοι το κέφι μας κάναμε, όλοι γυρίσαμε σώοι (και εμείς και τα ποδήλατά μας).
Σε άλλη αντιστοιχία, έχουμε δει πολλούς σε brevet με σπαστά, με 29αρια, με 26άρια, ακόμα και με καραντάνα ατσάλινο μονοτάχυτο.
Ή έχουμε δει να κάνουν το γύρο του κόσμου, με πάμφθηνα, σαπάκια, ΜΤΒοειδή ανακατασκευασμένα.
Άρα, υπάρχει ο "άνετος / ξέγνοιαστος / ξεκούραστος / κάργα ασφαλής" τρόπος να βολτάρεις σε κάθε τεραίν, και υπάρχει και ο τρόπος "με πολλές υποχωρίσεις και με μπόλικη ταλαιπωρία". Έτσι, Αθήνα - Θεσσαλονίκη μπορείς να πας και με SMART, και με sedan, και με SUV 2.5 τόννων, και με Ferrari, αλλά και με παπάκι 50αρι.... απλά κάθε φορά, ανάλογα με το όχημα, πρέπει να πας με συγκεκριμένο "τρόπο"......
Λάστιχα κατάλληλα θέλει, αυτό.
Γενικά νομίζω υπερβάλλουμε όταν λέμε πως το τάδε ποδήλατο δεν κάνει για αυτό ή για το άλλο.
Σε λογικά πλαίσια δεν υπάρχει πρόβλημα, με τα κατάλληλα λάστιχα
Μπράβο ρε παίδες. Ξέρετε πως το χασμουρητό και το κουράγιο είναι μεταδοτικά. Κι εσείς με αδειάσατε από το πρώτο και με φουσκώσατε με το δεύτερο, σαν σαμπρέλα.
Εννοείται πως όταν καλπάζουν στη ζούγκλα οι ελέφαντες, τα λοιπά ζώα κάνουν στην άκρη. Δε σκοπεύω εξ άλλου να μετρήσω τσι λακούβες και τσι κοτρώνες. Χαλαρή βολτίτσα, μπόλικες στάσεις για κατούρημα ένεκα ο προστάτης και δημόσιες σχέσεις με την πανίδα της περιοχής.
Πάντως, μια προετοιμασία πρέπει να την κάνω, σωστά; Πέρα από τα λάστιχα, όπως μου πρότεινε ένας φίλος από εδώ, μια ιδέα θα ήταν να βάλω ανθεκτικότερες ζάντες (ίσως από bmx), με περισσότερες ακτίνες και πιό ενισχυμένη πλέξη. Οι κύριοι της Dahon φόρεσαν στο ποδήλατό μου πανάλαφρους τροχούς με 6 ακτίνες που κάνουν καλό πουλ-μουρ, αλλά δε με εμπνέουν για πολλά.
Αυτο δεν κανει; Απο 800 στα 500€
https://www.amazon.de/Geschwindigkeiten-Aluminium-Rahmen-Fahrrad-Scheibenbremsen-Cyrusher-FR100/dp/B00R9LY5OK/ref=pd_sbs_21_4?_encoding=UTF8&psc=1&refRID=QD1CKH9K1P3XCEB08KCN
Χμμ... αν αποφάσιζα να κινηθώ σε αυτό το επίπεδο τιμής, θα προτιμούσα αυτό:
https://www.amazon.de/Tern-Faltrad-Gang-Kettenschaltung-Joe-C21/dp/B019GLC76I/ref=pd_sbs_200_5/257-0636242-6968755?_encoding=UTF8&refRID=M3EBJ59XV4XMHNSRTTQY
που είναι σπαστό ΚΑΙ επώνυμο ΚΑΙ εγγυημένης ποιότητας ΚΑΙ hardtail.
εγω λεω να παρεις ενα τετοιο.
Αν πάρω bmx θα με μαζεύετε με τα κουταλάκια.
Και δεν έχω τη μάνα να με σταματήσει:
"Γιε μου, που πας;
Μάνα, θα πάω στα
καράβιατσακίδια"ok οτι να'ναι ! ρεε δεν ειναι bmx. παιδικο ποδηλατακι ειναι. το εβαλα μπας και ξεστραβωθεις. αλλα εσυ επιμενεις να κοιτας ποδηλατα για νανους. εισαι νανος???
αυτα ειναι ποδηλατα
ΟΚ, το διόρθωσα.....
[χχαχαχχαααα]
http://www.mbr.co.uk/news/size-matters-why-were-all-...
http://www.mbr.co.uk/news/size-matters-part-2-findin...
http://www.mbr.co.uk/news/bike_news/size-matters-par...
Όχι ρε, τι νάνος, 2 μέτρα παλικάρι... (παρά 20 εκατοστά). Δες πώς έχει το πράμα: άμα είναι να πέσω (που θα πέσω, δεν το συζητώ), προτιμώ να πέσω από μικρότερο ύψος. Σωστός; Άσε που είμαι ψιλοάσχετος από ποδήλατα, αφού μπέρδεψα το παιδικό μα το bmx...