Καλημέρα σας!!!
Πήρα την απόφαση να ανακατασκευάσω το παλιό ποδήλατο του πατέρα μου ένα NOS Raleigh Colt του 1960 το οποιο βρήκα σε πολύ κακό χάλι. Ξεκινώντας από το 0.Στις φώτο θα δείτε το πριν και το μετά.Δεν το έχω τελειώσει ακόμη λείπουν κάποιες λεπτομέρειες.
| Συνημμένο | Μέγεθος |
|---|---|
 RaleighColt1960_01.jpg | 600.25 KB |
| RaleighColt1960_02.jpg | 352.45 KB |
| RaleighColt1960_03.jpg | 258.87 KB |
| RaleighColt1960_04.jpg | 233.94 KB |
| RaleighColt1960_05.jpg | 284.37 KB |
Αξιολόγηση:
0 ψήφοι
ωραίο φαίνεται, καλήν δουλειά έκανες
Καλή συνέχεια και κάθε καλό
Εγώ φοβάμαι θα σε στενοχωρήσω λίγο, αν και δε μου αρέσει να γίνομαι κακός.
Χάλασες ένα ωραίο και ιδιαίτερο ποδήλατο με προσωπικότητα και έφτιαξες ένα ποδήλατο της σειράς που δε διαφέρει από φτηνό κινέζικο που θα μπορούσες να αγοράσεις με 200 ευρώ.
Αφού πιάνουν τα χέρια σου, είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσες να κάνεις θαύματα με μια καλή αναπαλαίωση, αλλάζοντας ότι χρειαζόταν (δεν είμαι από τους φανατικούς/αυστηρούς της αναπαλαίωσης μέχρι και την τελευταία βίδα), αλλά χωρίς να αλλάξεις εντελώς το χαρακτήρα ενός κλασικού ποδηλάτου.
Έχεις βάλει μια αγγελία με τα πράγματα που σου περίσσεψαν νομίζω. Θα σου πρότεινα να την αποσύρεις και να τα κρατήσεις για να μπορείς να επαναφέρεις το ποδήλατο αν αλλάξεις γνώμη.
Όλα αυτά φυσικά είναι καθαρά προσωπική και πάντα καλοπροαίρετη άποψη και ο καθένας κάνει αυτό που προτιμά στο ποδήλατό του.
Σε κάθε περίπτωση καλές πεταλιές!
αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό που έφτιαξες πλέον δεν είναι RALEIGH.
ΥΓ: Αν υπήρχε και αστυνομία "κλασσικών", σίγουρα θα σου "ξήλωναν" το άβαταρ και θα σε εξόριζαν στη γη του πυρός μην τυχόν και πέσει ποτέ στα χέρια σου κανα άλλο κλασικ.
δυστυχως κατεστρεψες, ενα πολυ ωραιο ποδηλατο
Ενα πολύ ωραίο ποδήλατο είναι και τώρα
Κατέστρεψε το brand name,το ποδήλατο τα σπάει.
Μου θύμισε πολύ ghost bike!
Τεσπα, να το χαρείς φίλε.
Ως κλασσικός και εγώ, δεν θα το έκανα αν ήμουν στη θέση σου, αλλά
όπως και να έχει οι απόψεις είναι σαν την κω...ίδα - ο καθένας έχει και από μία!!!
Υ.Γ. ωραίος πάγκος εργασίας!
Ενα μνημείο μνήμης των χαμένων Raleigh στο βωμό των ------- (δεν βρίσκω ευγενείς λέξεις, συμπληρώστε τον χαρακτηρισμό της αρεσκείας σας..)
ΥΓ. για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι τα Ghost bikes: https://en.wikipedia.org/wiki/Ghost_bike
edit: ώσπου να βρω το λινκ για τα ghost bikes με πρόλαβε ο mitsubae.. αλλά με άλλη διάθεση...
Είπα να μήν το παραχοντρύνω....και πίστεψέ με , πάλεψα πολύ με το πληκτρολόγιό μου.....
Απο ότι βλέπω έβγαλες τις ωραιότατες μανέτες που είχε, τις δαγκάνες του, άλλαξες το τιμόνι του με ένα φτηνιάρικο!!! το ίδιο έκανες και με τον δησκοβραχίονα του!!! Έβγαλες τα φτερά του που ήταν ένα κόσμημα!!! το έβαψες ενα μονότονο άσπρο χωρίς φαντασία!!!!!
Για ποιο λόγο όλα αυτά???
Τώρα το έχεις κάνει ένα single speed του `150ευρου...
Βάλε τα ανταλλακτικά πάλι πίσω στο ποδηλατάκι και πάρε ενα φθηνό single speed ή ενα φιξάκι να κάνεις την δουλειά σου....
Με το που είδα αυτήν την ανακατασκευή ή την ανακαίνιση ή την επανάχρηση ή την επέμβαση ή όπως θέλετε πέστε την, ένιωσα μπερδεμένος.
Από τη μιά το ποδήλατο του πατέρα στην άκρη μιας αυλής, να το τρώει η υγρασία και η σκουριά.
Από την άλλη ο γιός που αποφασίζει να δώσει ζωή ξανά, στο παλιό ποδήλατο του πατέρα του.
Το ποδήλατο μοιάζει να είναι αφημένο εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Άραγε το πδήλατο ήταν εγκαταλελειμμένο από τον ίδιο τον πατέρα;
Πότε εγκαταλείφθηκε ακριβώς;
Διακρίνεται ένα (αν δεν κάνω λάθος) αρκετά πρόσφατο στάντ.
Είναι εν γνώσει του πατέρα η ανακαίνιση;
Τίθενται λοιπόν εκ των πραγμάτων κάποια ερωτήματα:
Ένα ωραίο παλιό ιστορικό ποδήλατο,με βαρύ όνομα (το οποίο ο γιός φροντίζει να υιοθετήσει ως άβαταρ), με μούφες, με μια ομορφιά στο χρώμα που κάποιος θα τολμούσε να αποκαλέσει "πατίνα" και θα προσπαθούσε ίσως, να το κρατήσει έτσι όπως είναι, περνώντας του απλά ένα όσο το δυνατόν πιό αόρατο βερνίκι-σταθεροποιητή σκουριάς και μόνο.
Τα ωραία φτερά, η σχάρα, τα υπέροχα χερούλια, οι μανέτες των φρένων, τα στεφάνια, ο δισκοβραχίωνας, όλα αυτά τα μικρά όμορφα αντικείμενα, που κάνανε χιλιόμετρα, που περάσανε βόλτες και μέρη, βρίσκουν ξαφνικά μπροστά τους,μιά άρνηση.
Πωλούνται.
Μένει μόνο ο σκελετός.
Γιατί άραγε;
Τι σχέση είχε ή έχει ακόμη ο πατέρας με το ποδήλατο;
Τι σχέση είχε ο γιός με το ποδήλατο;
Τι σχέση είχε ο γιός με τον πατέρα;
Ερωτήματα.
Που καλό θα είναι να μην παραμείνουν ερωτήματα αλλά να οδηγήσουν σε κάποιες μικρές απαντήσεις.
...
Όλα διορθώνονται.
Χρώμα υπάρχει.
Βρίσκεται.
Αυτοκόλλητα υπάρχουν.
Τρόποι υπάρχουν.
Ρωτάς και μαθαίνεις.
...
Εδώ, σ' αυτό το φόρουμ, υπάρχουν άνθρωποι -όχι εγώ- που θα μπορούσαν να το πάρουν απ' το χέρι αυτό το ποδήλατο και να το αναστήσουν πραγματικά.
Αλλά όχι έτσι.
Χωρίς επιθετικότητα.
Χωρίς βία.
Θέλει με το μαλακό με τα παλιά πράγματα.
Με τις μνήμες.
Αλλιώς σβήνουν.
Χάνονται.
Πετάνε και φεύγουν.
Και μεις μετά μένουμε ξεκρέμαστοι να κοιτάμε σα χαμένοι, τα πράγματα γύρω μας.
Σαν να πέσαμε απ' τον ουρανό, σαν να είμαστε ουρανοκατέβατοι.
Σαν να γεννηθήκαμε με παρθενογέννεση.
...
Εκτός κι αν θέλουμε εσκεμμένα να σβήσουμε αυτές τις μνήμες.
Αν προτιμάμε μια επιλεκτκή λήθη.
Αν έχουμε ανάγκη να διαχειριστούμε τις μνήμες μας, μετουσιώνοντάς τες σε κάτι που σχεδόν τις σβήνει. Να τους περάσουμε από πάνω τους μιά λευκή λαδομπογιά για να τις κρύψει.
Γιατί;
Μα επειδή ίσως δεν μπορούμε ούτε να τις αφήσουμε εκεί στην αυλή να σαπίζουν, ούτε να τις πετάξουμε. Αλλά ούτε και να τις δώσουμε σε κάποιον που να τις εκτιμήσει.
Ή επειδή απλά, δεν μας περνάει καν απ' το μυαλό πως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να τις διαχειριστούμε.
Πιό ήπιοι.
Πιό ευαίσθητοι.
Πιό καλοί.
...
Δεν μου κάνει εντύπωση.
Τόσα και τόσα παλιά σπίτια ανακαινίζονται με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Κουφώματα αλουμινίου "για μόνωση" στη θέση ξύλινων κουφωμάτων ενός αιώνα, που με λίγη περιποίηση θα βγάζαν ακόμα έναν, αλλαγή της παλιάς ξύλινης στέγης με πλάκα και κολυμπητά κεραμίδια "για να ησυχάσουμε", σοβάντισμα με τον πιό άγαρμπο τρόπο, παλιών υπέροχων ασβεστοκονιαμάτων και πέρασμά τους μετά με πλαστικό "για να τελειώνουμε" και μετά από πάνω τούρλα οι λεγόμενες "τεχνοτροπίες" με τις μπουρδοτεχνικές για να ξαναβρούμε δήθεν τις χαμένες πατίνες.
...
Ψιλά γράμματα.
Πόλεις ολόκληρες σαν την Βενετία ή το Παρίσι, δεν τολμώ να φανταστώ πως θα ήταν, αν είχαν μια τέτοια αντιμετώπιση.
Κοιτάζω την Ακρόπολη και την προσεκτικότατη αποκατάσταση που προσπαθείται χρόνια τώρα να γίνει εκεί.
Τολμώ να σκεφτώ αντιστοιχίες.
Τι θα γινόταν αν της συμπεριφερόμασταν έτσι.
Σταματώ εδώ.
Φτάνει.
...
Φίλε billykom, το τελευταίο που θα ήθελα θα ήταν να σε προσβάλλω. Ελπίζω να μην το κάνω.
Προσπαθώ όμως να καταλάβω.
Και ίσως να εξηγήσω λίγο, τις απόψεις των άλλων εδώ, που μπορεί να σε ξενίζουν.
... το συγκεκριμένο ποδήλατο θα άξιζε να αναπαλαιωθεί πιστά και όχι να ανακατασκευαστεί ως μονοτάχυτο.
Δε νομίζω όμως πως η συγκεκριμένη δουλειά δείχνει κάποια έλλειψη σεβασμού σε ιερά και όσια. Έλλειψη σεβασμού θα ήταν να πεταχτεί στα σκουπίδια (στην καρότσα κάποιου παλιατζή) για να "ξεβρωμίσει ο τόπος" όπως γίνεται με τα περισσότερα ποδήλατα εκείνης της εποχής...
Το γεγονός ότι το παλιό ποδήλατο του πατέρα ξαναγεννήθηκε με προσωπικό χρόνο και κόπο του γιου, εμένα πιο πολύ για αγάπη και σεβασμό μου κάνει.
Το ποδήλατο έγινε λειτουργικό και όμορφο. Προσωπικά θα προτιμούσα μερικές πινελιές κάποιου χρώματος στα περιφερειακά για να σπάει το άσπρο αλλά αυτά είναι γούστα..
Καλές βόλτες φίλε billykom!
Το συγκεκριμένο ποδήλατο το έχει μετατρέψει ένας φίλος σε 8ταχυτο με Sturmey Archer πίσω κέντρο, το καβάλησα και έπαθα πλάκα!!!!
Κατά την γνώμη μου η του κάνεις μια τέτοια μετατροπή φέρνοντας το όσο ποιο κοντά στην πρότερη του μορφή ή του κάνεις πιστή αναπαλαίωση...
Ποιος ο λόγος να βάλεις σε ένα στολίδι οτι ποιο φθηνό ανταλακτικό υπάρχει απλά για να τσουλάει?????
Το ποδήλατο στην ουσία το παλικάρι το πέταξε απλά κράτησε και παραποίησε τον σκελετό....Δεν βλέπω πουθενά κανένα Raleigh στις φώτο που ανέβασε!!!!
Έτσι όπως είναι τώρα δείχνει ημιτελές, σαν υπόστρωμα που
περιμένει την κανονική βαφή. Θέλει ακόμα πολύ δουλειά και
επιπλέον χρώματα. Σίγουρα θα ξεχώριζα τις μούφες από το
υπόλοιπο σύνολο και λογικά θα τις άφηνα στο φυσικό τους
χρώμα να γυαλίζουν.
Τα υπόλοιπα περί ιστορίας, βαρυάς φανέλας και σπαραγμού
τα κατανοώ απολύτως όπως κατανοώ απολύτως και τη λογική
του να θέλεις ένα ποδήλατο με σύχρονα ανταλλακτικά που
θα τα βρίσκεις παντού, φθηνό και εύκολο στη συντήρηση.
Εγώ δεν θα διάλεγα το παραπάνω πλαίσιο για αυτή τη δουλειά.
Επίσης δεν θα πέταγα/πούλαγα τα μαμίσια περιφερειακά του.
Από εκεί και μετά, από το να το φάει η σκουριά και η βροχή,
1000 φορές να ρολάρει έστω και έτσι στο δρόμο.
+1 από μένα,
... κατανοώ ότι είμαστε ποδηλατικό φόρουμ, κατανοώ ότι κάποια μοντέλα και κάποια ονόματα έχουν ιδιαίτερη αξία σε κάποιους.
Αλλά η χρηστικότητα και η απλοποίηση και η επαναχρησιμοποίηση ενός παρατημένου - ξεχασμένου - σκουριασμένου ποδηλάτου, για μένα είναι πάνω από τους όποιους συναισθηματισμούς.
Επίσης, με χάλασε λίγο και το όλο κλίμα, όπως τελικά δημιουργήθηκε.... Ο φίλος μπήκε όλο χαρά να παρουσιάσει την δημιουργία του και πέσαμε (ευτυχώς ελαφρά) επάνω του.
Σαν αισθητική, όντως θυμίζει ghost bike. Δεν μου αρέσει.
Σαν προσπάθεια - παρουσίαση, θεωρώ ότι πετυχαίνει έναν στόχο. Δείχνει ότι υπάρχει ΖΩΗ σε τέτοια ποδήλατα. Μπορούν να ξαναβρουν την θέση τους στα πόδια ενός ποδηλάτη, ακόμα και μετά από πολλά πολλά χρόνια "σύνταξης". Και μπορούν να το κάνουν εύκολα, οικονομικά και χωρίς πολλές γνώσεις.
Προφανώς θα ήταν αδικία να το κατατάξουμε δίπλα σε κάτι διαμάντια που έχουν παρουσιαστεί εδώ μέσα. Που το μεράκι, η υπομονή, η μεθοδικότητα, η μαστοριά, η αγάπη κάποιων ανθρώπων δεν τα επανέφερε απλά στη ζωή, αλλά τα "ξαναγέννησε", τους μηδένισε το κοντέρ ώστε να αρχίσουν νέο κύκλο ζωής.
Αλλά είπαμε, εκείνα είναι "διαμάντια".
Αυτό ας είναι "κάρβουνο", αλλά τουλάχιστον ας μην είναι "σκουπίδι".....
Καλές πεταλιές.
]
.
.
.
.
.
.
.
[και βάλε και λίγο χρώμα.......
ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΦΤΙΑΞΕΣ ΠΗΡΕΣ ΕΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΠΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΗΚΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΦΤΙΑΞΕΣ ΟΠΩΣ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΕΙΣ ΕΣΥ ΑΝΤΕ ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΟΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙΣ ΕΣΥ ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΒΑΡΥ ΟΝΟΜΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΑΛΙΑ
Ενα παλιο ποδηλατο ξαναγινε χρηστικο.Δε καταλαβαινω πως "καταστραφηκε" αφου παραμενει αρτιμελες κ μπορει να τσουλησει.Αν το επαιρνε ο παλιατζης για σκραπ θαταν καλυτερα?
Ας μη γινομαστε υπερβολικοι.μια χαρα ειναι,κ το ασπρο θεμα,κ η απλοτητα του.
το μονο που με προβληματιζει με τα παλια ποδηλατα που κατα καιρους βλεπω να "ανασταινονται" με παιανισμους κ περγαμηνες..Απεξω τα τριβετε κ φευγουν οι σκουριες.Εσωτερικα ο σκελετος ομως δεν εχει πιασει εξισου?πως καθαριζει εκει?ποσο αρτιο κ ασφαλες ειναι να το καβαλησεις ξανα μετα απο 30-40 χρονια στη βροχη?