Σκεφτόμουν ότι ένα βασικό αντικίνητρο της χρήσης των ποδηλάτων στην πόλη ως βασικού και μοναδικού μέσου μεταφοράς, είναι ότι δεν ξέρεις τι να το κάνεις όταν δεν το χρειάζεσαι. Δηλαδή, δεν μπορείς να το αφήσεις κάπου όπου αφενός να μην ενοχλεί (εγώ ας πούμε το σκέφτομαι πάντα αυτό) και αφετέρου να το βρεις όταν γυρίσεις.
Έτσι λοιπόν , πιστεύω ότι αν δημιουργούνταν στην πόλη κάποιοι χώροι (επί του οδοστρώματος ή επί του πεζοδρομίου) που να μπορούν να δεχτούν 10 ποδήλατα (όχι παραπάνω) ο καθένας και αν οι χώροι αυτοί ήταν εξοπλισμένοι με μια κατασκευή αντοχής αλλά και καίρια τοποθετημένοι σε σημεία 24ωρης διέλευσης κόσμου, η χρήση του ποδηλάτου με χρηστικό τρόπο -και όχι μόνο ως αναψυχή-θα βοηθούνταν σημαντικά.
Αξιολόγηση:
0 ψήφοι
Αυτο που λες Χρηστο εχει μια βαση,και θα ηταν ιδιαιτερα ενδιαφερον να γινει αρχικα στο ιστορικο κεντρο της Αθηνας(Γκαζι,Θησειο κα).Ομως αυτο που πραγματικα αποθαρρυνει εναν υποψηφιο καθημερινο ποδηλατη ειναι το κυκλοφοριακο χαος της Αθηνας.Νιωθεις απιστευτα απροστατευτος αν κινεισαι στο δρομο ενω αν αποφασισεις να μοιραστεις το πεζοδρομιο,πρεπει να εχεις αντανακλαστικα game tester και παραλληλα δεν μπορεις να εχεις ενα ρυθμο.(βαλε και τους παρανομα σταθμευμενους).
Τετοια καγκελακια παντως υπαρχουν στους σταθμους των τρενων και σε καποιες καφετεριες στα νοτια προαστια.
Αυτό δεν το ήξερα, αλλά σκεφτόμουν ότι αν κάναμε μια ενημέρωση, ίσως δίναμε κίνητρο σε κάποιους που έχουν τέτοια μαγαζιά, να τοποθετήσουν τέτοιες κατασκευές (δηλαδή να αναλάβουν το κόστος) με το πιθανό αντισταθμιστικό όφελος της προτίμησης που μπορεί να τους δείξει αυτός που θα το χρησιμοποιήσει.
Όσο για το κυκλοφορικό, δε διαφωνώ, φυσικά, αλλά αν επιβληθεί η παρουσία του ποδηλάτου στους δρόμους, τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν καλύτερα.
Ναι αλλά για να πούμε και του στραβού το δίκιο, έξω απο το Μετρό στην εθν. άμυνα που έχει κάτι τέτοιες μπάρες, είναι πάντα άδειες!
Δεν το λες και κέντρο εκεί πέρα. Αφετέρου, επειδή δεν τις έχω δει, πληρούν αυτά που λέμε; Είναι σε σημεία συνεχούς διέλευσης; Είναι ασφαλείας ή ξεχαρβαλωμένες;
Συνήθως πρόκειται για σημεία προσέλκυσης "ενδιαφερομένων" που εμπλέκονται στην παράνομη αγοραπωλησία ποδηλάτων.
Το σημείο αυτό στην Εθν.Άμυνα είναι αρκετά δημοφιλές από ποδηλάτες, κυρίως για αυτό το λόγο: επειδή η πύλη του ΓΕΕΘΑ φυλάσσεται επί 24ώρου και υπάρχει συχνή διέλευση οχημάτων και ανθρώπων κατά τη διάρκεια της ημέρας. Και από τη στιγμή που ο ποδηλάτης που έρχεται από τα βόρεια προς το κέντρο απαγορεύεται να μπει με το ποδήλατο στο μετρό, προτιμά να το κλειδώσει εκεί, να μπει στο μετρό και να το πάρει πάλι στην επιστροφή. Βέβαια δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχω ακούσει να έχουν κλαπεί ποδήλατα ακόμα και από εκεί!
Ε δεν είναι κέντρο αλλά είναι σημείο συνεχούς διέλευσης! και μου φαίνονται μία χαρά γενικότερα!
Τελικά είναι ή δεν είναι δημοφιλές; Είναι γεμάτο ή άδειο; Ασφαλές ή όχι;
Ρωτάω αφενός διότι και εγώ έχω ακούσει για κλοπές στο σημείο εκείνο, και αφετέρου άλλοι λένε ότι είναι άδειο και δεν αφήνει κανείς εκεί το ποδήλατό του.
Και επίσης, το θέμα είναι αν σας φαίνεται ως κίνητρο και αν ακούγεται εφικτό αυτό με τα σημεία κλειδώματος.
ΠΟΥΘΕΝΑ!
Το ποδήλατό μου ΔΕΝ θα το άφηνα στο δρόμο, εκτός και αν είχα (έστω σχεδόν) άμεση οπτική επαφή. Δεν είναι μόνο ο μαθηματικός κίνδυνος της κλοπής (ιδίως όταν το αφήνεις συχνά στο ίδιο σημείο), αλλα και αυτός της σκύλευσης. Τις περισσότερες φορές που έχω αφήσει ποδήλατο έξω και δη σε σταθμούς μετρό κεντρικότατους, μέρα μεσημέρι, το λιγότερο που έχω βρεί ήταν οτι καποιος πείραξε τις ταχύτητες (το οποίο μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά με εκνευρίζει αφάνταστα, καθως δεν παω εγω στη μηχανή του άλλου να να παιζω με τα κουμπια, λες και δεν έχω ξαναδεί ποτε κουμπιά), ή πήρε το quick release από τη σέλα, ή τη βάση του φωτακίου κλπ. Καθε φορα που γυρίζω στο σημείο που το έχω κλειδώσει παντα έχω ένα σφίξιμο σκεφτόμενος τί (δεν) θα βρω αυτή τη φορά. Νομίζω οτι δεν περιγράφω άγνωστα πράγματα.
Αρα το πρόβλημα κατα τη γνώμη μου δεν είναι τόσο το να υπάρχουν κατασκευές παρκαρίσματος ποδηλάτων -που δεν θα με χαλούσε καθόλου, για να μην παρεξηγούμαστε- αλλά κάποιος τρόπος να εξασφαλίζεται οτι εκεί που αφήνονται τα ποδήλατα δεν αφήνονται στη μοίρα τους.
Παρεμπιπτόντως, τις προάλλες που πήγα στο Ηρώδειο για μια πράσταση Γιαπωνέζικου Θεάτρου, σε όλο τον περί-χώρο του Ηρωδείου δεν έβρισκα ούτε δέντρο, ούτε κολώνα για να δέσω το ποδήλατο καθώς ήταν όλα πιασμένα από άλλα ποδήλατα(!). Που σημαίνει οτι γινόμαστε αισθητά περισσότεροι μέρα με τη μέρα, (κανω 18 χρόνια ποδήλατο στην Αθήνα, τέτοιο πράγμα δεν τόχω ξαναδεί) και επομένως χρειάζεται και πολλή περισσότερη οργάνωση.
Εγώ πάντως όπου και να πάω πια, το παίρνω μαζί μου.
Υ.Γ. Οχι μόνο στην Εθνική Αμυνα αλλά και σε κάθε σταθμό που κλειδώνονται πολλά ποδήλατα γίνονται συστηματικές κλοπές, ακριβώς γιατί δεν υπάρχει επαρκής φύλαξη στους χώρους έξω από τους σταθμούς (τί κανουν οι σεκιουρητάδες μέσα από την είσοδο του σταθμου; μόνο φυλάνε αν θα μπει κανένα ποδήλατο μέσα;).
Οι μπάρες που έχει π.χ. η εθνική άμυνα για τα ποδήλατα είναι μια χαρά. Βεβαίως, να λέμε και του στραβού το δίκιο πολλές φορές φταίει και ο τρόπος που κλειδώνουμε τα ποδήλατά μας (π.χ. με συρματόσχοινο, η αφήνοντας τροχους απ'έξω κλπ), αλλά ο,τι και να κάνεις, όπως και να κλειδώσεις, ποτέ δεν είσαι εξασφαλισμένος.
Εντάξει, για τίποτα δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Ωστόσο, θες να πας σε ένα φίλο σου να του δείξεις κάτι στον υπολογιστή, θες να πας σε μια υπηρεσία, θες να πας να βρεις τους φίλους σου που πίνουν καφέ και δεν έχει μπάρες κοντά, θες να ψάξεις για να αγοράσεις κάτι......Να μην το πάρεις το ποδήλατο; Γιατί; Αυτό δεν περιορίζει τη χρήση του;
Να πω και το εξής. Όταν οι χώροι σταθμευσης-κλειδώματος είναι με ένα τρόπο οργανωμένοι, σημαίνει ότι αν ας πούμε έχουν κλειδωθεί 10 ποδήλατα, όλο και κάποιος από αυτούς τους 10 μπορεί να σκάσει μύτη ανά πάσα στιγμή. Οπότε, με δεδομένο και ένα μίνιμουμ αλληλεγγύης που μπορεί να υπάρχει, είναι πιο δύσκολο και να κλαπούν τα ποδήλατα, και να βανδαλίσει κάποιος πάνω τους.
Σίγουρα, ο περιορισμός της χρήσης είναι δυσάρεστος και απευκταίος είτε σαν έννοια είτε σαν κατασταση. Μου κάνει σαν αυτά που έλεγαν οι παπάδες πριν καποιο καιρό οτι για να μην κολλήσεις σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή για να αποφύγεις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες ο μόνος βέβαιος τρόπος είναι η αποχή.
Οχι, η απάντηση στο θέμα μας σίγουρα δεν είναι η αποχή από το ποδήλατο. Είναι η αποδοχή του ποδλάτου.
Τί θέλω να πώ: Τις περισσότερες φορές όπου και αν έχω παει με το ποδήλατο υπάρχει τρόπος να το εξασφαλίσω σε μεγάλο βαθμό, αρκεί να υπάρχει κατανόηση και στοιχειώδης συνεργασία από τους υπόλοιπους.
Π.χ. παίρνοντας ενα-ενα τα παραδείγματά σου, τα οποία είναι απόλύτως μέσα στην καθημερινή διάταξη.
Οταν πηγαίνω σε φιλικά σπίτια, το ποδήλατο είτε μπαίνει σηκωτό μέσα στο σπίτι, στο μπαλκόνι, είτε στο πλατύσκαλο, στο υπόγειο της πολυκατοικίας, κλπ. (οπου και κλειδώνεται κανονικά). Πρέπει να πω, οτι αρκετοί από τους φίλους-γνωστούς μου δεν έχουν αυτή τη νοοτροπία και νομίζουν οτι άν βαλουν ποδήλατο στο σπίτι είναι σαν να βάζουν μέσα στο σπίτι μοτοσυκλέτα. Το πδήλατο όμως είναι όχημα του σαλονιού, και αυτό πρέπει να γίνει σιγά σιγά κατανοητό. Και σχεδόν πάντα υπάρχει η κατάλληλη γωνιά για αυτό.
Οταν είσαι για καφέ/ποτό/φαγητό, για το καλοκαίρι δεν το συζητάω το έχεις πάντα κοντά σου η σε σημείο που να το βλέπεις, εφ'΄οσον βρίσκεσαι σε ανοιχτό χώρο. Το χειμώνα πάλι θα αναζητήσεις χώρο εσωτερικο στο μαγαζί που πηγαίνεις. Και πίστεψέ με πιό συχνά ήταν που κάποιος δεν θέλησε να με βοηθήσει παρά δεν είχε χώρο για ενα ποδήλατο (ή και παραπάνω από ένα). Το θέμα σε κάθε περίπτωση είναι να γίνει νοοοτροπία όλων οτι το ποδήλατο δεν πιάνει τόσο χώρο, δεν είναι τόσο βρώμικο, δεν σταζει λάδια, και το μόνο που χεριάζεται είναι λίγη κατανόηση και πρόνοια.
Το ίδιο και σε δημόσιες υπηρεσίες, σχολές, κλπ. Πολλές φορές έχω ζητήσει να μου κρατήσει ο θυρωρός το ποδήλατο και το έχει κάνει χωρίς πρόβλημα.
Αλλες φορές παίρνω μόνος την πρωτοβουλία και το κλειδώνω στη είσοδο της υπηρεσίας. Και άλλες φορές έχω επιμείνει οτι θα πάρω το ποδήλατο μαζί μου ΜΕΣΑ στην υπηρεσία, και τότε ξαφνικά εμφανίζεται ένα ωραίο υπόγειο, μια ωραία αποθήκη, κάποιες φορές και με άλλα ποδήλατα μέσα.
Τώρα αν πας για ψώνια και σε 20-30 λεπτά έχουν καταφέρει να σου πειράξουν το ποδήλατο ε, τί να πω. Πήγαινε να παίξεις προ-πο μετά.
Για να μη γράφω την ιστορία της ζωής μου, πάντα θα υπάρχει ρίσκο, και ποτέ δεν θα είσαι 100/100 σίγουρος, αν αφήνεις το ποδήλατο σου εξω. Απλώς κάθε φορά θα έχεις πιθανές βεβαιότητες. Το ρίσκο δεν θα εξαλλείφεται, αλλά θα μειώνεται ως το σημείο που θα είναι (ή ορισμένες φορές θα φαντάζει) ανεκτό ούτως ώστε να το πάρεις. Με αυτόν τον τρόπο έχω κυκλοφορήσει για τόσα χρόνια σχεδόν παντού και σχεδόν πάντα στην Αθήνα, και έχω χάσει βέβαια, τέσσερα ποδήλατα (τα δύο εκ των οποίων κλειδωμένα σε σημείο με κόσμο και μέρα, για 1-2 ώρες, αλλά με συρματόσχοινο).
Υ.Γ.1: Συμφωνώ μαζί σου ανυπέρθετα στο οτι εφ'΄οσον θα γίνουμε πολλοί -και αυτό το θεωρώ δεδομένο- χρειάζεται μια διαφορετική οργάνωση και αντιμετώπιση, καθώς οι θυρωροί και οι αποθήκες δεν θα χωράνε πια τόσα ποδήλατα. Αλλά χρειάζεται μια συνολική αντιμετώπιση. Δηλαδη, όπως ειπώθηκε και πιο πάνω δεν φτάνει να υπάρχουν μπάρες, αλλά να είναι και καλές, σε καλή κατάσταση, και σε σωστά σημεία και όσο το δυνατόν φυλασσόμενα λέω εγώ.
Υ.Γ.2: Τόσο καιρό ρε γ@μ#τ% δεν εχεί τύχει ποτέ να πετύχω κάποιον να πειράζει μοναχικά ποδήλατα στο δρόμο. Αλλά που θα μου πάει...
Τώρα με βάζεις σε πειρασμό να ρωτήσω πώς κλάπηκαν τα άλλα δυο. Και να παρατηρήσω ότι τέσσερα ποδήλατα σε 18 χρόνια δεν ξέρω αν θα πρέπει να θεωρηθούν πολλά ή λίγα....
Για τα υπόλοιπα, όλοι κάπως έτσι τη βολεύουμε, αλλά αυτό είναι μερική αντιμετώπιση, όχι γενική. Για να γίνουμε πολλοί πρέπει να δημιουργήσουμε συνθήκες που να μας εξυπηρετούν όλους.
Δυστυχως, οι θεσεις κλειδωματος ποδηλατων στη χωρα μας, ειναι μια αρκετα παρεξηγημενη υποθεση.
Και εξηγουμαι:
Οπως ολα τα πραγματα πλεον, πρεπει να πληρουν καποιες προδιαγραφες, ωστε να μπορουν τα ποδηλατα να κλειδωνονται με ασφαλεια, τοσο απο πλευρας κλοπης, οσο και απο πλευρας αποφυγης ακουσιων η εκουσιων ζημιων/φθορων/καταστροφων.
Οι συγκεκριμενες θεσεις κλειδωματος, εξω απο την Εθνικη Αμυνα, ειναι πεπαλαιωμενης σχεδιασης/κατασκευης, με αποτελεσμα να μην μπορει να κλειδωθει σε αυτες ενα ποδηλατο με ασφαλεια, και γι'αυτο και δεν χρησιμοποιουνται, εν αντιθεσει με τα απλα καγκελα, που ενδεικνυνται πολυ περισσοτερο για το σκοπο αυτο.
Σε μια σωστα σχεδιασμενη θεση κλειδωματος ποδηλατου, πρεπει να μπορει να κλειδωθει ο ΣΚΕΛΕΤΟΣ (μαζι ισως και με τον μπροστα η πισω τροχο) του ποδηλατου με τετοιο τροπο ωστε να μην μπορει ευκολα να προκληθει ζημια στο ποδηλατο. Στις θεσεις κλειδωματος της Εθνικης Αμυνας, μπορει κανεις να κλειδωσει μονο τον τροχο του ποδηλατου (τον μπροστα η τον πισω), με αποτελεσμα να μπορει να κλαπει το υπολοιπο ποδηλατο, αφηνοντας θλιβερο σουβενιρ στον ιδιοκτητη, την κλειδωμενη ροδα...
Εκτος αυτου, στις θεσεις κλειδωματος του τυπου οπου τοποθετειται ο τροχος σε μια σχισμη/βαση(οπως στην Εθν.Αμυνα), ειναι πολυ ευκολο με ενα σπρωξιμο/σκουντημα/χτυπημα στο ποδηλατο, να σπασει/στραβωσει ο κλειδωμενος τροχος. Αυτο ειναι τοσο γνωστο σε μερη οπου παλιοτερα χρησιμοποιηθηκαν οι θεσεις κλειδωματος αυτου του τυπου, ωστε να αποκτησουν το παρατσουκλι: Wheel killers (=καταστροφεις τροχων...).
Περιττο να πουμε οτι δεν χρησιμοποιουνται σχεδον πουθενα πια, και εχουν αντικατασταθει με πολυ πιο πρακτικες, αποτελεσματικες και καλαισθητες κατασκευες...
Γι' αυτο ακριβως το λογο (και επειδη συζητηθηκε το εν λογω θεμα με εκπροσωπους του ΗΣΑΠ παλιοτερα, αλλα και του Υπουργειου Μεταφορων πιο προσφατα), ειναι μαλλον θεμα χρονου, η εγκατασταση καλυτερων θεσεων σταθμευσης ποδηλατων, αρχικα τουλαχιστον, στους καινουριους σταθμους του ΜΕΤΡΟ.
Ιδωμεν...
Ενας χώρος για σωστή και ασφαλή στάθμευση του ποδηλάτου είναι όντως κίνητρο για τη χρήση του. Σε πόλεις του εξωτερικού μάλιστα η πολιτεία προωθεί τη δημιουργία τέτοιων χώρων μπροστά απο τα εκάστοτε μαγαζιά με σκοπό και την αυξηση της χρήσης του ποδηλάτου αλλά και την τόνωση των τοπικών αγορών. Δεν κοστίζει τίποτα άλλωστε εφόσον οι διαφημιστικές πινακίδες-χορηγοί τις χρηματοδοτούν...
Υπάρχει και αυτό το εγχειρίδιο για όσους ενδιαφέρονται www.celis.dk/Bicycle_Parking_Manual_Screenversion.pdf το οποίο επανειλημμένως έχει δοθεί σε αρμόδιους αλλά αυτοί μάλλον του κεφαλιού τους κάνουνε, όπως πχ. στο νέο σταθμό του Χολαργού (φωτογρ. του πρώτου ποστ) που ενώ είχαν συζητηθεί με τη τεχνική υπηρεσία τι προδιαγραφές θα πρέπει να έχουν αυτές οι "θήκες" το τελικό αποτέλεσμα ειναι μάλλον άχρηστο για τα ποδήλατα. (όπως είπαν και πιο πάνω, στραβώνει η ρόδα, δεν ασφαλίζεται ο σκελετός κλπ)...
Για τους άλλους σταθμούς του μετρό αισιοδοξούμε σε καλύτερες λύσεις μια και το ξανασυζητήσαμε το θέμα με τους αρμόδιους....
Ναι, και εγώ θέλω την Ορνέλα Μούτι 20 χρονών...
(όπως και ποδηλατόδρομους από την Κηφισιά στο Φάληρο, κατά μήκος της παραλίας κ.ο.κ.)
Δεν νομίζω οτι πρόκειται εύκολα να συμβούν αυτά, και όταν και αν συμβούν θα συμβούν ξανά με τις κλασσικές κατασκευαστικές κακοτεχνίες, όπως σε κάθε ελληνικό δημόσιο έργο (πχ στους ποδηλατόδρομους του χαλανδρίου- χωρίς να θέλω να ανοίξω θέμα για το αν καλώς έγιναν έστω και έτσι όπως έγιναν- πιστεύω όμως οτι οι κακοτεχνίες τους καθιστουν πολλές φορές επικύνδινους και μη πρακτικούς).
Άποψή μου είναι να ζητάμε οχι πολλά και τσάτρα πάτρα, αλλά λίγα (μέχρι να ικανοποιηθούν) και να γίνονται με τις καλύτερες δυνατές προδιαγραφές. Και πως όποια ανάγκη μας μπορούμε να καλύπτουμε μόνοι μας να το κάνουμε, καθώς για μένα αυτό αποτελεί μέρος της βαθιά και αληθνινά ανεξάρτητης και αυτόνομης ποδηλατικής φιλοσοφίας/νοοτροπίας.
ΥΓ: Τα τεσσερα ποδήλατα σε 18 χρόνια είναι λίγα για έναν άνθρωπο που έχει μάθει να αφήνει το ποδήλατό του στο Σύνταγμα για δυο συναπτές μέρες και να το βρίσκει στη θέση του. Αυτές ήταν άλλες εποχές αδιανόητες για το σήμερα. Το σήμερα σου επιτρέπει να βρίσκεις (ενίοτε) το ποδηλατάκι σου στα κλεμμένα στη Σοφοκλέους και αφού παίξεις λίγο ξυλάκι με τους οργανωμένους ληστές (μετανάστες και μπάτσους) να το παίρνεις πίσω. Δεν είναι τυχαίο (νομίζω), οτι οι τρείς από τις τέσσερις κλοπές που υπέστην έγιναν τα 2 τελευταια χρόνια .
Πάντως όσο ζώ ελπίζω και για τις μπάρες στους δρόμους καί για τους ποδηλατορδόμους, και για την Ορνέλα. Αν και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, το μόνο που πραγματικά χρειάζομαι είναι το ποδήλατό μου (και την Ορνέλα).
εγώ πιστεύω πως αν αυξηθούν οι ποδηλάτες θα γίνουν και χώροι φυλασσόμενης στάθμευσης τουλάχιστον σε κάποια κεντρικά σημεία
έχει γίνει ποτέ ερώτηση σε ιδιωτικό πάρκινγκ αν μπορείς να προσαρμόσει έναν χώρο γιατί λογικά εκεί που χωράει ένα αυτοκίνητο θα χωράνε καμιά 10ρια ποδήλατα απλά θα πρέπει να πάνε 10 άτομα μαζί και να κάνουμε μαζί κράτηση για να το δεχτεί και ο ιδιοκτήτης του πάρκινγκ
τελικά,τα άλλα 2 με τι ήταν κλειδωμένα;