Καλησπέρα σε όλους!
Δυστηχως από σήμερα ανήκω και εγώ στο club "μου εκλεψαν το ποδήλατο"
Ηταν το πρώτο μου ποδήλατο στην Αθήνα (είμαι από επαρχία) και το ευχαριστήθηκα μόνο
για 5 μήνες! σνιφ
Το εκνευριστικό είναι πως το έχασα ενώ βρισκόμουν σε απόσταση 2 μέτρων.
μια στιγμή γυρισα τη πλάτη μου (Μετρό ΑΙ ΓΙΑΝΝΗ) και.....είχε γίνει καπνός.
Έτσι βέβαια ανακάλυψα το site "podilates" και έγινα μέλος του.
Αξιολόγηση:
0 ψήφοι
Γουέλκαμ....
Κρίμα που πολλλοί μας βρίσκουν μετά την κλοπή του ποδηλατου τους - πριν δηλαδή ενημερωθούν πως και που να το προαστατεύουν..
Ας ελπίσουμε το επόμενο να έχει καλύτερη τύχη - και θα έχει αν διαβάσεις με προσοχή το κλείδωμα ποδηλάτου ....
εγώ το κλείδωνα με κλειδαριά από μηχανάκι, σκελετό και ρόδες, όλα μαζί.
Την κόψαν με κόφτη σε ώρα αιχμής στο σταθμό του Ταύρου, δεν το πίστευα...
Δεν λέω να μην τα κλειδώνουμε, αλλά δυστυχώς.... όλο και κάποιο θα χάνουμε. Μία λύση είναι οι ειδικοί χώροι στάθμευσης σε σημεία που είναι σε κοινή θέα... ίσως αυτό να βοηθήσει λίγο.
Είναι να μην το χάνουμε από τα μάτια μας και να το κρατάμε με λουράκι σαν να πηγαίνουμε τον σκύλο μας βόλτα. Αν λέει εδώ ο Anasterix ότι του άρπαξαν το ποδήλατο και κόψανε κλειδαριά από μηχανάκι μέρα μεσημέρι μες στον κόσμο, ούτε πέταλο μας σώζει ούτε τίποτα.
Κανονικά οι χώροι στάθμευσης θα έπρεπε όχι απλά να είναι φυλασσόμενοι αλλά και τα ποδήλατα να παρκάρονται εκεί με απόδειξη όπως και τα αυτοκίνητα έτσι ώστε εκείνος που έχει τον χώρο να είναι υπεύθυνος για την επιστροφή του ποδηλάτου και για την φύλαξη του. Διαφορετικά όσο φυλασσόμενος και να είναι ο χώρος δεν γνωρίζω κανέναν φύλακα που θα μπορεί να έχει υπόψιν του ανά πάσα στιγμή πόσα ποδήλατα είναι κλειδωμένα κάθε φορά ή να ενδιαφέρεται να τα φυλάξει αν δεν έχει κάποιου είδους ευθύνη απέναντι σε αυτά. Μάλιστα τις κλειδαριές θα έπρεπε να τις διαθέτει αυτός που έχει τον χώρο ώστε να δίνει τα κλειδιά στον ιδιοκτήτη του ποδηλάτου και να επιστρέφει το ποδήλατο με την απόδειξη μόνο σε αυτόν..
( Βρήκα τι δουλειά θα κάνω.. !)