Ποδηλα(κ)τίστε

Ομόνοια προχθές το απόγευμα. Είπα να πάμε με ενα φίλο μπάς και τα κλεμένα ποδήλατά μας, μας έβλεπαν και μας αναγνώριζαν. Γνωστή σε όλους η περιοχή και ιδιαίτερα στους καμένους ποδηλάτες. Μπορεί να μην μας βρήκαν τα δικά μας αλλά να ένα γυαλιστερό και εξοπλισμένο ποδήλατο απο καλή οικογένεια που το σπρώχνει μελαμψός (θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε χρώμα) κύριος με επαγγελματική βαναυσότητα, ψάχνοντας αγοραστή. Παρέα του, τσάντα πρόχειρα κρυμένη κάτω απο το τζακετ του με προφανές περιεχόμενο laptop. Σκηνή καλοσκηνοθετημένη αφού προφανώς εκτυλλίσεται καθημερινα. Ο τρόπος που τον παρατηρούμε προξενεί την παρεμβατική αλληλεγγύη έτερου μελαμψού ο οποίος τον πλησιάζει και κατι του λέει. Ο πρώτος κύριος αλλάζει κατεύθυνση και γρήγορα περνάει απέναντι με κατεύθυνση Αγίου Κων/νου. Τα ορφανεμένα μου ποδήλατα μου φωνάζουν εδώ και ώρα να κάνω κάτι και εγώ με όλους τους αστικούς δισταγμούς μου αποφασίζω να τον ακολουθήσω. Σαν απο μηχανής εμφανίζονται δίπλα μου τρείς αστυνομικοί και ενστικτωδώς στρέφομαι στον έναν και αφού του δείχνω την σκηνή τον ρωτάω αν βλέπει τίποτα περίεργο. Η ευγένειά του ήταν αντιστρόφως ανάλογη της παρατηρητικότητάς του. Τον ρωτάω "θα κάνεις κάτι" και μου λέει πάω σε συμβάν. Ευτυχώς την τελευταία στιγμή και κάτω απο το βάρος της παρουσίας μου αποφασίζει να κάνει έλεγχο. Η συνέχεια λιγο πολύ γνωστή και δεν είναι αυτή ο λόγος που αποφάσισα να γραψω δυό γραμμές.

Οι πωλήσεις κλεμένων αγαθών γύρω απο την Ομόνοια είναι τόσο εξόφθαλμα αντιληπτή και το ενδιαφέρον του οργανωμένου κράτους τόσο εξοργιστικά ανύπαρκτο που αναπαράγει την παραβατικοτητα. Καμία αγορά ποδηλάτου απο την "αντιπροσωπεία" της Ομόνοιας. Οσο τα αγοράζετε τόσο σας κλέβουν. Ποδηλατικές περιπολίες στις γνωστές ατραπούς των κλεπτων/αποδόχων. Ποδηλα(κ)τίστε το κύκλωμα/σύστημα με οποιο τρόπο μπορεί ο καθένας. Μην αδιαφορείτε!