Κατέβαινα από Παγκράτι και πέτυχα τους ποδηλάτες στο ύψος του Καλιμάρμαρου. Κοιτώντας δεξιά το δεξί ρεύμα της Βασ. Κωνσταντίνου ήταν γεμάτο ποδήλατα σχηματίζοντας μια μεγάλη ουρά και κατευθύνονταν προς τα κάτω. Η αίσθηση του να κατεβαίνεις τη Λ. Συγγρού προς Δέλτα Φαλήρου με δεκάδες ποδηλάτες ήταν εντυπωσιακή. Όμως ήταν φυσικό να δημιουργηθούν προς στιγμήν κάποια λειτουργικά προβλήματα όπως α) η έξοδος των ιχ από τη λεωφόρο, β) η κυκλοφορία των λεωφορείων με τις στάσεις, γ) η είσοδος οδηγών, μοτοσυκλετιστών στη λεωφόρο που ευτυχώς υπήρχε καλή οργάνωση από την τροχαία και ρύθμιζε την κατάσταση στις διασταυρώσεις. Θα μου άρεσε να καθιερωθεί τις Κυριακές αλλά με αρκετό "σουλούπωμα" όπως έντονη σήμανση στη δεξιά λωρίδα ότι ισχύει μόνο Κυριακές 11:00 με 13:00 για την κάθοδο και 14:00 με 16:00 για την άνοδο.
Στην επιστροφή που θα ξεκινούσε στις 14:30 δεν ήμουνα.
Αξιολόγηση:
0 ψήφοι
Ξύπνησα κι εγώ αργούτσικα κι ενώ δεν ήταν καθόλου στο πρόγραμμα, μάλλον για οικοκυρικά το είχα ως χτες το βράδυ, είπα στον εαυτό μου, βρε δεν πας να δεις, πώς θα'ναι η Συγγρού όλη δικιά σου; Έτσι κι αλλιώς η συγκεκριμένη διαδρομή μου είναι κάτι παρα πάνω από οικεία. Την κάνω, συνηθέστατα, όταν έχω στερητικό ανοιχτού ορίζοντα και βιάζομαι να δω το θεραπευτικό Σαρωνικό από κοντά. Αν η αίσθηση της απόλυτης κατηφόρας της υπέροχης Συγγρού ήταν παιδική χαρά, φαντάσου τι ήταν η ανηφόρα που έκανα πολύ νωρίτερα απ'τις 2.30μμ, που λέει ο Bin. Οι δεξιές λωρίδες ανόδου και καθόδου ήταν κλειστές ταυτόχρονα νομίζω. Ανέβηκα κέντρο σε χρόνο dt και χωρίς κόπο. Όντως κι επειδή είμασταν εγώ κι εσύ και τ'αμπαζούρ το θαλασσί στην επιστροφή κι όχι συγκροτημένη πορεία όπως στην κατηφόρα, μερικοί μηχανοκίνητοι μπήκανε εμβόλιμοι προς στιγμή, αλλά οι τροχαίοι τους στέλνανε έξω αμέσως. Μακάρι να το κάνουν για τα σ/κ, όχι μόνο για την Συγγρού, αλλά και για την παραλιακή κι ασ' τους άλλους να βουρλίζονται στα τετράτροχα κελιά τους. Μπας και γλυτώσουμε απ'τον βραχνά των πεζοδρομίων. Να κάνουμε απρόσκοπτα την κάθοδό μας στη θάλασσα. Ελεύθερη Συγγρού κι ελεύθερη παραλιακή όσο γίνεται. Θα ήταν το τέλειο!!! ειδικά τώρα που έρχεται καλοκαιράκι και θα πηγαίνουμε μπανάκι. Όσον αφορά τη θερμοκρασία, το κοντέρ μου έδειχνε 42 βαθμούς Κελσίου. Συνιστώ στους συμποδηλάτες να μην τρομάζουν με τέτοιες θερμοκρασίες. Θέλει νεράκι σε ισοθερμικά παγουράκια, στάσεις για λίγο στη σκιά, αν νιώσουμε το κεφάλι μας ν'ανάβει και ένα καλό, ανοιχτόχρωμο μαντήλι κάτω απ'το κράνος, για όσους χρησιμοποιούν κράνος. Σε κρατάει δροσερό ακόμα κι όταν ο ιδρώτας κάνει τα μαλλιά σου να στάζουν. Τουλάχιστον δεν πέφτει ο ιδρώτας στα μάτια. Οι άλλοι, οι χωρίς κράνος, μη ξεχνάτε φυσικά κι απαραίτητα το καπελάκι σας. Α! κι ένα γερό στρώμα αντιηλιακού κατά προτίμηση 50 βαθμών.
Ήταν απολαυστικότατο. Ειδικά το παγωτάκι ενδιάμεσα και μετά υπέροχα κεφτεδάκια με πατατίνες τηγάνες και χωριάτικη σαλατίτσα. Γιάμμυ όλα!!!
παιδια εγω ειχα παρει μερος στην πορεια και ηταν υπεροχα!!! αυτο που μου εκανε εντυπωση ηταν το οτι θα γινοταν αρμονικη συνηπαρξη λεοφωριων και ποδηλατων!!! πραγμα που το οποιο ομως δεν εγινε !!! τα λεοφωρια κυκλοφωρουσαν μαζι με τα υπολυπα αυτοκινητα και αναγκαζονταν να αφηνουν τους επιβατες στην 2η λοριδα 5+ μετρα απο την σταση!!! η πορεια ηταν παρα πολυ ωραια!!!!
Και μένα μου άρεσε η εκδήλωση. Στο γυρισμό μου πήρε λιγότερο από 10 λεπτά (9:20) για να πάω από το Φάληρο (υπόγεια διάβαση Συγγρού) στο Fix, χωρίς ιδιαίτερη βιασύνη. Ξεκίνησα κατά τις 14:10. Πρώτη φορά πήγα από τη Συγγρού και μου έκανε εντύπωση πόσο κοντά φέρνει την Αθήνα με τη θάλασσα με ποδήλατο.
Οι τροχονόμοι εμποδίζανε τα Ι.Χ. να μπουν στη Συγγρού ανεβαίνοντας, και τα στέλνανε απ' τον παράδρομο.
Μακάρι να γίνεται πιο συχνά αυτό, π.χ. κάθε Κυριακή το καλοκαίρι.