Προδοσία φίλοι μου. Ο καιρός εξελίχθηκε με μια μέρα καθυστέρηση. Αντί να έχει το Σάββατο βροχές θα έχει σήμερα, μετά το μεσημέρι και ως το απόγευμα. Το βράδυ βελτίωση.
Άρα: όπως είπε κι ο Αιγέας αδιάβροχα και τα σχετικά.
Αιγέα, ΕΙΝΑΙ 10.20. Το Loop είναι κλειστό. Ας κρατήσουμε το ραντεβού, αλλά για καλό και για κακό στείλε μου ένα μήνυμα στο κινητό μου για να έχω το κινητό σου.
Έλσα, θα σε πάρω τηλέφωνο για την προβολή. Επειδή αναμένεται μέγα πλήθος, να προσπαθήσουμε να μη χαθούμε.
Επειδή ο καιρός μας κάνει "τσαλιμάκια" πάρτε και μια πληροφορία της τελαυταίας στιγμής......
Όσοι δεν έχετε αδιάβροχα ή ακόμα και όσοι έχετε,καλό είναι να έχετε και μια 2η αλαξιά ρούχα μαζί σας για να έχετε να αλάξετε στο Loop όταν φτάσουμε......
Να υποθέσω ότι είμαι η πρώτη που γύρισε σπίτι; Ναι φίλοι και σύντροφοι ποδηλάτες της σημερινής βόλτας. Έχασα το πάρτυ για να γνωρίσω μια καινούργια για μένα όπερα. Έχασα!!! Δεν άντεξα καν να τη δω ολόκληρη. Καβάλησα την 'μαύρη καλονή' μου και γύρισα σπίτι. Έφαγα λίγη σοκολάτα για να παρηγορηθώ, που και το πάρτυ έχασα και μια αφόρητη παράσταση άντεξα για μία περίπου ώρα.
Πάντως ο καιρός δεν μας πρόδωσε όπως περιμέναμε. Η βόλτα ήταν στεγνή, εξαιρετικού ρυθμού, με καλή παρέα και καλό καλαμπουράκι σ' όλη τη διαδρομή. Η γνωστή συνοδεία μας τίμησε με την παρουσία της για λίγο και μετά πήγαν να κάνουν κάτι πιο χρήσιμο.
Εύχομαι σ' όλους ένα καλό φινάλε σ/κ. Εγώ πάω για ύπνο, για νάχω κουράγιο για την καινούργια βδομάδα. Θα σας ονειρευτώ σίγουρα.
Και Αιγέα, υπόσχομαι να τιμήσω το δώρο δεόντως. Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ.
Έβρεξε κατά την διάρκεια της βόλτας,αλλά μας έκανε και τέλειο καιρό, τόσο τέλειο που μας ανάγκασε να κάνουμε τη μοναδική στάση για να βγάλουμε αδιάβροχα,μπουφάν κλπ.
Τρελό ρυθμό μέχρι ΣΕΦ, ντόνατς & espressaki και πίσω στο loop όπου μας περίμεναν τα άπειρα και 5νόστιμα σαντουιτσάκια - σπανακοτυροπιτάκια(?) της Royal , μπύρα, μουσικές και καλή διάθεση!
Επιστροφή μέσω 3ης Σεπτεμβρίου με την καλύτερη παρέα…νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω ποδήλατο όλη τη νύχτα.
Φτάνοντας στο τέρμα της ,ένοιωσα όπως τότε που γυρναγαμε από ‘ημερήσια’ με το σχολείο…απλά δεν ήθελα να τελειώσει…!
Tι να πω για τη χθεσινή βόλτα?? όλα πήγαν πολύ καλά,σαν καλοκουρδισμένη μηχανή το ποδηλατικό κομβόι ξεκίνησε απο το Σταθμό Λαρίσης και περνόντας όλες τις Δυτικές περιοχές για ακόμα μια φορά κάναμε περαστικούς και ΙΧίδες να παραμιλούν....
Πολλές καινούργιες φατσούλες,πολλές γυναίκες,πολλά χλμ,πολύ κέφι και πολύ καλό feeling γενικότερα,ένα μπράβο σε όλους εσάς που αψηφίσατε τις υπόνοιες για βροχή και είσασταν εκεί....
Φτάνοντας στο τέρμα της ,ένοιωσα όπως τότε που γυρναγαμε από ‘ημερήσια’ με το σχολείο…απλά δεν ήθελα να τελειώσει…!
δεν μπορω παρα να συμφωνησω απολυτα με τον χαρακτηρισμο που εδωσες στην χθεσινη μας βολτα.ο καιρος διεψευσε ολους εκεινους που προσπαθησαν να μας κρατησουν σπιτι (μα που πατε?βρεχει εξω,θα κρυωσετε!!!!),η παρεα ηταν διασκεδαστικη,η βολτα ξεκουραστη κ το φιναλε στο loop απολαυστικο.
περασα μια ξεννοιαστη κυριακη που με γεμισε δυναμεις για το υπολοιπο της εβδομαδας
τα λεμε στην επομενη ποδηλατοβολτα
... αλλά όντως το κλίμα στο loop ήταν πολύ "πάρτυ" και ομολογώ ότι το μετάνιωσα που με αποθάρρυναν τα μεσημεριανά σύννεφα. Επίσης respect για την παρασκευάστρια των βουνών από τοστάκια!!! Και η μίνι βόλτα της επιστροφής στο κέντρο της νυχτερινής Αθήνας με τον μάχιμο ποδηλάτη αρκούσε για να μου ανοίξει την όρεξη για πιο γκράντε καταστάσεις. Λοιπόν γείτονα πότε θα κανονίσουμε την βόλτα που λέγαμε?
... αλλά όντως το κλίμα στο loop ήταν πολύ "πάρτυ" και ομολογώ ότι το μετάνιωσα που με αποθάρρυναν τα μεσημεριανά σύννεφα. Επίσης respect για την παρασκευάστρια των βουνών από τοστάκια!!! Και η μίνι βόλτα της επιστροφής στο κέντρο της νυχτερινής Αθήνας με τον μάχιμο ποδηλάτη αρκούσε για να μου ανοίξει την όρεξη για πιο γκράντε καταστάσεις. Λοιπόν γείτονα πότε θα κανονίσουμε την βόλτα που λέγαμε?
Την Κυριακή λοιπόν, αφού είδαμε ένα ωραίο ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους που δεν ήταν ντοκυμαντέρ, αλλά ούτε και φιξιόν, σχετικά με την φανταστική συνάντηση του Καβάφη με τον Πεσόα, αλλά και την πραγματική τους συγγένεια σαν καλλιτέχνες κι ανθρώπους (οι ειδικοί σπάνε το κεφάλι τους ακόμα πού να το κατατάξουν σαν κινηματογραφικό είδος), πήραμε το δρόμο με την αγαπημένη μου Έλσα για το Σταθμό Λαρίσης, όπου συναντήσαμε όλους τους γάτους και τις γάτες και κάναμε την ωραία βόλτα μαζί τους.
Την ώρα που βγαίναμε απ' το σινεμά έβρεχε για τα καλά. Η 'μαύρη καλονή' είχε μείνει όλη αυτή την ώρα έξω απ' το σινεμά, σκεπασμένη με το ασημί της αδιάβροχο και δεμένη με το πέταλο ABUS και την εφεδρική, φιδίσια κουλούρα. Πάνω στην φούρια όμως, να προλάβουμε τις γάτες, παράτησα η αφηρημένη την κουλούρα ανοιχτή(!) πάνω στο κάγκελο του Αβραμόπουλου.
Το φινάλε της βόλτας, το σούρουπο, μας βρήκε στο ωραίο κι ευγενικό Θησείο, όπου φίλησα όσους απ' το πλήθος μπόρεσα και έφυγα για την γνωστή πλην εξαιρετέα Λυρική Σκηνή, για να παρακολουθήσω την Ρούσαλκα του αγαπημένου μου Αντονίν Ντβόρζακ. Εκεί δένοντας την 'μαύρη καλονή' ανακάλυψα την αφηρημάδα με την φιδίσια κουλούρα. Το είπα στον συμβίο μου, ο οποίος καλωσυνάτος όπως πάντα, με παρηγόρησε, ότι στο τέλος της παράστασης, εγώ που ήμουν κουρασμένη θα πήγαινα ποδηλατώντας σπίτι κι αυτός θα πήγαινε να βρει την κουλούρα (ώώώώώρες μετά που την παράτησα), να μου τη φέρει σπίτι. Ωραία! Με τα ιδρωμένα ρούχα της 'δουλειάς'(ποδηλατικής βόλτας) και κατευθείαν στην πλατεία του Θεάτρου της υψηλής αυτής τέχνης (προσπάθησα να φάω μια γκοφρέτα, αλλά η ταξιθέτρια με ξέχεσε με το γάντι), έφτιαξα τη διάθεσή μου, για να δω μιαν ακόμα ωραία παράσταση απ' αυτές που η Λυρική τα τελευταία χρόνια πασχίζει να κάνει, ενώ το ώριμο ζεύγος δίπλα μου με λοξοκοίταζε με δέος.
Αλλά! Φίλοι μου! Καλά θα κάνω να μην προδιαγράφω τίποτα στο μέλλον. Η παράσταση ξεκίνησε με την πιο συμβατική σκηνοθετική φόρμα, που μπορούσε κανείς να φανταστεί. Με κοστούμια και σκηνικά παλιάς κοπής κρινολίνα κλπ (μπρρρρ!), που καθόλου δεν ανάδυαν την ατμόσφαιρα του παραμυθιού που έχει το έργο. Ίχνος φαντασίας κι ευρηματικότητας επι πενήντα περίπου λεπτά. Κοιταχτήκαμε και οι δύο κουρασμένοι, ο άντρας μου κι εγώ δηλαδή, κι αποφασίσαμε (να τι καλό κάνουν τα 28 χρόνια κοινής ζωής) με ένα νεύμα, ότι έπρεπε αυτοστιγμή και χωρίς να περιμένουμε το διάλειμμα να δρασπετεύσουμε στο ζεστό μας σπιτάκι (άάάάάχ, ωραία!).
Η φιδίσια κουλούρα περίμενε στο κάγκελο του Αβραμόπουλου απ' τις 3 το μεσημέρι ως τις 9μιση το βράδυ. Κι ο δυστυχής, πολύπαθος σύζυγος πράγματι την έφερε στο σπίτι.
Και τώρα για την παράσταση. Ποιός είπε ότι ήταν μια συμβατική προσπάθεια. Πιπέρι στο στόμα του. Προφανώς αφού εμείς οι ανυπόμονοι φύγαμε η παράσταση εξελίχθηκε σε καμπαρέ (να υποθέσω;), αν κρίνω με τα όσα ειπώθηκαν στις ειδήσεις, όπου ξετυλίχθηκε όλη η φιλολογία του 'σκανδάλου' περί κοστουμιών με ψεύτικα βυζιά και φιλιών γεμάτων πάθος ανάμεσα στους άντρες-ήρωες της όπερας. Ο εξώστης σείστηκε. Ο Βαλιανάτος και η παρέα του ήταν επί τούτου εκεί. Η ορχήστρα έσκιζε σκανδαλισμένη τα ιμάτιά της, γιατί ο Ντβόρζακ έτριζε τα κόκκαλά του και τα δόντια του στον άλλο κόσμο. Ο συνδικαλιστής των εργαζόμενων στη Λυρική έφαγε παντόφλα απ' τον οργισμένο Κολάτο στα παράθυρα του alter (να το βλέπετε αυτό το καναλάκι να σας φτιάχνει το κιτς του το κέφι, έστω και 5 λεπτά τη μέρα)... Το παραμύθι του Αντονίν Ντβόρζακ εκτελέστηκε παντού, στο Λυρικό Θέατρο, αλλά και στα ΜΜΕ ως σύγχρονο φροϋδικό ψυχόδραμα...
Το ρεζουμέ;
Αχ βρε άτιμοι γάτοι και γάτες! Τόσο που απόλαυσα τη βόλτα σας, που δεν είχα υπομονή να κάτσω να δω τα σκηνοθετικά, σκηνικά και άλλα όρια του έργου...
Εσείς φταίτε, που έχασα τέτοια φιέστα!!!
Σήμερα το πρωί φυσικά μπήκε το κερασάκι στην τούρτα. Ανακάλυψα ότι η θρυλική τσάντα ΑΒ την οποία τόόόσοι συμποδηλάτες μου ζήλεψαν στη βόλτα, μαζί με τα αδιάβροχα, τα εργαλεία και τον γενικό εξοπλισμό της βόλτας είχαν ξεχαστεί στο βεστιάριο της Λυρικής!!!!!!
Με τρελάνατε παλιόπαιδα...! Δεν αντέχω τόόόόσες συγκινήσεις...
Ναι μετά το loop οι βόρειοι γυρνάμε ποδηλατικώς πίσω,κατα μέσο όρο είμαστε 5-6 άτομα σίγουρα
Πάει κανείς από εσάς Μαρούσι ή Κηφισιά; Γουστάρωωωωωωωωωωωωωωωωωωω Κι εγώ μέσα!! Πάω Μαρούσι!!!
Δε νομίζω να υπάρχει πρόβλημα.....Τη βρίσκω πολύ καλή ιδέα.....
Άντε για πάρτυ σας
Προδοσία φίλοι μου. Ο καιρός εξελίχθηκε με μια μέρα καθυστέρηση. Αντί να έχει το Σάββατο βροχές θα έχει σήμερα, μετά το μεσημέρι και ως το απόγευμα. Το βράδυ βελτίωση.
Άρα: όπως είπε κι ο Αιγέας αδιάβροχα και τα σχετικά.
Αιγέα, ΕΙΝΑΙ 10.20. Το Loop είναι κλειστό. Ας κρατήσουμε το ραντεβού, αλλά για καλό και για κακό στείλε μου ένα μήνυμα στο κινητό μου για να έχω το κινητό σου.
Έλσα, θα σε πάρω τηλέφωνο για την προβολή. Επειδή αναμένεται μέγα πλήθος, να προσπαθήσουμε να μη χαθούμε.
Μύνημα ελήφθη!!!
Επειδή ο καιρός μας κάνει "τσαλιμάκια" πάρτε και μια πληροφορία της τελαυταίας στιγμής......
Όσοι δεν έχετε αδιάβροχα ή ακόμα και όσοι έχετε,καλό είναι να έχετε και μια 2η αλαξιά ρούχα μαζί σας για να έχετε να αλάξετε στο Loop όταν φτάσουμε......
Και το όνομα της σημερινής βόλτας......
RAIN RAID!!!!!!!!!!!
Να υποθέσω ότι είμαι η πρώτη που γύρισε σπίτι; Ναι φίλοι και σύντροφοι ποδηλάτες της σημερινής βόλτας. Έχασα το πάρτυ για να γνωρίσω μια καινούργια για μένα όπερα. Έχασα!!! Δεν άντεξα καν να τη δω ολόκληρη. Καβάλησα την 'μαύρη καλονή' μου και γύρισα σπίτι. Έφαγα λίγη σοκολάτα για να παρηγορηθώ, που και το πάρτυ έχασα και μια αφόρητη παράσταση άντεξα για μία περίπου ώρα.
Πάντως ο καιρός δεν μας πρόδωσε όπως περιμέναμε. Η βόλτα ήταν στεγνή, εξαιρετικού ρυθμού, με καλή παρέα και καλό καλαμπουράκι σ' όλη τη διαδρομή. Η γνωστή συνοδεία μας τίμησε με την παρουσία της για λίγο και μετά πήγαν να κάνουν κάτι πιο χρήσιμο.
Εύχομαι σ' όλους ένα καλό φινάλε σ/κ. Εγώ πάω για ύπνο, για νάχω κουράγιο για την καινούργια βδομάδα. Θα σας ονειρευτώ σίγουρα.
Και Αιγέα, υπόσχομαι να τιμήσω το δώρο δεόντως. Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ.
Εγώ θα πω απλά ενα ευχαριστώ τίποτε άλλο όλα ήταν τέλεια για άλλη μια φορά
Έβρεξε κατά την διάρκεια της βόλτας,αλλά μας έκανε και τέλειο καιρό, τόσο τέλειο που μας ανάγκασε να κάνουμε τη μοναδική στάση για να βγάλουμε αδιάβροχα,μπουφάν κλπ.
Τρελό ρυθμό μέχρι ΣΕΦ, ντόνατς & espressaki και πίσω στο loop όπου μας περίμεναν τα άπειρα και 5νόστιμα σαντουιτσάκια - σπανακοτυροπιτάκια(?) της Royal , μπύρα, μουσικές και καλή διάθεση!
Επιστροφή μέσω 3ης Σεπτεμβρίου με την καλύτερη παρέα…νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω ποδήλατο όλη τη νύχτα.
Φτάνοντας στο τέρμα της ,ένοιωσα όπως τότε που γυρναγαμε από ‘ημερήσια’ με το σχολείο…απλά δεν ήθελα να τελειώσει…!
Tι να πω για τη χθεσινή βόλτα?? όλα πήγαν πολύ καλά,σαν καλοκουρδισμένη μηχανή το ποδηλατικό κομβόι ξεκίνησε απο το Σταθμό Λαρίσης και περνόντας όλες τις Δυτικές περιοχές για ακόμα μια φορά κάναμε περαστικούς και ΙΧίδες να παραμιλούν....
Πολλές καινούργιες φατσούλες,πολλές γυναίκες,πολλά χλμ,πολύ κέφι και πολύ καλό feeling γενικότερα,ένα μπράβο σε όλους εσάς που αψηφίσατε τις υπόνοιες για βροχή και είσασταν εκεί....
Ραντεβού στην επόμενη.....
RIDE FIRST THINK LATER
δεν μπορω παρα να συμφωνησω απολυτα με τον χαρακτηρισμο που εδωσες στην χθεσινη μας βολτα.ο καιρος διεψευσε ολους εκεινους που προσπαθησαν να μας κρατησουν σπιτι (μα που πατε?βρεχει εξω,θα κρυωσετε!!!!),η παρεα ηταν διασκεδαστικη,η βολτα ξεκουραστη κ το φιναλε στο loop απολαυστικο.
περασα μια ξεννοιαστη κυριακη που με γεμισε δυναμεις για το υπολοιπο της εβδομαδας
τα λεμε στην επομενη ποδηλατοβολτα
απο τις καλύτερες Κυριακές ever =)
... αλλά όντως το κλίμα στο loop ήταν πολύ "πάρτυ" και ομολογώ ότι το μετάνιωσα που με αποθάρρυναν τα μεσημεριανά σύννεφα. Επίσης respect για την παρασκευάστρια των βουνών από τοστάκια!!! Και η μίνι βόλτα της επιστροφής στο κέντρο της νυχτερινής Αθήνας με τον μάχιμο ποδηλάτη αρκούσε για να μου ανοίξει την όρεξη για πιο γκράντε καταστάσεις. Λοιπόν γείτονα πότε θα κανονίσουμε την βόλτα που λέγαμε?
reply στο grgba47[at]yahoo[dot]gr
Την Κυριακή λοιπόν, αφού είδαμε ένα ωραίο ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους που δεν ήταν ντοκυμαντέρ, αλλά ούτε και φιξιόν, σχετικά με την φανταστική συνάντηση του Καβάφη με τον Πεσόα, αλλά και την πραγματική τους συγγένεια σαν καλλιτέχνες κι ανθρώπους (οι ειδικοί σπάνε το κεφάλι τους ακόμα πού να το κατατάξουν σαν κινηματογραφικό είδος), πήραμε το δρόμο με την αγαπημένη μου Έλσα για το Σταθμό Λαρίσης, όπου συναντήσαμε όλους τους γάτους και τις γάτες και κάναμε την ωραία βόλτα μαζί τους.
Την ώρα που βγαίναμε απ' το σινεμά έβρεχε για τα καλά. Η 'μαύρη καλονή' είχε μείνει όλη αυτή την ώρα έξω απ' το σινεμά, σκεπασμένη με το ασημί της αδιάβροχο και δεμένη με το πέταλο ABUS και την εφεδρική, φιδίσια κουλούρα. Πάνω στην φούρια όμως, να προλάβουμε τις γάτες, παράτησα η αφηρημένη την κουλούρα ανοιχτή(!) πάνω στο κάγκελο του Αβραμόπουλου.
Το φινάλε της βόλτας, το σούρουπο, μας βρήκε στο ωραίο κι ευγενικό Θησείο, όπου φίλησα όσους απ' το πλήθος μπόρεσα και έφυγα για την γνωστή πλην εξαιρετέα Λυρική Σκηνή, για να παρακολουθήσω την Ρούσαλκα του αγαπημένου μου Αντονίν Ντβόρζακ. Εκεί δένοντας την 'μαύρη καλονή' ανακάλυψα την αφηρημάδα με την φιδίσια κουλούρα. Το είπα στον συμβίο μου, ο οποίος καλωσυνάτος όπως πάντα, με παρηγόρησε, ότι στο τέλος της παράστασης, εγώ που ήμουν κουρασμένη θα πήγαινα ποδηλατώντας σπίτι κι αυτός θα πήγαινε να βρει την κουλούρα (ώώώώώρες μετά που την παράτησα), να μου τη φέρει σπίτι. Ωραία! Με τα ιδρωμένα ρούχα της 'δουλειάς'(ποδηλατικής βόλτας) και κατευθείαν στην πλατεία του Θεάτρου της υψηλής αυτής τέχνης (προσπάθησα να φάω μια γκοφρέτα, αλλά η ταξιθέτρια με ξέχεσε με το γάντι), έφτιαξα τη διάθεσή μου, για να δω μιαν ακόμα ωραία παράσταση απ' αυτές που η Λυρική τα τελευταία χρόνια πασχίζει να κάνει, ενώ το ώριμο ζεύγος δίπλα μου με λοξοκοίταζε με δέος.
Αλλά! Φίλοι μου! Καλά θα κάνω να μην προδιαγράφω τίποτα στο μέλλον. Η παράσταση ξεκίνησε με την πιο συμβατική σκηνοθετική φόρμα, που μπορούσε κανείς να φανταστεί. Με κοστούμια και σκηνικά παλιάς κοπής κρινολίνα κλπ (μπρρρρ!), που καθόλου δεν ανάδυαν την ατμόσφαιρα του παραμυθιού που έχει το έργο. Ίχνος φαντασίας κι ευρηματικότητας επι πενήντα περίπου λεπτά. Κοιταχτήκαμε και οι δύο κουρασμένοι, ο άντρας μου κι εγώ δηλαδή, κι αποφασίσαμε (να τι καλό κάνουν τα 28 χρόνια κοινής ζωής) με ένα νεύμα, ότι έπρεπε αυτοστιγμή και χωρίς να περιμένουμε το διάλειμμα να δρασπετεύσουμε στο ζεστό μας σπιτάκι (άάάάάχ, ωραία!).
Η φιδίσια κουλούρα περίμενε στο κάγκελο του Αβραμόπουλου απ' τις 3 το μεσημέρι ως τις 9μιση το βράδυ. Κι ο δυστυχής, πολύπαθος σύζυγος πράγματι την έφερε στο σπίτι.
Και τώρα για την παράσταση. Ποιός είπε ότι ήταν μια συμβατική προσπάθεια. Πιπέρι στο στόμα του. Προφανώς αφού εμείς οι ανυπόμονοι φύγαμε η παράσταση εξελίχθηκε σε καμπαρέ (να υποθέσω;), αν κρίνω με τα όσα ειπώθηκαν στις ειδήσεις, όπου ξετυλίχθηκε όλη η φιλολογία του 'σκανδάλου' περί κοστουμιών με ψεύτικα βυζιά και φιλιών γεμάτων πάθος ανάμεσα στους άντρες-ήρωες της όπερας. Ο εξώστης σείστηκε. Ο Βαλιανάτος και η παρέα του ήταν επί τούτου εκεί. Η ορχήστρα έσκιζε σκανδαλισμένη τα ιμάτιά της, γιατί ο Ντβόρζακ έτριζε τα κόκκαλά του και τα δόντια του στον άλλο κόσμο. Ο συνδικαλιστής των εργαζόμενων στη Λυρική έφαγε παντόφλα απ' τον οργισμένο Κολάτο στα παράθυρα του alter (να το βλέπετε αυτό το καναλάκι να σας φτιάχνει το κιτς του το κέφι, έστω και 5 λεπτά τη μέρα)... Το παραμύθι του Αντονίν Ντβόρζακ εκτελέστηκε παντού, στο Λυρικό Θέατρο, αλλά και στα ΜΜΕ ως σύγχρονο φροϋδικό ψυχόδραμα...
Το ρεζουμέ;
Αχ βρε άτιμοι γάτοι και γάτες! Τόσο που απόλαυσα τη βόλτα σας, που δεν είχα υπομονή να κάτσω να δω τα σκηνοθετικά, σκηνικά και άλλα όρια του έργου...
Εσείς φταίτε, που έχασα τέτοια φιέστα!!!
Σήμερα το πρωί φυσικά μπήκε το κερασάκι στην τούρτα. Ανακάλυψα ότι η θρυλική τσάντα ΑΒ την οποία τόόόσοι συμποδηλάτες μου ζήλεψαν στη βόλτα, μαζί με τα αδιάβροχα, τα εργαλεία και τον γενικό εξοπλισμό της βόλτας είχαν ξεχαστεί στο βεστιάριο της Λυρικής!!!!!!
Με τρελάνατε παλιόπαιδα...! Δεν αντέχω τόόόόσες συγκινήσεις...