Πρόσφατα ανακάλυψα έναν απλό τρόπο να συγκρατεί καποιος το ποδήλατό του μέσα στο μετρό: Απλά δένοντάς το με το κράνος πάνω στην κολώνα ή τη χειρολαβή.
Η μέθοδος είναι απλή καθώς δεν χρειάζεται να κουβαλάς χταπόδια για να το πιάσεις ούτε να το δένεις με το πέταλο. Το κράνος είναι σε πρώτη χρήση και με ένα κλικ ανοίγει και κλείνει.
Με αυτην την τεχνική δίνεται η δυνατότητα σε όποιον θέλει να κάθεται στα καθίσματα, όταν έχει θέση, ή να διαβάζει χωρίς να χρειάζεται να κρατάει σε όλη τη διαδρομή το ποδήλατο για να μην του πέσει.
Ελπίζω να βοήθησα με αυτό το κολπάκι
| Συνημμένο | Μέγεθος |
|---|---|
 IMG_9351.JPG | 55.31 KB |
Αξιολόγηση:
0 ψήφοι
Συμπαθα με,αλλα ο τροπος που προτεινεις ειναι ανασφαλης για τους επιβατες
και ζημιογονος για το ποδηλατο αλλα και τον ανοξειδωτο βραχιονα.
Το ποδηλατο τριβεται στο ανοξειδωτο,ξεβαφει και βγαζει και τη μπογια στον
βραχιονα . Επισης μετακινειται μπρος πισω, και εχει μονο ενα σημειο στηριξης
με αποτελεσμα σε περιπτωση αποτομης επιβραδυνσης θα φερει βολτα με αξονα
περιστροφης τον βραχιονα του τραινου.
Αν θελεις να το δενεις σου προτεινω δεσιμο με λαστιχα, χρατς ή συνδυασμο
τους, και στους δυο βραχιονες του τραινου, παρεμβαλλοντας
μεταξυ σκελετου-βραχιονα καποιο μαλακο υλικο, εστω ενα κομματακι χαρτονι.
Αν μιλας για δεσιμο στην κολωνα τοτε φροντισε να γινει στο κεντρο του ποδηλατου
και η κολωνα να βρισκεται μπροστα απο το ποδηλατο.
Απαραιτητως μπλοκαρεις και τα φρενα περνώντας λαστιχα συσκευασιας στο τιμονι που θα κρατανε ικανα πιεσμενες τις μανετες των φρενων.
Αν πάλι μιλάμε για δέσιμο στην κεντρική αλουμινενια κολώνα κινδυνευεις να χαρακτηριστεις μέχρι και γάιδαρος μιας κι ο επιβάτης μπαίνει και βλέπει στο στύλο ένα ορφανό ποδήλατο από τον οποίο (στύλο) δεν μπορεί να πιαστεί, ενώ ο ιδιοκτήτης του θα διαβάζει καθισμένος το τελευταίο mbike. Γενικά όμως το δέσιμο του ποδηλάτου μέσα στο βαγόνι και μετά άραγμα σε θέση το θεωρώ έλλειψη τακτ απέναντι στους άλλους επιβαίνοντες.
Έτσι όπως το δένεις με το κράνος θα χαλάσει το κράνος πολύ γρήγορα γιατί κοπανιούνται οι άκρες του που είναι από συμπιεσμένο φελιζόλ πάνω στο ποδήλατο και στον στύλο.
Το ποδήλατο μπορεί να δεθεί με μία υφασμάτινη κορδέλα και με ένα λαστιχάκι για τα μαλλιά. ( άντε να σας πω και κανένα γυναικείο κόλπο). Η κορδέλα δένεται φιόγκος και πιάνει στον κάθετο και στο σημείο που θέλετε να το δέσετε, ( εγώ το δένω στις λαβές της πόρτας που έχει στο πίσω μέρος το τελευταίο βαγόνι) και το λαστιχάκι πιάνει την μανέτα του πίσω φρένου για να μην τσουλάει το ποδήλατο. Όταν είναι να κατεβείτε από το τρένο, τραβάτε την μία άκρη της κορδέλας και αυτή λύνεται επιτόπου και την μία άκρη από το λαστιχάκι για τα μαλλιά που γλιστράει από την μανέτα και μένει πάνω στο τιμόνι.
Γιατί με υφασμάτινη κορδέλα; Γιατί δεν γλιστράει πάνω στο μέταλλο και λύνεται πολύ εύκολα. Γιατί λαστιχάκι για τα μαλλιά; Γιατί αυτά της συσκευασίας σπάνε εύκολα, είναι λεπτά και πρέπει να τα βάλεις διπλά και τριπλά για να κρατήσουν το φρένο πατημένο. Και τα δύο μπορείτε να τα κρατάτε πάνω στο τιμόνι. Την κορδέλα τυλιγμένη και δεμένη ( δείχνει και ωραία.. πολύ fashion statement) το λαστιχάκι πάνω στα γκριπς διπλό. Καλύτερες κορδέλες αυτές που είναι φτιαγμένες από λίγο ελαστικό ύφασμα.. σαν αυτές που βάζουν στις φόρμες ή κάτι τέτοιο. ( όχι αυτές που τις βάζουν στο αμπαλάζ).
Όπως είπε και ο scrabler above το δέσιμο του ποδηλάτου πάνω στον στύλο είναι αγένεια γιατί εμποδίζει κόσμο να πιαστεί από εκεί.
δεν έχω μπει ακόμα σε μετρό με το ποδήλατο, δεν έχει χρειαστεί, αλλά συμφωνώ με τον σκραμπ.
είναι αγένεια και έλλειψη τακτ. είπαμε ως ποδηλάτες ότι προσπαθούμε να είμαστε ανώτεροι σε θέματα συμπεριφοράς και αλληλεπίδρασης με τους υπόλοιπους χρήστες ΜΜΕ και οδών ;)
η πατέντα είναι καλή, ίσως όχι για το Metro, δηλαδή στο βαγόνι μέσα;
Δεν υπάρχει στύλος καρδιά μου. Εκτός κι αν δεν
μπαίνεις από εκεί που προβλέπει ο κανονισμός,
δηλαδή από την τελευταία πόρτα του τελευταίου
συρμού
Σε αυτή την περίπτωση δεν έχει νόημα να λέμε για
το αν πιάνεις στύλο ή αν τρίβεται το χρώμα μιας
και δεν θα έπρεπε να βρίσκεσαι στο σημείο εκείνο
του συρμού.
Από την άλλη είναι μια πρόχειρη λύση υπό προϋποθέσεις.
Να είναι άδειο το βαγόνι, να μην περιμένεις να μπει
κόσμος, να μην κουνά πολύ, να μην σε νοιάζει το πο-
δήλατο κτλ.
Σας ευχαριστώ για τα σχόλια.
Συμφωνώ απόλυτα πως με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να είμαστε αγενείς απέναντι στους άλλους επιβάτες. Με τη φράση "όταν έχει θέση", αναφερόμουνα στην περίπτωση που το τελευταίο βαγόνι είναι άδειο ή έστω μισοάδειο.
(Με την ευκαιρία θα ήθελα να επισημάνω και διάφορες άλλου τύπου "αγένειες" που κάνουμε άθελά μας, όπως το να χωνώμαστε μέσα στο πλήθος σε σκάλες, κυλιόμενες, αποβάθρες κλπ, ενώ απλά μπορούμε να περιμένουμε λίγα δευτερόλεπτα και να κινηθούμε αμέσως μετα όταν ο χώρος είναι άδειος, ή όταν κάνουμε ποδήλατο στις αποβάθρες λες και μας έχει λείψει η ποδηλασία και δεν μπορουμε να περπατήσουμε λίγα μέτρα. Αυτά όμως θα άξιζαν να αποτελέσουν ένα άλλο θέμα στο φόρουμ)
Όσον αφορά το ζήτημα του σφιξίματος, μπορείτε να παρατηρήσετε στη φωτογραφία πως το λουράκι είναι πιασμένο σε δύο σημεία του ποδηλάτου. Έτσι σφίγει αρκετά καλά. Φυσικά και υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι δεσίματος. Μόνο που το κράνος είναι κάτι που σίγουρα το κουβαλάει κανείς πάνω του.
Τέλος, υπάρχουν συρμοί (οι ροζ) που έχουν κολώνα στην τελευταία πόρτα.
Ελπίζω να βοήθησα με τις διευκρινίσεις.
Μια χαρά είναι η πατέντα και χαίρομαι που την μοιράστηκες. Κι όποιος βάζει το ποδήλατο στο μετρό ξέρει ότι το πρόβλημα στο δέσιμο είναι στο μπρός μέρος του ποδηλάτου. Εκείνη είναι η ρόδα που γυρίζει και στο φρενάρισμα ή γκάζομα του τραίνου μπορεί να αλλάξει θέση. Ο Ηλίας από ότι βλέπω έχει ασφαλίσει αυτήν την πλευρά. Τώρα, όσο αφορά αλλοιώσεις και τριψίματα κράνους ή ποδηλάτου, αυτό είναι στην ευχέρεια καθενός να κρίνει κατα πόσο τον καίει.
Πάντως, υπερμάχημο το τέρας! Είμασταν μαζί στο βαγόνι χτες!
.
...της βεραντας, ειναι τερας αντοχης, εχει δεκαετιες στην πλατη του, κι ακομα κουβαλαει αγογγυστα τον ιδιοκτητη του στην πλατη του, ζητωντας του ενα μεγαλο σχεδον τιποτα!
Και βεβαια το συγκεκριμενο τερας, εχει πρωταγωνιστησει σε πολλες δρασεις των ποδηλατ-ισσ-ων, απο τις αρχες ακομη.
Τοτε που απαγορευοταν η εισοδος των ποδηλατων στο ΜΕΤΡΟ, αυτο φωτογραφιζοταν αυταρεσκα σε αποβαθρες και συρμους, συγκεντρωνοντας τα θετικα σχολια των επιβατων, και καταρριπτοντας το μυθο του "επικινδυνου" ποδηλατου για το επιβατικο κοινο του ΜΕΤΡΟ.
Δείτε και το "τέρας αντοχής" στο http://www.podilates.gr/node/260 μια από τις προσπάθειες να πεισθούν οι αρμόδιοι οτι το ποδήλατο έχει θέση στους συρμούς
και να και ένα βιντεάκι της ερτ για το ποδήλατο-μετρό
http://www.podilates.gr/metro/videonet
Ε, όχι και "τέρας" το ποδηλατάκι μου.
Ούτε και "δεκαετιών".
Μόλις που έκλεισε τα 16 του χρόνια. Στην εφηβεία είναι ακόμα...
Πάντως μάχιμο είναι. Αυτό να λέγεται.