Τα πάντα ξεκινούν σαν μια ιδέα που όσο προχωρά σε βγάζει σε άλλους δρόμους. Έτσι, πέντε μήνες μετά έχω update για να σας δείξω την πρόοδο του εγχειρήματος.
Η παρούσα κατάσταση είναι ένα απλό πετσί με ζωγραφισμένα πρόχειρα με ανεξίτηλο χρώμα το όνομα της Molly.
Η ιδέα όπως αναπλάστηκε στο φοτοσοπ ήταν κάτι τέτοιο χωρίς όμως αυτό να περιορίζει την καλλιτέχνισσα που ασχολείται (και που της έχω βγάλει την ψυχή!)
Κατόπιν ακολούθησε επιλογή των υλικών, σχεδιασμός, αποτυπωση σε κερί και χυτήριο. Ακριβώς μετά τα τελευταία γιαπωνέζικα σπαθιά ήταν η σειρά του σήματος της Molly. Έτσι ήταν όταν εγώ πρωτοείδα τα κομμάτια στον πάγκο, έτοιμα για επεξεργασία.
Φλόγιστρο, κρύωμα και χτύπημα για ώρα.
Το σήμα βγήκε πιο παχύ από ότι αρχικά υπολογίστηκε, καθόλου κακό για μένα αλλά χρειάστηκε αρκετό ζεσταμα και σφυροκόπημα.
Κάποια στιγμή άρχισε να παίρνει την κούρμπα και να καταλήγει. Στο τέλος χρειάστηκαν δυό φλόγιστρα και προσπάθεια από την καλλιτέχνισσα που -όπως δεν δήλωσε αλλά φαντάζομαι πως σκέφτηκε- θα της ήταν πιο εύκολο να ξεκινήσει να φτιάχνει σπαθιά!
Και φτάνουμε στο σήμερα. Αυτή τη στιγμή έχουν ασημοκολληθεί τα γράμματα στη βάση. Απομένει κατ' αρχήν τρίψιμο και σκέψεις για την περαιτέρω επεξεργασία.
Ένα πράγμα με φοβίζει... πως το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να μου αρέσει πολύ!
ΥΓ: Τελώ εν αναμονή της εποξικής -heavy metal- κόλλας ενώ είμαι σε παράλληλη αναζήτηση για όμορφα νικελωτά πριτσίνια, περιμένοντας τη δροσιά του φθινοπώρου, εποχή κατά την οποία το πρότζεκτ αναμένεται να φτάσει στο τελικό του στάδιο.
Κατ' αρχήν μ αρέσει η μεταλλική απόχρωση αλλά το πως θα φανεί στο τέλος έχει να κάνει με το ποια επεξεργασία θα ακολουθηθει όπερ σημαίνει πως ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Για τα πριτσίνια... ξέρω γω... περιμένω το τελικό αποτέλεσμα πρώτα για να αποφασίσω... ακόμα το σκέφτομαι. Μου 'βαλε κι ο αποπαραπάνω αυτό το ανατριχιαστικό και συνάμα τραγικό "γενναιοκαρδο" αποκεφάλισμα και νιώθω ήδη...
τύψεις!
... η τεχνίτισα σου είπε κάτι για δυνατότητα επισμάλτωσης....??????
Νομίζω ότι παίρνει άνετα, έχει αρκετή επιφάνεια....
Φαντάσου το με χρώμα, ψηλο-κουρμπαριστή επιφάνεια με σμάλτο (νομίζω το σμάλτο το ίδιο κάθεται "κάπως" και στις άκρες καμπυλώνει ελάχιστα, κάνει ένα ωραίο "σαν περίγραμμα").....
Ειδικά το τριφύλλι.....
Κ Ο Λ Α Σ Η
ΑΝ έχω συγκρατήσει σωστά, έχεις ένα λιτό surly. Δεδομένου και αυτού, εμένα θα μου άρεσε πολύ και αυτή η εκδοχή χωρίς ηρωισμούς και αιματοβαμμένα μαντίλια
... η τεχνίτισα σου είπε κάτι για δυνατότητα επισμάλτωσης....??????
Νομίζω ότι παίρνει άνετα, έχει αρκετή επιφάνεια....
Φαντάσου το με χρώμα, ψηλο-κουρμπαριστή επιφάνεια με σμάλτο (νομίζω το σμάλτο το ίδιο κάθεται "κάπως" και στις άκρες καμπυλώνει ελάχιστα, κάνει ένα ωραίο "σαν περίγραμμα").....
Ειδικά το τριφύλλι.....
Κ Ο Λ Α Σ Η
Μήπως στην προηγουμενη ζωη σου εκτελουσες θανατοποινιτες σε ηλεκτρική καρέκλα?
είναι πάντως κι αυτό σίγουρα μια σκέψη
μου πε για διάφορα που μπορούν να γίνουν
αλλά επειδή μου λείπει το κομμάτι της γνώσης και δυσκολεύομαι να φανταστώ το αποτέλεσμα παρά μόνο να εικάσω, γι αυτό τ αφησα πάνω της!
...και η τεχνιτισσα εχει κατα νου επισμαλτωση, να ξερεις οτι οι τρυπες για τα πριτσινια θα πρεπει να γινουν πριν το σμαλτο.
Δε στο λεω για να σε αγχωσω, αλλα για να ξερεις...
Τα πάντα ξεκινούν σαν μια ιδέα που όσο προχωρά σε βγάζει σε άλλους δρόμους. Έτσι, πέντε μήνες μετά έχω update για να σας δείξω την πρόοδο του εγχειρήματος.
Η παρούσα κατάσταση είναι ένα απλό πετσί με ζωγραφισμένα πρόχειρα με ανεξίτηλο χρώμα το όνομα της Molly.
Η ιδέα όπως αναπλάστηκε στο φοτοσοπ ήταν κάτι τέτοιο χωρίς όμως αυτό να περιορίζει την καλλιτέχνισσα που ασχολείται (και που της έχω βγάλει την ψυχή!)
Κατόπιν ακολούθησε επιλογή των υλικών, σχεδιασμός, αποτυπωση σε κερί και χυτήριο. Ακριβώς μετά τα τελευταία γιαπωνέζικα σπαθιά ήταν η σειρά του σήματος της Molly. Έτσι ήταν όταν εγώ πρωτοείδα τα κομμάτια στον πάγκο, έτοιμα για επεξεργασία.
Φλόγιστρο, κρύωμα και χτύπημα για ώρα.
Το σήμα βγήκε πιο παχύ από ότι αρχικά υπολογίστηκε, καθόλου κακό για μένα αλλά χρειάστηκε αρκετό ζεσταμα και σφυροκόπημα.
Κάποια στιγμή άρχισε να παίρνει την κούρμπα και να καταλήγει. Στο τέλος χρειάστηκαν δυό φλόγιστρα και προσπάθεια από την καλλιτέχνισσα που -όπως δεν δήλωσε αλλά φαντάζομαι πως σκέφτηκε- θα της ήταν πιο εύκολο να ξεκινήσει να φτιάχνει σπαθιά!
Και φτάνουμε στο σήμερα. Αυτή τη στιγμή έχουν ασημοκολληθεί τα γράμματα στη βάση. Απομένει κατ' αρχήν τρίψιμο και σκέψεις για την περαιτέρω επεξεργασία.
Ένα πράγμα με φοβίζει... πως το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να μου αρέσει πολύ!
ΥΓ: Τελώ εν αναμονή της εποξικής -heavy metal- κόλλας ενώ είμαι σε παράλληλη αναζήτηση για όμορφα νικελωτά πριτσίνια, περιμένοντας τη δροσιά του φθινοπώρου, εποχή κατά την οποία το πρότζεκτ αναμένεται να φτάσει στο τελικό του στάδιο.
Πολύ όμορφο έγινε! Θα βάλεις χρώμα ή θα το αφήσεις μεταλάδικο; Επίσης με τα πριτσίνια τι θα κάνεις, θα τα βάλεις αποκεφαλισμένα;
Επίσης συμμερίζομαι το φόβο σου γιατί εγώ έχω καθαρό κούτελο και τελικά δε βολεύει καθόλου στις εποχές που ζούμε...
...αλλα τα πριτσινια ειναι το real thing.
Υπαρχουν αλουμινενια, μπρουτζινα, κλπ.
Κατ' αρχήν μ αρέσει η μεταλλική απόχρωση αλλά το πως θα φανεί στο τέλος έχει να κάνει με το ποια επεξεργασία θα ακολουθηθει όπερ σημαίνει πως ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Για τα πριτσίνια... ξέρω γω... περιμένω το τελικό αποτέλεσμα πρώτα για να αποφασίσω... ακόμα το σκέφτομαι. Μου 'βαλε κι ο αποπαραπάνω αυτό το ανατριχιαστικό και συνάμα τραγικό "γενναιοκαρδο" αποκεφάλισμα και νιώθω ήδη...
τύψεις!
... η τεχνίτισα σου είπε κάτι για δυνατότητα επισμάλτωσης....??????
Νομίζω ότι παίρνει άνετα, έχει αρκετή επιφάνεια....
Φαντάσου το με χρώμα, ψηλο-κουρμπαριστή επιφάνεια με σμάλτο (νομίζω το σμάλτο το ίδιο κάθεται "κάπως" και στις άκρες καμπυλώνει ελάχιστα, κάνει ένα ωραίο "σαν περίγραμμα").....
Ειδικά το τριφύλλι.....
Κ Ο Λ Α Σ Η
ΑΝ έχω συγκρατήσει σωστά, έχεις ένα λιτό surly. Δεδομένου και αυτού, εμένα θα μου άρεσε πολύ και αυτή η εκδοχή χωρίς ηρωισμούς και αιματοβαμμένα μαντίλια
Μήπως στην προηγουμενη ζωη σου εκτελουσες θανατοποινιτες σε ηλεκτρική καρέκλα?
είναι πάντως κι αυτό σίγουρα μια σκέψη
μου πε για διάφορα που μπορούν να γίνουν
αλλά επειδή μου λείπει το κομμάτι της γνώσης και δυσκολεύομαι να φανταστώ το αποτέλεσμα παρά μόνο να εικάσω, γι αυτό τ αφησα πάνω της!
...και η τεχνιτισσα εχει κατα νου επισμαλτωση, να ξερεις οτι οι τρυπες για τα πριτσινια θα πρεπει να γινουν πριν το σμαλτο.
Δε στο λεω για να σε αγχωσω, αλλα για να ξερεις...
molly η surlουλου