Περιβάλλον

Βιβλιογραφία


Hervé, Françoise. Ο γύρος του κόσμου με ποδήλατο / Φρανσουάζ Ερβέ , Κλοντ Ερβέ · μετάφραση Κώστας Κουρεμένος. - Αθήνα : Ύψιλον, 2002. - 296σ. · 24x17εκ.

Εξώφυλλο

Lowe, Marcia. Ποδήλατο : Όχημα για έναν μικρό πλανήτη
Μάρσια Λόου
μετάφραση Σύλλογος Φίλων του Ποδηλάτου
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Καβουλάκος
Αθήνα : Εναλλακτικές Εκδόσεις, 1991. - 93σ. · 18x11εκ. - (Οικολογική Σκέψη · 5)
Περιέχει βιβλιογραφία
Κάποτε, όχι πολύ μακριά στο μέλλον, ο δείκτης της ανάπτυξης μιας χώρας θα μετριέται με τον αριθμό των ποδηλάτων που διαθέτει και το βαθμό χρήσης τους. Η σημερινή ιεραρχία της «ανάπτυξης», που στηρίζεται στον αριθμό των αυτοκινήτων, θα ανατραπεί. Το ποδήλατο και τα μέσα μαζικής μεταφοράς θα κυριαρχήσουν σε πόλεις μικρότερων διαστάσεων, σε πόλεις πλησιέστερες στην ανθρώπινη κλίμακα.

ISBN 960-427-010-9 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί]
€ 4,58

Illich, Ivan. Στο σοσιαλισμό φτάνεις μόνο με ποδήλατο / Ιβάν Ίλιτς · μετάφραση Βασίλης Τομανάς. - 1η έκδ. - Θεσσαλονίκη : Κατσάνος, 1989. - 93σ. · 21x12εκ. - (Δοκίμιο)
Περιέχει βιβλιογραφία
(Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί]
€ 3,05

Milson, Fred. Ποδήλατο : Τεχνολογία, συντήρηση, επισκευή / Fred Milson · μετάφραση Πολύδωρος Σταυρόπουλος. - 3η έκδ. - Αθήνα : Ίων, 2000. - 176σ. · 28x22εκ.
ISBN 960-411-026-8 (Σκληρό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί]
€ 29,50


Taibo II, Paco Ignacio. Το ποδήλατο του Λεονάρντο / Paco Ignacio Taibo II · μετάφραση Έφη Γιαννοπούλου. - Αθήνα : Άγρα, 1999. - 449σ. · 21x14εκ.
Τίτλος πρωτοτύπου: La bicicleta de Leonardo
ISBN 960-325-310-3 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί]

€ 17,50

Σώθηκα με προοπτικήν

Παιδιά γεια σας,

μέρος α´

προχθές ξαφνικά έπεσα και «φίλησα» το πεζοδρόμειο· ευτυχώς δεν έπαθα
σπουδαίες βλαβές...εκτός από διάσεισμα εγκεφάλου.
Όπως κάθε απόγευμα, περιμέναγα το τραμ για να πάρω τον ανδρούλο σπίτι. Με συμπέρασε στον οπτικό για να διορθωθεί το πλαίσιο.

Το πλαίσιο των γυαλιών είναι από τιτάνιο, που ο καλός οπτικός τα διόρθωσε αμέσως. «Πόσο κάνει;» --- «Η τέχνη δεν πληρώνεται, ν´άστε καλά», μου
απάνταγε.

http://www.podilates.gr/sites/default/files/teeth-nose.jpg

Θύελλες με φουσκονεριές

Γεια σας,

τις περασμένες ημέρες φούσκωνε ο άνεμος, η βροχή σε μαστίγωνε παντού. Συμπαθαίνω κάθε
ποδηλάτ_ισσα_η που βλέπω ν´αντιπαλεί τον άνεμο.

Χτές το Αμβούργι είχε δυνατή φουσκονεριά, και σε νησάκι Βόρρεας Θάλασσας πέσανε δύο κοντείνερ φορτιών κοντά στο λίθος...

Σήμερα, όπως λένε, οι θύελλες να προκαλούνε φουσκονεριές στη Βαλτική, όπου δεν γίνουνται τακτικά όπως στη Βόρρεια. Μήν πλημμυριστεί η όμορφη μικρόπολη το Βίσμαρ.

=» Όλα τα ποδήλατα μέσα, για να μή ζημιαστούνε.

Πως θα τρέξεις το πρώτο σου τρίαθλο. Οδηγίες για άσχετους.

Το πλήρες άρθρο με εικόνες και συνδέσμους βρίσκεται στο ιστολόγιο μου.

Τι χρειάζεσαι για να πάρεις μέρος σε ένα τρίαθλο;
Ένα πράγμα είναι το απόλυτο εργαλείο για να σε σπρώξει ως τη γραμμή εκκίνησης ενός αγώνα τριάθλου.
Ένα όραμα.

Holy grail, Ελλάδα 2016

Ήχοι Σιωπής

Ποδηλατικοί άξονες

Οι Ποδηλατικοί άξονες γεννήθηκαν ως αίτημα το 2008.

Πιο πριν υπήρχαν διάσπαρτες υλοποιήσεις ποδηλατόδρομων από δήμους, ασύνδετες όμως μεταξύ τους, μπόλικες εξαγγελίες που ποτέ δεν υλοποιούνταν, εξαγγελίες για ποδηλατόδρομους σε πάρκα... και άλλα πολλά ενδιαφέροντα αλλά άχρηστα.

Η φεγγαροχτυπημένη ΙΙ.

Γλυκιά σελήνη,
σε προσκυνώ όπως πάντα,
καθώς απόψε πάλι διάσταλτη, σχεδόν εγγυμονούσα,
θα σταθείς στου ουρανού το άπειρο
κοντά στους ορκισμένους τρελούς σου.

Μάκρυνε, Καλή, την παρουσία της γλυκιάς σου λάμψης σήμερα,
κάντο για τους απέλπιδες τρελούς σου, Γλυκιά,
ν’ απλώσουν το χέρι ν’ αγγίξουν τις σκοτεινιές των όγκων σου,
να σου ψιθυρίσουν τα μυστικά τους τα ανείπωτα,
να λούσουν τα σεντόνια τους στη ζάχαρη των ορισμών σου...

Τι γινεται με τον αιγιαλο;;;

Παει στραβα ο (αι)γιαλος
ή στραβα αρμενιζουμε;

Μπορουμε να κανουμε κατι;

Που να τρέχουμε τώρα....

... στο Λονδίνο.. Και εδώ μια χαρά ομίχλη κάνει.
Βέβαια έχει να κάνει τέτοια ατμόσφαιρα από το 1989, αλλά δε βαριέσαι.. δεν έχει και τόσο σημασία.

ETA: Και επειδή το πρωί βιαζόμουν να φύγω, ανεβάζω τώρα και δύο φωτογραφίες που τράβηξα.. έτσι για το αρχείο..

Φιλοζωία.. :D

Ψάχνοντας να βρω μία αγγελία που έβαλε μία γνωστή μου για ένα κατοικίδιο που χάριζε, πέτυχα την εξής ανεπανάληπτη συζήτηση

http://www.dogforum.gr/v3/%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-28/%CF%88...

Διαβάστε την να λιώσετε στο γέλιο..

Winter is here..

Αν μου το έλεγαν δεν θα το πίστευα όμως έγινε και αυτό.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού παγώνουν.. Και παγώνουν τόσο πολύ που πάγωσαν ακόμα και οι σαπουνόφουσκες..

http://www.flickr.com/photos/grnidmonstress/sets/72157639093824965/

Παίζουν τα παιδάκια στους μείον 40 Κελσίου.

Βέβαια αυτά τα καιρικά φαινόμενα δεν είναι παιχνίδι, και σίγουρα θα έπρεπε να μας απασχολήσουν παγκόσμια, αφού τέτοιες χαμηλές θερμοκρασίες και τόσο νότια δεν τις έχουν δει εδώ και δεκαετίες.

Αλληλεγγύη με τις πλήμμυρες

Εδώ και τρείς βδομάδες η ανατολική Γερμανία υποφέρει από πλημμύρες· πάρα πολλοί εθέλοντες έρχονται για να γεμίσουνε σάκκους με άμμω για να προστατεύουνε τις νεροδεσιές. Εκκενώνονται οι πόλεις μια μετά την άλλη, ιδιαίτερα τα ζώα υποφέρουνε· μέσα στο βρωμόνερο δεν είναι δυνατό να αρμέγονται τακτικά, και τα πιάνει ο πανικός.

Δυστυχώς οι πρώιν γεννιές ευθυγραμμίσανε τις ποταμιές για να αρπάσουνε περισσότερη χώρα, πράγμα που δε λειτουργεί· τα νερά με τη βία φύσης πλημμυρίζουνε και πέρα. Το ξέραμε αρκετά χρόνια, κανείς όμως αντέδρασε. Τώρα αντιμετωπίζουμε τον αιώνα πλήμμυρων με τα εξής αποτελέσματα· όσον κρατάει ο χαμός, όλοι βοηθάνε· ναί, και αυτοί που δεν έχουνε άμεση σχέση, να αμύνουν τα σπίτια από τα μολυντικά νερά, μετά να καθαρίσουν.

Μαζί τα...κάναμε! (και μαζί τα συνεχίζουμε)

Να 'μαι πάλι γιατρέ μου στην πολυθρόνα σου. Μου αρέσει η πολυθρόνα σου γιατί έχει ρόδες. Με συγχωρείς που σου τη σπάω ενίοτε και καθώς μου μιλάς απελευθερώνω τις ρόδες και αρχίζω και την πάω πέρα δώθε. Είναι, βλέπεις, τούτο το κόλλημά μου με το ποδήλατο που με κάνει να τσουλάω ό,τι βρω μπροστά μου που έχει ρόδες αλλά δεν έχει κινητήρα απολιθωμένων καυσίμων (fossil fuel).
Άσε όμως να σου πω τις σκέψεις μου πριν αρχίσεις να μου λες τις συμβουλές σου.

Μου είπες...δεν μπορώ!

Συναντηθήκαμε τυχαία, για δουλειά και οι δύο. Είπαμε τα της δουλειάς και είχες μπαφιάσει εκείνη την ώρα της ημέρας, όπως είχα μπαφιάσει κι εγώ. Κι έτσι πιάσαμε (οι δύο άγνωστοι) αυθόρμητα την κουβέντα. Είπαμε πως έχουμε την ίδια ηλικία (σαρανταφεύγα) και αρχίσαμε να μιλάμε για τα παλιά. Για το πως παίζαμε μικροί, τι βλέπαμε στην τηλεόραση, τι μουσική ακούγαμε.
Μοιραία ήρθε η κουβέντα και στα όσα δεν είχαμε τότε και έχουμε τώρα. Στο τώρα όμως άκουσα τον απόλυτο λόγο:

  1. Δεν μπορώ χωρίς air-condition
  2. Δεν μπορώ χωρίς αυτοκίνητο
  3. Δεν μπορώ παραλία χωρίς καντίνα
  4. Δεν μπορώ το περπάτημα
  5. Δεν μπορώ να κάνω ποδήλατο. Είσαι τρελός εσύ που κάνεις, στην Αθήνα δεν σε προσέχουν

ανακύκλωση ναι ή όχι

Εδώ και κάμποσο καιρό έχω μπεί στο τρυπάκι της ανακύκλωσης, αφού ακριβώς κάτω από το σπίτι μου έχει μπλέ κάδο. Για το περιβάλλον ρε γαμώτο!!!

Και όμως τον τελευταίο καιρό αισθάνομαι κάπως άβολα με αυτήν την ιστορία. Ας πούμε αισθάνομαι λίγο μ@λ@κ@ς. Σε αυτό συμβάλει η συνολική εικόνα που έχει πια η πόλη μου. Όλοι βλέπουμε καθημερινά στην Αθήνα μετανάστες με καροτσάκια σούπερ-μάρκετ να μαζεύουν παλιοσίδερα (scrub) τα οποία τα πουλάνε σε κάποιες αποθήκες. Αυτές με τη σειρά τους σε άλλες μεγαλύτερες αποθήκες και τελικά όλα αυτά καταλήγουν στη Χαλυβουργία ή οποία αν δεν κάνω λάθος είναι συμφερόντων Μπόμπολα.

Επίσης η πόλη μου έχει γεμίσει αυτά τα «μαγαζάκια» που αγοράζουν χρυσό ο οποίος μέσω διαφόρων καναλιών φαντάζομαι ότι διοχετεύεται προς το εξωτερικό.

αποχαιρετάμε το καλοκαίρι

γειά χαρά,

αυτές τις μέρες, απολαμβάνουμε τη λιακάδα που μας ζεσταίνει στο «καλοκαίρι των γριών», και προετοιμαζόμαστε για τον κωλόκαιρο που θ´ακολουθεί. Ενώ τα περισσότερα φύλλα είναι ακόμη πράσινα, καιρός να βάλουμε τα μάλλινα και να ντυθούμε σαν το κρεμμύδι. Αφού δεν είχα μάλλινες κάλτσες και δεν τις βρήκαμε στο πρωτεύον μας χωριό, κάναμε εκδρομή στο Λύμπεκ όπου υπάρχουνε τα πάντα.
Περάσαμε ωραίους λόφους με τη στέγη του τενεκέδους ανοιχτή κι αποχαιρετούσαμε το καλοκαίρι.

Πρόσφατα έπαθα κυστίτιδα αφού δεν ήθελα να πιστέψω ότι πέρασε ο καλός καιρός κι ο σύζυγος με κάνει να πιώ ζεστή μπύρα για να διώξει τα μικρόβια έξω η απαίσια γεύση. Για να καθαρίσω τα αμύγδαλα, μασουλίζω μια φέτα πιπερίζα.

Σε λίγο τα φύλλα θα γίνουν πολύχρωμα πρίν πέσουν, μαζί με τη συσκότιση των ημερών, όταν το πρωΐ φεύγουμε στο σκοτάδι για να γυρίσουμε στο σκοτάδι· πρίν όμως μας πιάσει η μελαγχολία, πίνουμε ζεστό καρυκευμένο κρασί.

Τη άλλη ζεστή μπύρα στην γειά σας

KERATEA: Solidarity Ride

Προσπαθώ να καταλάβω γιατί νιώθω όμορφα σήμερα και τείνω στο συμπέρασμα πως μάλλον είναι επειδή χτες Κυριακή ήπια μόνο δυο τσιγκινοκούτια μπύρες ενώ απέκτησα μαυρισματάκι σένιο από το μπράτσο ως τον καρπό πάνω στη Χάρλευ. Αν και όλες αυτές τις μέρες μου την είχε "σπάσει" αυτή η μιζερομουρμούρα με το φεστιβάλ της Κερατέας, μιας και ξαφνικά βάλθηκαν όλες οι πολιτίκαλυ κορέκτ Κασσάνδρες να μου υπενθυμίζουν πως είναι «κακό» να δηλώνεις αλληλέγγυος με την τοπική κοινωνία.

Keratea

Εντάξει ρε παιδιά, για τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ σκουπίδια έλαβα μέρος, γιατί δεν θέλω να μου τα πηγαίνουν στη Κερατέα. Ούτε στα Λιόσια θέλω. Εγώ θέλω να φτιάξουνε κλίβανους στα σχολεία της κάθε γειτονιάς και να τα καίνε οι μαθητές, οι οποίοι θα αποφοιτούν ρακοσυλλέκτες. Να κάνουνε τα κ@λόπαιδα τίποτα χρήσιμο γιατί όλο στις καταλήψεις είναι κι οι έρμοι οι φορολογούμενοι δεν αντέχουν να πληρώνουν! Να συνεχίσω τώρα που πρότεινα μια εναλλακτική λύση?

Έτσι λοιπόν βρέθηκα στο Σύνταγμα περιτριγυρισμένος μ’ ένα κάρο ΡΕΜΑΛΙΑ που περίμεναν υπομονετικά να πάει 11 και τέταρτο για να ξεκινήσουμε να ψηνόμαστε στον ανοιξιάτικο ήλιο, τραβώντας εκεί στον ελληνικό Νότο, να δούμε αν πράγματι υπάρχουν ακόμα αυτοί οι υβριδικοί Αρβανιτο-Γαλάτες, που συνεχίζουν να τσιγκλάνε τις κοιμισμένες μας συνειδήσεις εδώ και κάμποσους μήνες.

Keratea

ό,τι και να κάνουμε

καλημέρα,

ό,τι και να κάνουμε, φαίνεται αδύνατο να ξεκολλάμε από τα πυρηνικά εργοστάσια ως «ενεργητική πηγή». Τραγική η καταστροφή στη Ιαπωνία, έλεος! Ιδιαίτερα λυπάμαι τους εργάτες οι όποιοι λόγω των ακτίνων ήτε σε λίγο θα πεθαίνουν ήτε θα καχέξουν αντί να επιβιώσουν. Το να μή δώσει πληροφορίες η κυβέρνηση μου φαίνεται λάθος. Ελπίζουμε να μήν ξαναγίνει όπως στο Τσερνόμπυλ το 1986...
Προχειρο συμπέρασμα· εμεῖς οι άνθρωποι δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
Στον Τόκυο κόβουν το ρεῦμα για να καταναλώσουν λιγότερη ενέργεια.

Λοιπόν, τώρα αναρωτιέμαι· μήπως μπορούμε κι εμεῖς να καταναλώσουμε λιγότερη; Το να ποδηλατάμε αντί να ξωδεύουμε βενζίνη, καλή αρχή νομίζω. Ώστε να υποκαθιστεῖ από αναπλαστική ενέργεια ηλίου ή ανέμου, θα ήθελα να ξωδέψω λιγότερη. Εδῶ στον βορρά έχουμε ανεμοκινητά εργοστάσια που αποτελοῦν ωραίες πηγές ενέργειας. Σαν κύριο πρόβλημα, όμως, βλέπω την καγγελάριό μας η όποια πωλήθηκε τον εαυτό της στην πυρηνική βιομηχανία και μ´αυτο μας όλους πρόδωσε η πουτάνα.

καλή ποδηλασία

Whole Lotta Rosie

Ανάποδα στη Β. Σοφίας ο ένας, ανάποδα στη Συγγρού ο άλλος, αμάν ρε παιδιά! Μου σπάσατε τα ούμπαλα ρε φλώροι! Τη ζωή μας που πάει ανάποδα τα τελευταία 300 χρόνια δεν τη βλέπετε? Η ερμηνεία του ΚΟΚ μας μάρανε…

Στη Γειτονιά μου την παλιά...

Αστική αυτοκίνηση

Πάνε 5 χρόνια από τότε που επέλεξα το ποδήλατο αντί της μηχανής για να μεταφέρομαι καθημερινά. Μετά από τόσα χιλιόμετρα δεν είναι ούτε η πραγματικότητα της οικονομίας, ούτε της οικολογίας, ούτε της ταχύτητας, ούτε της γυμναστικής, ούτε της ηρεμίας, ούτε της απλότητας, ούτε και η αδιαμφισβήτητη κοινωνικότητα αυτού του μέσου μεταφοράς που συνεχίζει να με κερδίζει. Είναι η απίστευτη, η ακαταμάχητη αίσθηση της αυτοκίνησης, της αυτονομίας, της απεξάρτησης από τεχνοεμμονές που δήθεν προσφέρουν λύσεις. Είναι η αίσθηση του βέλτιστου, 5.000 θερμίδες ανά 100 χλμ. Αυτό είναι όλο.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΡΙΣΥΧΘΟΝΑ

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΕΡΙΣΥΧΘΟΝΑ

http://www.youtube.com/watch?v=DJCbMbLlemw&feature=related

"Το ποδήλατο και οι...4 εποχές."

Γειά σας φίλοι και φίλες ποδηλάτες ποδηλάτισσες.

Ήθελα να ρωτήσω και να μου απαντήσεται αν συμβαίνει σε σας το ίδιο που συμβαίνει και σε μένα...
Τώρα που έχει αρχίσει και"κρυώνει" ο καιρός,"κρυώνει"και η διαθεσή μου για ποδηλατοβόλτες.
Τι εννοώ..
Το καλοκαίρι έκανα αρκετά χλμ,έπαιρνα το ποδήλατο είτε μέρα είτε νύχτα και εξαφανιζόμουν δεν με ενδιέφερε τι ώρα θα ξεκινήσω την βόλτα μου και τι ώρα θα επιστρέψω!Υπήρχε η διάθεση και παρέα να μην είχα,να πάρω την παραλιακή να φτάσω μέχρει βουλιαγμένη-Βάρκιζα,να ξαπλώσω στην παραλία και να απολαύσω την θέα κοιτώντας την θάλασσα εννοείτε με φόντο το ποδήλατο..
Τώρα όμως αυτό που παρατηρώ δεν υπάρχει η διάθεση να πάρω απόγευμα-βράδυ το ποδήλατο και να πάω είτε στην παραλιακή έιτε στα βόρεια προάστεια,κάνω ποδήλατο μόνο για να πάω στο κέντρο για δουλειές από τα νότια προάστεια που είμαι και προσπαθώ να κάνω μια "συντήρηση",πάντα μεσημέρια γιατί για τα βράδια δεν με βλέπω να πηγαίνω ειδηκά αν δεν υπάρχει και παρέα!
Τελικά τώρα που "κρυώνει" ο καιρός συμβαίνει και σε σας το ίδιο που συμβαίνει και σε μένα?
Καλές ποδηλατοβόλτες!!!

Σε Είδα [και την άκουσα!]

Σήμερα είμαι άρρωστος, έχω πυρετό, πονάω σ’ όλο μου το κορμί και, διάβολε, δεν μπορώ να κλείσω μάτι. Μάλλον δεν με κόβω να πηγαίνω για δουλειά αύριο αλλά χρειάζομαι μια «βοήθεια», θέλω να χαμογελάσω λίγο ρε αδερφέ μέσα στη τόση μιζέρια που βλέπω γύρω μου και το καλύτερο είναι η περιήγηση στην αγαπημένη μου κατηγορία αυτού του φόρουμ που είναι το… «ΣΕ ΕΙΔΑ»! Δεν είναι τόσο μεγάλη όσο οι «Μικρές Αγγελίες» αλλά μια μπλογκιά θα μου ρίξει το πυρετό. Γι’ αυτό θα ξεκινήσω με τον φίλο που κι αυτός δηλώνει άρρωστος…

Τίτλος: Βοήθεια είμαι άροστος

Κατ αρχήν κι εσύ –όπως και τόσοι άλλοι- είσαι ΑΡΡΩΣΤΑ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ! Διόρθωσέ το αυτό και μετά θα σου στείλω με πιμι πώς να φτιάχνεις μανιταρόσουπα ζεστή πακέτο με μια μπουκάλα κόκκινο από το λιντλ! Αλλά δώσε μου μια ιδέα για τα συμπτώματα που αντιμετωπίζεις, τι ακριβώς νιώθεις?

Quote:
Ποδηλάτες και ποδηλάτησες εγω όποτε βλέπο στο δρόμο αναβάτισα κοιτάω το ποδήλατο. Της ροδίτσες του, τα σασμανάκια του, με τι χρωματάκι εχει ντηθεί ο σκελετάκος του, τη μποτήτσες φοράει το πιρουνάκη του, τα φρενάκια του και διαφορες άλλες ενδιαφέρουσες λεπτομέριες. Το κακό όμος είναι οτι δεν προλαβένω να κοιτάξω την αναβάτρια!. Για αυτό νομίζω οτι είμαι άροστος και ζητάω βοήθεια ή καμια συμβουλή ή κανένα ομιοπαθή να συζιτίσουμε την καταστασή μας. Ευχαριστώ.

Δηλαδή ρε μεγάλε εσύ κοιτάς το πάνω σωλήνα να δεις αν είναι χρωμόλη ή κάρβουνο και κατόπιν προσπερνάς το γυμνό μπούτι για να πας στο σαζμάν προσπαθώντας να διαβάσεις αν λέει deore ή altus? Σορρυ ρε συ αλλά αυτό δε γιατρεύεται, είναι καλπάζουσα ποδηλατομανία και σε βλέπω σύντομα στo Τεξας να κάνεις πρόταση γάμου στον Γκάρυ Φίσερ!

Τίτλος: ροζ ποδήλατο μαύρη φούστα

Ρε σεις για σεξ το πάει εδώ… επιτέλους! Μα για να δούμε…

bulletriddenwithvermin

Είμασταν όλοι εκεί...

Ήταν όλοι εκεί...

Δεν έλειπε κανένας απολύτως...

Οι βουλευτές, οι υπουργοί, οι αρμόδιοι, οι συντονιστές, οι δημαρχαίοι, οι νομάρχες, η τοπική αυτοδιοίκηση, οι ιδιοκτήτες των αυθαιρέτων, οι οδηγοί των φορτηγών μετ α μπάζα, οι διοικητές της ΔΕΗ, οι ρεπόρτερ χωρίς τις κάμερές τους και τέλος, όλοι εμείς οι ψηφοφόροι, είμασταν όλοι εκεί...

Μιλάγαμε, διαφωνούσαμε, συμπεραίναμε και παίρναμε πολλές αποφάσεις, κυρίως σημαντικές, για το μέλλον του βουνού και του τόπου.

Τριγύρω το βουνό μάς άκουγε έκθαμβο...Δεν καταλαβαίνουν τα δέντρα από υψηλή πολιτική και διπλωματία, ειδικά τα καμμένα...

Ανόητα μονοπάτια διέτρεχαν τις πλευρές του βουνού, ξύλινα περίπτερα ατένιζαν με σπουδή τις επιμελώς ξυρισμένες πλαγιές, πυροσβεστικοί κρουνοί έσκυβαν τα στόμιά τους, οι μόνοι που έδειχναν, θέλοντας και μη, έστω και ένα ίχνος ντροπής, το κτίριο του ΣΕΓΑΣ έδειχνε απαίσιο σαν τεράστια κρεατοελιά στο βλογιοκομμένο πρόσωπο κάποιου συγγενούς.

Οι υπόλοιποι συγκρατήσαμε τα βλέμματά μας, που καλά και σώνει επέμεναν να θέλουν ναπλανηθούν προς την μεριά του πτώματος (είναι γνωστή εξάλλου η γοητεία που ασκεί στον σύγχρονο άνθρωπο η θέα πτωμάτων) και ανασάναμε βαθειά. Οι καθηγητές συνιστούν βαθιές ανάσες για να φεύγει μακριά το ασήκωτο βάρος του καθημερινού άγχους.
Άλλο ένα άγχος στις πλάτες μας , τις ήδη ταλαιπωρημένες, αυτό του καμμένου βουνού.
Πόσο μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος της πόλης, κάποια στιγμή θα καταρρεύσει ούτως ή άλλως και σ΄αυτήν την περίπτωση, θα φταίει το καμμένο βουνό.

Διαβάτηκε φωναχτά το πόρισμα για την φωτιά και καταλάβαμε τελικώς ότι,η φωτιά ήταν που έκαψε το δάσος.
Πάντα τόκαιγε, τρανή απόδειξη τα μικρής ηλικίας δέντρα, που σαφέστατα, δεν υπήρχαν επί Κλεισθένους και Περικλή.
Άρα και τότε είχε καεί το δάσος και μάλιστα, από φωτιά.

Ησυχάσαμε.
Μας έφυγε ένα άγος, για να μιλήσω όπως οφείλω και στους αρχαίους προγόνους.

Όταν ο έρωτας γίνεται...."πήδουλο"

Γεια σας

Ο τίτλος που διάλεξα ίσως να ξενίσει μερικούς. Ίσως στην πορεία να γράψω και κάποια φράση "ακατάλληλη διά ανηλίκους" μόνο και μόνο για να δώσω έμφαση στα όσα θα πω. Ζητώ προκαταβολικά τη συγγνώμη σας. Αφορμή για τα παρακάτω γραφόμενα είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί πάρα πολύ και από ότι διαπιστώνω με χαρά, απασχολεί και εσάς με πληθώρα μηνυμάτων που δημοσιεύονται τον τελευταίο καιρό στο φόρουμ. Αναφέρομαι στο θέμα-πρόβλημα των σκουπιδιών. Αφήνω λοιπόν τους προλόγους και μπαίνω στο κυρίως θέμα.

Ο έρωτας μεταξύ δύο ανθρώπων είναι κάτι πολύ όμορφο. Το πάθος που νοιώθει κανείς όταν είναι ερωτευμένος/η δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με οποιοδήποτε άλλο. Δυστυχώς όμως ακόμα και αυτό (ιδιαίτερα αυτό) έγινε αντικείμενο εγκμετάλευσης από την περίφημη - κατ' όνομα μόνο - "επιστήμη" του marketing. Έτσι προβλήθηκε όσο το δυνατόν το ανθρώπινο σώμα ως αντικείμενο, θεοποιήθηκε το "αψεγάδιαστο" και οι τεχνικές προώθησης (άχρηστων τις περισσότερες φορές) προϊόντων ταυτίστηκαν με τον επαναπροσδιορισμό του "σέξυ". Για παράδειγμα αν κυκλοφορείς με το τάδε κινητό είσαι σέξυ, το ίδιο αν πίνεις τον τάδε καφέ στο τάδε ποτήρι, αν φοράς το τάδε ρούχο, αν οδηγάς το τάδε αυτοκίνητο. Κάποτε λοιπόν ο έρωτας χρειαζόταν μόνο δύο για να ολοκληρωθεί. Τώρα υπάρχουν κι "άλλοι" που μπαίνουν ανάμεσα στους δύο (όχι δεν μιλάω για κανενός είδους "όργιο", τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που ίσως φανταστούν κάποιοι). Το θέμα μας εδώ είναι που καταλήγουν αυτοί οι "άλλοι" όταν ο έρωτας...ολοκληρώνεται.

η μεταμοντέρνα μπίζνα καταστρέφει προστατευόμενες παραλίες

παιδιά καταχρώμαι της υπομονής σας με μη ποδηλατικό θέμα αλλά έχω φρικάρει τελείως.
η μεταμοντέρνα μπιζνα που ονομάζεται Κενό Δίκτυο και διοργανώνει τρανς πάρτυ με χοντρή κονόμα, ήρθε να καταστρέψει την παραλία των ονείρων μου και των διακοπών μου.
Πρόκειται για το πανέμορφο αλυκό στη νάξο, περιοχή προστατευόμενη, με υπέροχους κεδρόδασους και αμμόλοφους, ιδανική για μπάνιο στη ομορφιά και τη γαλήνη της κυκλαδίτικης φύσης.
Ενώ έχω ήδη φρικάρει με διάφορους μπαφομπάχαλους που έχουν καβατζώσει όλες τις σκιερές γωνιές της παραλίας για όλο το καλοκαίρι και φεύγοντας την αφήνουν σε μαύρο χάλι (βλέπε φωτό), μαθαίνω χθες πως θα έρθει να διοργανώσει τρανς πάρτυ με υπερηχητικά ηχοσυστήματα χιλιάδων βατ η μεταμοντέρνα μπίζνα διοργάνωσης τρανς πάρτυ Κενό Δίκτυο.
Για όσους δεν το ξέρουν, το Κενό Δίκτυο είναι μια πολύ έξυπνη μεταμοντέρνα εναλλακτικομπίζνα, οι οποίοι καταλαμβάνουν με μαφιόζικο τσαμπουκά δημόσιους χώρους, δεν πληρώνουν φόρους, ταμεία τίποτα, βγάζουνε χοντρα λεφτά (τουλάχιστον από το νομιμο αλκοόλ που πουλούν αν και δεν νομίζω να τους είχε κάνει ντου η αστυνομία για το αλκοόλ μόνο), κάνουν τρελλή ηχορύπανση και κατόπιν, καμμένοι τελείως από όσα κάνανε ολο το βράδυ, αφήνουν το μέρος εντελώς κατεστραμένο. Φίλος μου στο λόφο στρεφη είδε προσωπικά το απόλυτο σκουπιδοχάος μετά από πάρτυ του κενού δικτύου.
Ήδη σοβαρές οικολογικές ομάδες στη Νάξο αντιτίθενται στην παρουσία αυτής της τσαμπουκαλίδικης φασιστικής εναλλακτικομπίζνας σε ένα παρθένο τοπίο του τόπου τους αλλά το Κενό Δίκτυο (είναι πολλά τα λεφτά) με τσαμπουκά επιμένει να ολοκληρώσει το καταστρεπτικό του έργο και τις επικερδείς του εισπράξεις βεβαίως βεββαίως.
Προφανώς ψάχνουνε για καλοκαιρινό βένιου, τώρα που η πόλη δεν έχει πολλά πελατάκια και όπου τους αφήσουν να ριζώσουνε θα έρχονται ξανά και ξανά. Ευτυχώς στην Ικαρία μαζεύτηκε κόσμος και τους έδιξε κακήν κακώς, φτάνωντας αναγκαστικά στην αυτοδικία, σε ένα κράτος που κανένας θεσμός δεν προστατεύει τη φύση και το περιβάλλον.