Ιστολόγια

αέρας

αέρα,

παγομένο χειμωνιάτικο φιλί στο πρόσωπο της γης,

 σπρωξε το ποδήλατο της ζωής !

αέρα
παγωμένο χειμωνιάτικο φιλί της μάνας που δεν θα έρθει.
Κομμάτι πια του εαυτού μου.

 

το κλειδι

Μια εικόνα, μια στιγμή, τα όνειρά της ανθρωπότητας, 
Η ζωή ολόκληρη , 
 Μια προσδοκία, η ψυχή όλη, φυλαγμένα κοσμήματα σε ένα 
σε ένα κουτί. Κλειδωμένα με το δικό μου το κλειδί. 
Μπορείς να το ξεκλειδώσεις με το δικό σου κλειδί . 
Θα ταιριάξει αν μοιάζει με το δικό μου.

Αρχίζουνε κιόλας στη χώρα βάλτου να κτίζουνε ποδηλατόδρομους ξεχώριστα ανά διεύθυνση

Γεια χαρά,

εδώ πέρα, στη βαλτώδη χώρα, όπου υπάρχει ο ουρανός μεγάλος, αγελάδες και πρόβατα, ποιός περιμένει να βρή τέτοιον ποδηλατόδρομο; Χθές έγινε η φωτό, όταν η ομάδα τρίων φίλων περπάταγε από το Χόρστ, το χωριό πεθαρών, ως το Γκλύκστανττ, μέσω μικρών δρόμων.

Σας ζητώ συγγνώμην για το ότι δεν μου ήτανε δυνατό να βάλω τη φωτό μέσα στο κείμενοblushed

 

ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΟ ΠΟΥΛΙ

Αυτή η ιστορία με τα παρατσούκλια πάει πολύ μακριά, στα χρόνια του δημοτικού. Ο Θάνος έβγαζε ονόματα σε τύπους που συναντούσε και του έκαναν εντύπωση. Το όνομα ερχόταν  μόνο του, χωρίς προσπάθεια, χωρίς να βασανίσει το μυαλό. Κάποια ονόματα ήταν κοινά, μονολεκτικά. Ο ''Κίτσος'', ας πούμε, ένας γέρος από το καφενείο, με μεγάλες, βυσσινιές χάντρες στο κομπολόι του. Και η ''Μερέντα'' ένα στρουμπουλό κορίτσι από άλλη τάξη. Ο ''Αγριοδόντης'' -κι αυτόν στο προαύλιο τον συναντούσε- ένα αγόρι με γουρλωτά μάτια και παράξενα δόντια.

wp