Ιστολόγια

Αρχίζουνε κιόλας στη χώρα βάλτου να κτίζουνε ποδηλατόδρομους ξεχώριστα ανά διεύθυνση

Γεια χαρά,

εδώ πέρα, στη βαλτώδη χώρα, όπου υπάρχει ο ουρανός μεγάλος, αγελάδες και πρόβατα, ποιός περιμένει να βρή τέτοιον ποδηλατόδρομο; Χθές έγινε η φωτό, όταν η ομάδα τρίων φίλων περπάταγε από το Χόρστ, το χωριό πεθαρών, ως το Γκλύκστανττ, μέσω μικρών δρόμων.

Σας ζητώ συγγνώμην για το ότι δεν μου ήτανε δυνατό να βάλω τη φωτό μέσα στο κείμενοblushed

 

ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΟ ΠΟΥΛΙ

Αυτή η ιστορία με τα παρατσούκλια πάει πολύ μακριά, στα χρόνια του δημοτικού. Ο Θάνος έβγαζε ονόματα σε τύπους που συναντούσε και του έκαναν εντύπωση. Το όνομα ερχόταν  μόνο του, χωρίς προσπάθεια, χωρίς να βασανίσει το μυαλό. Κάποια ονόματα ήταν κοινά, μονολεκτικά. Ο ''Κίτσος'', ας πούμε, ένας γέρος από το καφενείο, με μεγάλες, βυσσινιές χάντρες στο κομπολόι του. Και η ''Μερέντα'' ένα στρουμπουλό κορίτσι από άλλη τάξη. Ο ''Αγριοδόντης'' -κι αυτόν στο προαύλιο τον συναντούσε- ένα αγόρι με γουρλωτά μάτια και παράξενα δόντια.

Κώστα, ω πολύ καλέ παιδί

το γκαιδαράκο με τα γυαλότουβλα πολύν καιρό ήθελε να καταλάβη ότι βρίσκεσαι στον Υπέρκοσμο τώρα. Μου λείπουν οι λέξεις, ενώ η καρδιά μου τρέμει. Τότε, τον Μάγιο του 2009, μας άνοιγες το σπίτι και μας έκανες τον παράδεισο στην Αθήνα.

Ελπίζω να σε λάβουν αγκαλιά πάντες οι αγαπημένες μου φυγόμενοι ήδη ("all our beloved departed", όπως λέει ο Τέβγιε στην ταινία Fiddler on the Roof).

Σκέφτομαι την καλή σου σύζυγο τη Σοφία, την Ελένη, τη Λυδία και την Ίλυα. Να τις παρηγορήση ο Θεός, να φουσκώση τα δάκρυά από τα πρόσωπά τους, και να τις συνοδεύση καθημερινώς!

Πεντελικες εξορμήσεις

Δεν περιμενα οτι θα εβρισκα στην Πεντελη την ηρεμια και την ομορφια που αποζητουσα εδω στην μεγαλουπολη. Με εκανε πολυ ευτυχισμενο αυτη η βολτα.

 

 

 

Categories: 
wp